Illud eſt finis boni noſtri propt̓ qd̓ amant̉ cetera.illud aūt ꝓpter ſe. diuitie autem non appetunt̉ ꝓpter ſeip̄as. qd̓ duplicit̓ probo ¶ Primo. ſic. Illudbonum qd̓ ꝑ ſe nihil confert. ſed ſoluꝫ in ordine adaliud non appetitur nec queritur propt̓ ſe. ſꝫ diuitienihil boni ꝑ ſe conferūt. ſꝫ ſolum eis vtim̉ ad aliud.ſcꝫ ad ſuſtentatōnem corꝑis vel aliqͥd aliud. gͦ ⁊cͣ.¶ Secūdo hoc idem ſic probo. Bonū vtile cū nonſit vltimꝰ finis ſꝫ ordinet̉ ad finem non querit̉ ꝓpt̓ſeſꝫ propt̓ aliud ad qd̓ eſt ordinatū. ſed diuitie hn̄trōnem boni vtilis. gͦ ⁊cͣ. Ex hoc aūt ꝙ bt̄itudo eſtvltimꝰ finis ratōnalis creature et propt̓ ſe appetit̉.beatitudo tres habꝫ excellentes cōditōnes. primaeſt. ꝙ beatitudo attingit ſupͥmū bonū. ſecunda eſtqꝛ beatitudo includit om̄e bonū. tercia eſt. qꝛ bt̄itudo attrahit omēmi appetitū vel deſideriū. ¶ Primabeatitudinis conditō eſt. qꝛ beatitudo attingit ſup̄mū bonū. Guiꝰ ratio eſt. quia ſūmū bonū cōſiſtitin ſpeculatōne vel cōtemplatōne optimi ſpeculabilis qd̓ eſt deus. ſed hoc ad beatitudineꝫ ſpectat. vtdicit̉ ioh̓. xvij. Hec ē vitā eterna vt cognoſcāt te⁊cͣ. et ieremie. ix. Non gloriet̉ ſapiens in ſapiētiaſia nec fortis in fortitudine ſua. et non gloriet̉ diues indiuitijs ſuis. ſed in hoc gloriet̉ ſcire et noſſeme. ſcꝫ foro in pn̄tip fidē. et noſſe ī futuro ꝑ ſpecieArtutō corpilia eſt.gloſa. Dera gloria eſt ſcire et intelligere deum.Secūda beatitudinis conditō eſt. qꝛ beatitudo indo ⁊ dico. ꝙ eomō om̄ecludit om̄e bonū. quod rōne et autoritate probo.icut apptūt bonū.¶ Primo ratione. ſic. Beatitudo attingit pͥmū et ſupͥmū velſūmum bonū qd̓ deus eſt. vt patet ex pͥmaconditōne. ſed deus eſt efficient̓ excellent̓ et v̓tualiter omne bonū. vt dicit̉ exodi. xxxiij. ego oſtendam tibi om̄ē bonū dixit dn̄s ad moyſen. gͦ ⁊cͣ.Secundo probo hoc autoritate boecij. iij. de cōſo.Seatitudo eſt ſtatus oīm bonorū aggregatōne ꝑfectꝰ. propt̓ qd̓ on̄dit augꝰ ſuꝑ pͣs. xxvj. Quid.quid p̄ter deū eſt. mihi dulce nō eſt. quidqͥd mihivult dare dn̄s meꝰ. totū auferat et ſe mihi det. Etſic̄ beatitudo includit omnē bonū. vt patet. ita ex.cludit etiam omē malū. Iudicū. xviij. Tradet nobis dn̄s locuꝫ in qūo nulliꝰ rei eſt penuria. ¶ Tercia bratitudinis conditō eſt. qꝛ beatitudo attrahitomnē appetitum vel om̄e deſideriū. Sic̄ em̄ omnesmiſeriam fugiūt. ita om̄es beatitudinē appetūt. itadicit boeciꝰ. iij. de conſola. Mentibꝰ oīm hoīm veriboni cupiditas eſt inſerta. Vn ſi bonū eſt qd̓ omiaappetunt. vt dicit ſapiens. j. ethi. ſūmum bonū eſtqd̓ om̄ia ſūme appetunt ſiue illud ſit bonuꝫ exiſtensqd̓ appetunt v̓tuoſi. ſiue ſit apparens qd̓ appetuntpeccatores. gͦ non eſt ponēda beatitudo in diuitijscū ſit appares bonū. tum qꝛ ordinant̉ ad fine aliūvt patꝫ ſupͣ. tum qꝛ non ꝑducūt ad ſup̄mū bonuꝫvt plurimū. imo au̓tunt. tum quia non includuntom̄ē bonū nec excludūt omne malū. tum qꝛ non atfrahūt om̄eꝫ appetitum vel deſideriū. Require infradiuitie. ¶ Secūda ratio pͥncipalis qͣre beatitudoin diuitijs non cōſiſtit eſt. quia beatitudo eſt qͣ deꝰrbeatitudobeato cōiungit̉. et format̉ ſic ratio. Sūmū bonūhomīs conſiſtit in retinendo beatitudineꝫ et non inamittendo ip̄am. Cuiꝰ ratio eſt. qꝫꝛ tenendo beati.tudinem tenet̉ deus qui eſt obiectū beatitudinis. diuitie aūt cōferunt in hoc ꝙ expendunt̉ et emittunt̉Vn̄ boeciꝰ. iij. de conſola. dicit. Diuitie effundendo qͣꝫ coaceruādo meluus nitēt. An ex hoc ꝓbat dicens. Siquidē auaricia ſemꝑ odioſos. claros largitas facit. gͦ beatitudo in diuitijs non cōſiſtit.Tercia ratio pͥncipalis quare beatitudo in diuitijsnon conſiſtit eſt. qꝛ beatitudo eſt qua bt̄us ꝑficit̉.et formo ſic ratōnem. In illo eſt ponenda beatitudoqd̓ eſt homīe nobilius vel ꝑfectius. ſed diuitie ſtinthomine viliores. gͦ in re viliori ſe homo non debetbeatitudinē pene̓. Ꝙ aūt homo melior ſit diuitijstali rōne on̄do. Finis eſt nobilior his que ordināt̉ad finem. ſed diuitie ſūt ordinate ad vſum homīsvt ad finem. qꝛ homo eſt quodāmodo finis oīm. g⁊cͣ. ¶ Quarta ratio quare beatitudo in diuitijs nōconſiſtit eſt. quia beatitudo fortune non ſubijcit̉ vtdiuitie. et formo ſic rōnem. Finem vltimū et propriū qui eſt deus homo nō pt̄ conſequi niſi ꝑ ratōnem. ſed in conſecutōne diuitiarū maximū locumhabet fortuna. qꝛ vt plurimū bona fortune qualiaſūt diuitie abſqꝫ ſtudio rōnis eueniūt. gͦ ⁊cͣ. ¶ Socundo probo hoc idem ratione. ſic. Aliquis dr̄ for.tunatus qn̄ bonū aliqd̓ ſibi euenit p̄ter eius intentōnem. ſicut verbigratia. fodiens agrū dicit̉ fortunatus qn̄ theſaurum inuenit queꝫ nō querebat necintendebat. Sꝫ infortunatꝰ dicit̉ qn̄ p̄ter eius intentionem malū aliquod ſibi euenit. verbigratia.ſicut ꝑgens ad foruꝫ cauſa lucrandi occiditur a latronibꝰ. Beatitudo aūt ſeu damnatō nūqͣꝫ a fortuna vel infortuna contingit que eſt preter intentō.neꝫ. et ſic p̄ter rōneꝫ cōtingeret. qd̓ eſt falſū et inpoſſibile. ¶ Quinta ratio quare in diuitijs non cōſiſtit beatitudo eſt. qꝛ beatitudo fruenti nunqͣꝫ tollitur. vnde in pͣs. non cōmouebit̉ ineternū qui ha.bitat in ieruſalem. ſed diuitie ſunt inſtabiles. tū ꝙex ſeip̄is corrupunt̉. tū quia ab alijs dolo et violetia rapiunt̉. tum qꝛ vſu dn̄orū ſuorū cōſumunt̉.vt chriſoſ. dicit ſuiꝑ illo verbo math̓. vj. vbi erugoet tinea demolit̉. gͦ ⁊cͣ. ¶ Sexta ratō quare beatitudo in diuitijs non conſiſtit eſt. qꝛ beatitudo peccatori non concedit̉ vel tribuit̉. et formo ſic rationem. Diuitie vt plurimū malis eueniūt. ſed bt̄itudo nunqͣꝫ. gͦ ⁊cͣ. Ꝙ autē beatitudo peccatori nunqͣꝫconferat̉ inqͣntum peccatori tali ratōne on̄do. Be.atitudo que eſt ſimū bonum creature rōnalis in deiviſione conſiſtit. ſed pc̄tor inqͣntum peccator deūvidere non pt̄. ita dicit̉ prime ioh̓. iij. qui male facit non videt deum. et yſa. xxvj. ẜm. hex. auferatur impius vt non videat claritatem dei. gͦ beatitudo indiuitijs non conſiſtit. ¶ Sꝫ forte argues inoppoſitum tali rōne. Geatitudo conſiſtit in illo bonō qd̓ habꝫ vniu̓ſalem vtilitatem reſpectū oīm bonorū. ſed tale bonū ē pecunia. ita dr̄ eccleſiaſtes. x.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten