Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

ꝓbo. ſcꝫ autoritate et rōne Prīo autoritate mareivlti. dn̄s qͥdeꝫ leſtis poſtqͣꝫ locutꝰ ē eis aſcendit incelū et ſedet a dextris dei. Secūdo hͦ idem ꝓbo ratōne. ſic. Dextra eſt nobiliſſima pars corꝑis. vndequi alteri ad dextraꝫ ſedet nobiliſſime ei cōiungit̉.nobiliſſimus aūt modus qūuo aliquis patri coniūgitur: vel eſt nobiliſſimris ſimpliciter et ſic eſt equalis patri. et hoc cōuenit ſoli deo filio ẜm naturā di.uinā. vel eſt nobiliſſimus qͣꝫtum eſt poſſibile creature. et hͦ eſt cōiungim vnione ꝑſone filij eiꝰ. et ſicꝯuenit xp̄o ſedere ad dextrā patris ẜm naturā humanā. Ita ꝙ ſede ad dextram pr̄is vel eſt eſſe equalem patri in natura. et hͦ cōuenit ſoli dei filio ẜm diuinaꝫ naturam. vel dicit vnionem in ꝑſona filij ſuiet ſic cōuenit ſoli xp̄o ẜm naturā humanā. ſeſſioaūt ſignificat firmitatem illiꝰ ꝯiunctōnis. Hec beatho. iij. ſcri. ſen. diſt. xxij. arti. iij. q. ij. in cor. q.totum. Secundo eſſe a dextris ſignificat vel eſtidem qd̓ eſſe in beatitudine. non qͥdem ꝑ modū eqͣ.litatis nature vel vnitatis ꝑſone vel pt̄atis iudicia.rie ꝯnaturalis et ꝓprie. qꝛ hoc eſt ſede ad dextrā patris. quod nulli ꝯuenit alij creature a xp̄o. Vndead hebre. j. ad quem angeloꝝ dixit aliqn̄ deus ſedea dextris meis ? q. d. nulli vtꝫ ſiipͣ imimediatē. Sꝫeſſe ad dextrā patris eſt hr̄e vel ꝑticipare beatitudinē a deo patre. et hͦ cōuenit omnibꝰ ſanctis. Nāomnis ſanctꝰ qui eſt in beatitudine eſt ad dextramꝯſtitutus. vt dr math̓. xxv. ſtatuet oues qͥdē a dextris eiꝰ. edos aūt a ſiniſtris. Origenes. Dextra deieſt eterna requies vel beatitudo vel gloria ſanctoꝝ.Hec bra. tho. iij. ꝑte ſum. q. lviij. arti. iiij. in ſolu.ij. argū. Tercō ſtare a dextris eſt pugnantis veladiuuātis. Vn̄ grego. in om̄e. de aſcenſiōe dn̄i dicit ꝙ dr̄a eſt inter ſedere et ſtare. qꝛ ſedere eſt iudi.cantis. ſtare vero pugnātis vel adiuuantis. Ste.phanus vero in labore certaminis poſitꝰ ieſi ſtantem vidit quem aduitorem habuit. ſed hunc poſtaſcenſione marcꝰ ſed̓r deſcribit. qꝛ poſt aſſumptōnis ſue gloriā iudex videbitur. Hec bea. tho. iij. ꝑ̄teſūīme. vbi ſipͣ. arti. j. in ſolū. iij. argū. Quartoaſtare a dextris dei cōuenit beate v̓gini. vn̄ in pͣs.aſtitit regina a dextris tuis ⁊cͣ. Nō tn̄ dr̄ beata virgo ſede a dextris dei. Cuius rato eſt. quia licet brata v̓go ſit ſuꝑ omnes angelos exaltata. nō tameneſt eleuata vſqꝫ ad eqͣlitatem dei ad vnionem in pſona vt xp̄us. et ideo nō dr̄ ſede ad dextrā ſic̄ chriſtꝰ ſꝫ aſtare a dextris. inꝙͣtū honor filij aliqͦ mō p̄ticipatiue et nō plenarie redūdat ī ip̄am. inqͣꝫtū bt̄avirgo dr̄ mater dei ſꝫ non deus. Hec bea. tho. iij.ſcri. ſen. diſt. xxij. q. iij. in ſolū. iij. argū. Patetigr̄ ex p̄dictis differentia qͣtuor p̄dictorum. ſcꝫ ſedere. eſſe. ſtare. aſtare a dextris. Namſede eſt quieſcentis regnantis iudicantis que conueniunt ſolchriſto. Eſſe a dextris eſt beatitudinē babentis. qd̓cōuenit omni ſancto qui eſt in patria. Stare a dextris eſt pugnantis vel adiuuantis. vt patet de beato ſtephano vel de aliquo in labore certamīs poſitoAſtenſioxpāAſtare a dextris eſt ſingularem honorem ꝑticipantis pre alijs creaturis. quod cōuenit beate virginiinqͣꝫtum ip̄a dicitur et eſt mater dei. Ꝙ aſcenſio chriſti in celū fuit cauſa nr̄e ſalutisVarto et vltimo pͥncipaliter Ca. vrconſiderare debemus aſcenſionis vtilitatem. Nam aſcenſio chriſti fuit cauſa nōſtre ſalutis ſpecialiter quatuor modis. ſcꝫ locum p̄parendo. deuꝫ interpellando. effectū ꝑficiendo. donalargiendo. Primo aſcenſio xp̄i fuit cauſa noſtre ſalutis et aſcenſionis in celum locum pp̄arando. Naturaliter em̄ videmus ꝙ caput membra ſiaet p̄cedit et dirigit. membra autē ſequūtur et illucvadunt quo caput preceſſit. ſed chriſtus eſt caputnoſtrū et nos membra. gͦ oportuit vt nos p̄cedetet viaꝫ p̄p̄araret. Ita dicit ip̄e. vado parare vobislocum. q. d. Si non vnūſquiſqꝫ pͥp̄araret ſibi locum ex ꝓprijs operibꝰ vado parare vobis locum.Et ſubdit cauſam. vt vbi ego ſum tanqͣmͣ caput.et vos ſitis tanqmͣ membra. qꝛ membra nunqͣmͣ debent eſſe a ſuo capite ſēꝑata. Et michee. ij. aſcendpandens iter ante eos. Augꝰ. Dia tibi facta ē ip̄oſaluator. ſurge et ambula. habes quo eas noli pigreſce̓. Et grego. ī omē. de aſcenſione ſic ait. Oportet fr̄es cariſſimi vt illuc erigamꝰ corda vbi chriſtum credimus corꝑe aſcendiſſe. etſi adhuc hic tenemur infirmitate corporis. ſequem̉ tamē eū paſſibus amoris. qꝛ is qui placidus aſcendit terribilisredibit. Secundo aſcenſio xp̄i eſt cauſa noſtreſalutis et aſcenſionis in celum den ꝓ nobis interpellando. Sicut em̄ ī veteri teſtamento pontifex intrabat ſanctuariū vt aſſiſteret deo pro populo. itaetiā chriſtus intrauit celum ad interpellandū pronobis. vt dr̄ ad hebre. vij Ipſa em̄ repn̄tatō ſui exnatura hūana quā ī celū intulit ē q̄dā interpellatopro nobis. vt exquo deus humanā naturā ſic exatauit in chriſto etiaꝫ eoꝝ miſereat̉ ꝓ quibus filiusdei humanā naturā aſſumpſit. Vnde bern̄. in quodā ẜmone ſic ait. O homo ſecurū acceſſum habesad deum vbi mater ante filiuꝫ. filius ante patreꝫ.mater on̄dit filio pectus et vbera. filius on̄dit patri latus et vulnera. vnde non poteſt eſſe vlla repulſā vbi tot concurrunt caritatis et pietatis inſignia. Tercio aſcenſio chriſti eſt cauſa noſtre ſalutis effectum perficiendo vel adimplendo. Naꝫ bona glorie que chriſtus per ſuiaꝫ paſſionem et reſunrectōnem nobis meruit oportuit ꝙ per ſiam aſcēſionem in celuꝫ perficeret. Verbigratia. Bona glorie in tribus conſiſtunt. Primo in viſione deita.tis que eſt beatitudo anime: et hoc bonum per effectum contulit ſcilicet ad inferos deſcendendo. namdeſcenſio chriſti ad inferos fuit cauſa noſtre gloriequantum ad contemplatōnem diuinitatis. naꝫ ibiilluminauit hos qui in tenebris et in vnibra mortis ſedebant. Secundo bonū glorie cōſiſtit in gloria vel dote corporis vel in viſionē hūanitatis xp̄i.