Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

viuo ego dicit non iaꝫ ego. in me aūt iaꝫ viuit chriſtus. ſicut verus amator et extaſim paſſus viue̓ ip̄eſe dicit deo ⁊ non ſuip̄ius ſꝫ amati vita. Re. de extaſi infra. ca. xv. et infra. raptꝰ pauli. Spēalit̓ aūtamor diuinꝰ ī homine hec qͣtuor bona facit. Primoinclinat ſuꝑiora inferioribꝰ ꝑ humilitatē et ꝯtēptūſui. Secundo eleuat ſuꝑioribꝰ inferiora ꝑ deſideriūſuꝑnorum. Tercio ordinat equalia equalibꝰ. ſcꝫ homines bonos ꝑ v̓tutem cordiū et vniformitatē morū. Quarto tranſformat amantē in amatū ẜm affectū et maxime in deum vt patebit infra. Ꝙ amor diuinus qͣtuor v̓tutes vel effectꝰ habetEcundo poſt p̄dictos effectꝰ. Ca. xijvel v̓tutes amoris nota qͣtuor actꝰ aliosvel effectꝰ ip̄ius. Eſt em̄ amor diuinꝰ exp̄ſſuus. diffuſiuus. reflexiuꝰ. exceſſiuus. Prīoem̄ amor diuinꝰ eſt ſuiip̄ius exp̄ſſiuus. Nā amorincreatus qui deus eſt manifeſtat ſeip̄m ꝑ naturaꝫꝓcedentē ab ip̄o in ſimilitudinē ſui amoris aut ẜmſuam ſubſtantiā. Vnde dyo. iiij. libro de diui. no.ſic ait. Ipſe deus dr̄ amor ſic ꝙ eſt manifeſtatō ſuip̄ius ꝑ ſeip̄m. verbigrā. amor diuinꝰ quo deꝰ nosamat manifeſtat̉ nobis ꝑ amorem ſenſibilem. ſcd̓i.regū. j. Sicut mater amat vnicūfilium. ita ego tediugebā dauid dicit de ionata ⁊ deꝰ de oī creatu̓aOminia v̓o alia q̄ cauſat ⁊ manifeſtat diuinꝰ amoreſoluūtur in manifeſtatōne amoris diuini. amoraūt diuinus non reſoluit̉ in aliquad aliud. vt verbigr̄a. Si em̄ querat̉ quare deꝰ cōmunicat et manifeſtat ſapīam ſua vel quodlibꝫ aliud creature. dicetur ꝙ quia deus amat creaturā. Si aūt querat̉quare deus amat creaturā nō erit in aliud reſoluē̓et ita talis manifeſtatō amoris pͥncipaliter eī attri.buitur. Secūdo amor diuinꝰ eſt ſuiip̄ius diffuſiuꝰ ad omnia ꝓducta ab ip̄o. Vn̄ dyo. dicit ibi.dem ꝙ melio: a id eſt ſuꝑiora ẜm diuerſam ſpeciemamant minora id eſt inferiora ꝓuiſiue id eſt ꝓuidendo eis. et hic amor nō eſt indigentie ſꝫ gr̄e ſcilcꝫꝓuiſionis et liberalitatis. et minora .i. inferiora ẜmordinem ſpeciei amant meliora id eſt ſuꝑiora conu̓tendo ſe ad ea. verbigra. ſicut elementa cōuertuntſe ad corꝑa celeſtia. et mixta ad elementa ſic̄ ad illaa quibꝰ accipiūt v̓tutes formales qͥbus cōſeruant̉qͣꝫtum ad eſſe et bene eſſe. et coordinata in eadē ſpēcie amāt ſe adinuice̓ ꝯmunicatiue. inqͣꝫtū ꝯmuni.cāt ſibi adinuicē ea q̄ ꝑtinent ad ſocietate ſpeciei.na ea q̄ ſunt eiuſdē ſpeciei qͣꝫuis ſint eqͣlia in eē ſpecifico et vnū habeat qd̓ aliud et ꝑ ꝯſequēs vnū cōinunicet̉ alteri. nō tn̄ ſūt equalia in actibo indiuidualibꝰ. Vn̄ vnū indiuiduoꝝ qͣꝫtum ad aliqͥd pt̄ eſſeſuꝑius altero. et aliud hr̄e qd̓ non habꝫ alterū et hꝯmunicare ſibi. ſic̄ vnꝰ gn̓at ⁊ aliꝰ gr̓atur. ⁊ vnꝰdocet et aliꝰ docet̉. Tercō amor diuinꝰ eſt ſui.ip̄ius reflexiuꝰ. Sicut ei amor diuinꝰ eſt emanāsa deo. ita reflectit̉ vel cōuertit̉ in deū. Vn̄ dyo. dicit vbi ſupͣ ꝙ dīnus amor eſt qͥdameternꝰ et interminabilis circulus ſcꝫ pͥncipio et fine in ſe carens.AlmorRatō huiꝰ ſimilitudīs eſt. qꝛ ſicut diuinꝰ amor ꝓcedit a deo qui caret pͥncipio ſꝫ tn̄ eſt pͥncipiū oīm.ita tendit in deū quicaret fine ⁊ ē finis omniū. Vn̄ſb̓dit ihideꝫ dyo. ꝙ amor dīnus eſt p̄exiſtēs ī bonoet exiſtētibꝰ emanas ex bono. ⁊ rurſus ad bonū ꝯiiſtis. q. d. amor diuinꝰ ſcꝫ qͦ deꝰ creaturas amat eſtp̄exiſtens in bono hoc eſt ī deo quo ad cauſā exem.plarem. et exiſtentibo ſcꝫ creaturis emanās ex bonoid eſt ex deo quo ad cauſaꝫ efficientē. et rurſis adbonum ſcꝫ ad deū cōuerſus quo ad cauſaꝫ finalem Quarto et vltimo amor diuinꝰ eſt amorū oīmexceſſiuꝰ. excellit em̄ amor diuinꝰ omnē amorē inferiorem reꝝ naturaliū vel ſenſibiliū. et p̄cipue ī quatuor. ſcꝫ in pulcritudine. ni bonitate. in veritate. inlaude. Primo excellit ī pulcritudine. qꝛ amor diuinus habꝫ mirabilē pulcritudinē. amor aūt ſenſibilis vt mūdanus vel venereꝰ fantaſtica Vbi nōta ꝙ pulcrū dr̄ eſſe illud in cuiꝰ cognitōne vel aſpectu qͥtatur appetitꝰ. vn̄ et illi ſenſus p̄cipue reſpiciunt pulcrū qui maxime cognitiui ſūt. ſcꝫ viſus ⁊auditus rōnideſeruiētes. dicimꝰ em̄ pulcra viſibilia id ē pulcros colores et pulcros ſonos. In alijsaūt ſenſibilibꝰ aliorū ſenſiuū non vtim̉ nomine pulcritudinis. qꝛ non dicimꝰ pulcros ſapores ac odores ſꝫ bonos Sic ad ꝓpoſitū amor diuinꝰ habꝫ maxima pulcritudinē. eoꝙ app̄henſio ſuie intellectua.lis cognitō amoris diuini maxime placꝫ intellectuiet pͦ cōſequens apetitui. amor aūt ſenſibilis vt venereus maxime diſplicet rōni. eo ꝙ turpitudinē ht̄vel fantaſticā pulcritudinē. Secūdo amor dinusexcellit om̄em inferiorē in bonitate. Cuiꝰ ratō eſt.qꝛ bonū dr̄ eſſe illud qd̓ ſimplicit̓ cōplacet appetituꝫet ita facit amor dinus. ſenſibilis aut ẜm qͥd ſcꝫ appetitui ſenſitiuo et nō intellectuuo. Hāc dr̄am interpulcꝝ et bonū ponit bea. t. pͥma. ſcd̓e. q. xxvij. artipͥmo. vtꝝ bonū ſit cauſa amoris. ī ſolū. iij. argū.fine. dicens ꝙ bonū dr̄ qd̓ ſimpliciter placet appetitui. pulcrū aūt dr̄ illud cuiꝰ app̄henſio vel cognitōplacet intellectui. ꝑ que duo habet̉ ꝙ anior dinuseſt bonꝰ et pulcer. eoꝙͣ placꝫ intellectui et appetituiet p̄ oppoſitū amor ſenſibilis vel venereꝰ eſt malꝰ etturpis vtꝫ. Uercō amor dinus excellit omnē a.niorē mūdanū ī veritate. Cꝰ ratō eſt. qꝛ ſolꝰ amordinus eſt verꝰ amor. amor at̄ ſenſibilis vel mūdanꝰnō eſt verꝰ amorſꝫ ydolū veri amoris aut magis caſis a vero amore vt dyo. dicit. iiij. ca. de diui. nōDr̄ at̄ amor mūdanꝰ ydolū veri amoris. eo ꝙ ſic̄ ydolū ht̄ ſimilitudinē ī exterioribꝰ ⁊ nō ꝑticipat aliqͥdde natu̓a rei. ſic amor ſēſibilis ⁊ mūdanꝰ. ⁊ ideo talis amor mūdanꝰ melꝰ dr̄ ēe caſus a vero amoreqͣꝫ ydolū eiꝰ. qꝛ ht̄ aliqͥd de natu̓a illiꝰ veri amorisid ē dini licet imꝑfecte. Quarto amor dīnꝰ excedit omnē amore ſenſibile ī laude. qꝛ amor dīnus ht̄ꝓpriaꝫ laudē. amor aūt mūdanꝰ nō ht̄ laudē ꝓpriaꝫſꝫ ꝯmunē tm̄ īqͣꝫtū retinet qͣꝫdā obſcurā ſimilitudinēveri amoris. vt dicit dyo. vbi ſupͣ. et al. ī cō. ibidē Ꝙ anor dinꝰ ī hoīe qͣtuor ht̄ face̓et q̄. Ca. xiij.