Amorqmͣ cognitō. verbigra. in lapidibo et in omnibꝰ rebonaturalibus inuenit̉ amor naturalis. vt dicit dyo.qͣrto ca. de diui. no. ridiculū aūt eſt dicere ꝙ in lapidibo et ī alijs huiuſmodi rebo ſit cognitō. gͦ cognitio non eſt cauſa amoris. Rn̄deo duobꝰ modis.¶ Primo ꝙ amor ꝓprie loquendo non eſt niſi in illisin quibꝰ eſt cognitō. loquendo tn̄ cōmuniter et tnͣſſumpttue nomen amoris tnͣſſumit̉ et tranſfert̉ adalia ad que nomen cognitōnis nō poteſt extendi.Rn̄deo ſcd̓o modo ꝙͣ amor proprie eſt ī illis que exſeip̄is ad aliud ordinant̉. illa aūt que ab alijs in aliud ordinant̉ nomen amoris reciꝑe poſſunt ex cognitōne aliqua non ꝙ ſit in eis ſꝫm ordinantibo et dirigentibus ea. Ita ꝙ in omnibꝰ rebus naturalibꝰcauſatur amor ex aliqͣ cognitōne non qͥdem in ip̄isrebus naturalibus exiſtente. ſed in eo qui inſtituitnaturam. ſicut ponitur exemplū cōueniens de ſagitta que non propria cognitōe ſed ſagittantis adſignum tendit. ſicut etiā de lapide eſt tendente deorſum. ¶ Secūda ratō in oppoſitū eſt talis. Si cognitio eſſet cauſa amoris ſequentur duo. ſcꝫ ꝙ deusnon poſſet immediate in hac vita amari. et ꝙ deusnon poſſet in hac vita magis amari qmͣi cognoſci.ſed vtrūqꝫ iſtorū eſt falſū. ꝙ aūt ita ſit ꝓbo ꝯſequotiam et falſitatem ꝯſequentis qͣꝫtum ad iſta duoPrimo em̄ ſi cognitō eſt cauſa amoris ſequit̉ ꝙ il.lud quod nō cognoſcit̉ immediate nō poſſit amariimmediatē. ſed hoc eſt falſū. qꝛ deum nō cognoſcimꝰ in hac vita immediate ſꝫ ꝑ ſpeculum in enigmate vt dicit apo. pͥme ad choꝝ. xiij. gͦ nec eū immediate amamꝰ. qd̓ eſt falſum. eoꝙ caritas vie immediate inheret deo. Rn̄deo ⁊ dico ꝙ licet amor ſꝑ p̄ſupponat cognitōnem. eo ꝙ incognita amari nō pr̄tvtꝫ ex dictis. n̄ tn̄ oportet ꝙ ſit ibi ordo cognitōiset dilectōnis. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ dilectō eſt terminꝰcognitōis. et ideo vbi deſinit cognitō in ip̄a requeꝑ aliam cognoſcit̉ ibi ſtatim dilectio inciꝑe poteſtvnde hec eſt cauſa propt̓ quā licet deꝰ immediate inhac vita non poſſit cognoſci. poteſt tn̄ immediateamari. ¶ Secūdo ſi cognitō eſt cauſa amoris vt dicis ſequit̉ ꝙ vbi eſt maior cognitō ibi ſit maior amor. ſed hoc eſt falſū et eius oppoſitū verū. eo ꝙ deus in hac vita parū cognoſcit̉ vel poteſt cognoſciet tn̄ poteſt multū in hac vitā amari. Rn̄deo et dico ꝙ in hac vita dilectō dei p̄minet cognitōni dei.p̄cipue quo ad duo. Primo ex hͦ ꝙ p̄ſupponit cognitōnem. ex hoc em̄ ꝙ dilectō dei eſt maiꝰ aliqͥd qcognitō dei maxime ẜm ſtatum vie. ideo p̄ſipp oīteaꝫ et nō ecōuerſo ¶ Secūdo ex hoc ꝙ in vita hacdeū cognoſcimꝰ ꝑ id quod parū ducit in eiꝰ cognitōnem ſcꝫ per creaturā et non ecōuerſo. amamusaūt eum ī ſe et non ꝑ creatura. ideo deus plus poteſt a nobis ī hac vita amari qͣꝫ cogͦſci. Ꝙ aūt deꝰī hac vitā in ſe ⁊ nō ī creatu̓a vel ꝑ creaturā poſſit amari ꝓbo tali rōne. Dilectō dei p̄ſupponit cognitōꝫdei vtꝫ. qꝛ cognitō qͥ habet̉ de deo ex creaturis nonrequieſcit in rebus creatis. ſed ꝑ eas ī aliud tenditſcꝫ in cognitōneni dei. in illa cognitōne que hic habetur de deo dilectio incipit et ꝑ hoc ad alia deriuat̉ꝑ modum cuiuſdā circulatōnis duꝫ cognitō a creaturis incipiens tendit in deū. et dilectio a deo incipiens ſicut ab vltimo fine deriuatur ad creaturas.Hec bea. tho. pͥma ſcd̓e. q. xxvij. arti. ij. vtꝝ cognitio ſit cauſa amoris. argū. contͣ. et in cor. q. etīſolū. argū. et. iij. ſcrip. ſen. diſt. xxvij. arti. qͣrto.vtrū cognitō ſit altior amore. in ſolu. iij. et vltimiargū. et iterū ſcd̓a. ſcd̓e. q. xxvij. arti. iiij. vtꝝ deꝰin hac vita poſſit immediate amari. in ſolūu. i. ⁊ .ij.argumenti.¶ Ꝙ ſimilitudo ꝑ ſe eſt cauſa amoris. ¶ Ca. x.Ercia cauſa vel radix amoris eſt aſſimilatō. Vbi ſciendum ꝙ ꝑ ſe radix amoriseſt ſimilitudo. ꝑ accidens vero diſſimilitudo. ¶ Primo dico ꝙ loquendo ꝑ ſe radix et cauſaamoris vel amicicie eſt ſimilitudo amati ad amāteꝫquod tripliciter ꝓbo. ſcꝫ autoritatē. rōne et cōmūni opinione vel locutōne. ¶ Primo em̄ ꝓbo autoritate ecͣci. xiij. omne animal diligit ſibi ſimile. ſic̄ etomnis homo ꝓximum ſibi. Et ſtibdit̉. Omnis ca.ro ad ſimileꝫ ſibi cōuingit̉ et omnis homo ſibi ſimili ſociabitur. ¶ Secūdo hoc idem ꝓbo ratōne. vtem̄ dr̄. v. metha. ꝙ idem in qͣlitate facit ſimile. exhoc em̄ ꝙ aliquiduo ſunt ſimiles quaſi hn̄tes vnāformam ſint quodamō idē in forma illa. ſicut duohomines quiſūt ſimiles qͣſi habentes vnā formaꝫ.ſunt quod āmodo vnū in forma illa. ſic duo homines ſūt vnum in ſpecic humanitatis. et duo albaalbedine. et ideo propt̓ hanc ſimilitudinē in ſpecievel qͣlitate affectus vniꝰ tendit in alteꝝ ſicut ī vnūſibi et vult ei bonū ſicut et ſibi. ¶ Tercio hoc idemꝓbo cōmuni opinione quorūdam ph̓oꝝ naturaliūet p̄cipue em̄pedoclis qui dixit ꝙ ſimile appetit ſibiſimile. ad on̄dendum ꝙ ſimile ꝑ ſe loquendo naturalit̓ eſt amabile et deſiderabile. ¶ Quarto hͦ idē ꝓboex ſu oppoſitōe. qꝛ diſſimilitudo ꝑ ſe loq̄ndo ē cauſa odij. qd̓ triplicit̓ ꝓbꝰ ¶ Prīo. ſic. Cōtrarioꝝ em̄eſt pugnare adinuicē. ſꝫ amicicia remouet omnempugna. gͦ ex diſſimilitudine vel ꝯtrarietate amor velaīcicia impedit̉. ¶ Secūdo hͦ idē ꝓbo autoritate augu. ī li. ſoliloqͥoꝝ. Amo homines nō ex eo ꝙ aīalia.ecce diſſimilitudo. ſꝫ qꝛ hoīes ſūt. id eſt qꝛ rōnabilesanimas habent qͣs amo. ecce ſimilitudo. ¶ Tercō hͦidē ꝓbo autoritate apo. ſcd̓e ad choꝝ. vj. dicentisque eſt ꝑticipatō iuſticie cū iniqͥtate aut q̄ ſocietaslucis ad tenebras. que aūt cōuentio xp̄i ad belialeaut que pars fideli et infideli. q. d. nulla. Vnde ſic̓ſimilitudo vel corporum vel morum vel affectōnumvel virtutuꝫ eſt per ſe cauſa amoris vt ptꝫ. ita diſſimilitudo horum eſt per ſe cauſa odij. vn̄ qꝛ non eſtꝯuenientia lucis ad tenebras. lupi ad agnū. criminis ad hominem ſanctū. ideo ad inuicem nō amicātur ſed mutuo odiunt et aduerſant̉. Dn̄ ſeneca inextrema ꝑte epiſtole ſic ait. diſſimilitudo moꝝ. diſtantia vite et ingenia contraria amiciciaꝫ ſoluūt.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten