Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

AmōīRn̄deo et dico ꝙ pecccatū quod cōmittit̉ ex timoremale humiliante reducit̉ ſicut ad cauſam ad peccatū quod cōmittitur ex amore male accendente.ſicut timor naſcitur ex amore. Vnde ſicut appetitusiordinatus alicuiꝰ bonitemꝑalis ꝓcedit ex mordinato amore ſui ſicut ex cauſa. ſic fuga iordinata alicuiꝰ mali. propter hoc em̄ homo vel appetit bona vel fugit mala qꝛ amat ſeip̄m. Hec bea. tho. pͥmaſcd̓e. q. lxxxvij. arti. iiij. vtꝝ hec paſſio qͥ ē amor ſuiſit cauſa ſeu pͥncipium omnis peccati. argū. contͣet in cor. q. et in ſolū. argumentoꝝ. Sed fortequeres ſi peccatū timoris ex peccato amoris procedit ſicut timor ab amore. ꝓpter quid vel qͣre amornon excuſat a peccato nec a toto nec a tato ſicut timor? Rn̄deo et dico. ꝙ non eſt ſimile de amore ⁊ timore. cuiꝰ ratō eſt. qꝛ pͥncipium timoris eſt extravolūtatem. et ideo qͣꝫto plus eſt de timore tanto plꝰeſt de excuſatōne peccati. vnde eſt aliquis timor qͥpoteſt cadere in virū conſtantē. ſic̄ patet infra matrimoniū de cōſenſu qui ꝑ mētum fit. reqͥre ibi. ſedpͥncipium amoris eſt in volūtate. et qͣꝫto plus malūeſt in voluntate tāto eſt maius peccatū et minꝰ excuſatur et plus aggͣuatur. Hec alex. ſcd̓a ꝑte ſumqueſtōe. clxxvj. arti. iij. in cor. q̄ſtō Tercō agues ꝙ peccata alia ſunt cauſa omnis peccati. ⁊ pͥmo de ſuꝑbia dr̄ ecͣci. x. iniciū omnis peccati ſuꝑbiaSecūdo idem dices de auaricia. vn̄ apo. prime adthimo. vj. radix omniū maloꝝ eſt cupiditas. Rn̄deo et dico. ꝙ iordinatus appetitꝰ dn̄andi qui pertinet ad ſuꝑbiam. et inordinatꝰ appetitꝰ habendi qͥꝑtinet ad auariciā ex inordīato amore ſuiipius ꝓcedunt. ꝓpter hoc em̄ ꝙ homo ſeip̄m mordiate amathoc inordinate appetit et contrariū fugit. vt dicit btho. pͥma ſcd̓e. vbi ſupͣ in ſolū. iij. argū. in fine.Ad euidentiā tamē illarū autoritatū ecͣci et apoſtoli eſt ſciendū ꝙ dictū vtriuſqꝫ eſt verū. ꝙ nullū genus peccati eſt quod aliqn̄ non ꝓuenit ex ſuꝑbia.aliqn̄ vero ex cupiditate vel auaricia. vt verbigra.Eſt vtiqꝫ aliquis homo qui ex cupiditate fit ſuꝑbꝰet aliquis eſt qui ex ſuperbia fit cupidus. Nā aliqͥshomo eſt qui non eſſet amator pecunie niſi per hocputaret ſe excellentōrem eſſe. et eſt aliquis qui nōamaret excelle niſi putaret ꝑ hoc maiores diuitiasſe hr̄e. Hec in glo. ſupͣ radix omniū maloꝝ eſt cūpiditas. Quare aūt ſuꝑbia dr̄ eſſe iniciū et cupiditas radix omniū maloꝝ. Rn̄deo ⁊ dico. ꝙ om̄ē peccatū fit ꝑ auerſionem a creatorē et ꝑ cōuerſionemad creatura. ſed peccatū ſuperbie fit ꝑ auerſionema creatore. peccatū vero cupiditatis fit ꝑ conuerſionem ad creaturam. vnde cū pͥus in peccato fit au̓ſio recte ſuꝑbia dr̄ iniciū omnis peccati tanqͣꝫ priuset ſuꝑius. auaricia vero dr̄ radix tanqͣꝫ inferius etpoſterius. nam radix inferiꝰ manet. Sed forteq̄res cum a luxuriaſicut a concupiſcētia pn̄t omiapeccata oriri vtꝫ infra: quare luxuria non dicit̉ eſſeiniciū vel radix omniū peccatoꝝ ſic̄ dicunt̉ eſſe inicui vel radix omniū peccatoꝝ cupiditas vel ſuꝑbia.Rn̄deo et dico ꝙ ratō huiꝰ eſt. qꝛ habito fine cupiditatis qui eſt rerū abundantia. vel habito fine ſiperbie qui eſt alijs p̄eſſe cetera peccata facillime cōmitti pn̄t. non aūt ſic eſt de luxuria. nam etus finehabito non tn̄ ſequit̉ ꝙ mala alia oriri pn̄t. Tame̓omniū peccatoꝝ iſtoꝝ et aliorū pͥncipium eſt ⁊ cauſa amor iordinatus ſui vt dixi. Quod etiā proboautoritate apo. qui poſtqmͣ dixit ſcd̓e ad thimo. iij.inſtabūt temꝑa periculoſa et erunt homines ſeip̄osamantes ſubdidit ſuꝑbi. elati. cupidi ⁊cͣ. Sedforte queres. vtrū amor ſui ſit odium ſui. Rndeoet dico ꝙ amor ſui eſt triplex. ſcꝫ naturalis. diuineſimilitudinis. vicōſe corruptōnis. Ormus amorſui eſt naturalis et eſt debitus. De quo dicit augͦꝙ non oportuit p̄cipue precipi ſcꝫ ꝙ homo ſeip̄m dilige̓t. hoc em̄ a natura ieſt. ꝓpter quod in pͥmis diligit homo ſeip̄m. Secundꝰ amor ſui eſt diuineſimilitudinis vel imaginis. de quo dicit augꝰ. in lide vera religione. in eo nihil p̄ter hominem diligatid eſt creaturā dei ad imaginem dei factā. Terciꝰamor ſui eſt amor vicioſe corruptōnis. de quo ī pͣsQui diligit iniquitatē odit animam ſuā. Talis em̄amor indebitus eſt odium ſui: non ꝑ eſſentiam ſꝫ ꝑcōcomitantiā. eoꝙͣ ad amorem ſiu indebitum id ēad amorem peccati ſequit̉ odium diuine imaginisque ꝑ peccatum deformat̉ et maculatur. et ꝑ conſequens odium boni naturalis quod ꝑ peccatū corrumpitur vel diminuit̉. Hec alex. vbi ſupra. artivj. in cor. q. Et ꝓpter hoc dicitur ioh̓. xij. Qui aniat animā ſuam perdet eam et qui odit animā ſuāin hoc mundo in vitam eterna cuſtodit eam. Queverba multipliciter exponunt̉ Primo em̄ auguſ.tribꝰ mod exponit. Primo. ſic. Qui indebite ſe diligit odit. gͦ ꝑ oppoſitum ſi bene te oderis tunc te amaſti. Re ſuꝑͣ immediate. Secūdo modo exponitſic. Qui amat in hac vita ꝑdet in futuro. vn̄ ſb̓ditqui odit animam ſuā in hoc mundo in vitā eternaꝫcuſtodit eaꝫ: nō amat. ſed animā odit in hoc mūdoqui diligendo deum potiꝰ qͣꝫ in eū peccet eligit occidi. Tercio modo exponit̉ ſic ẜm gloſam. Qui oditanimā ſtiam id eſt vitam ſuā in hoc mundo. id eſt qͥnon querit que ſua ſunt ſed que ieſi xp̄i. quecunqꝫbona ſiue in temꝑalibus ſiue in ſpūalibus propterdeum faciens. vitam recipiet eandem in meliꝰ comimutatam. propt̓ quod ſubdit. ī vitam eternā cuſtodit eam. Quarto modo chriſo. exponit. Ille aniat animam ſūā in hoc mūdo qui deſideria eiꝰ incōuenientia facit. ille autem odit eam qui non creditnec cedit ei noxiā concupiſcēti. Et non dixit. qͥ nōcedit ei ſed qui odit eam. Quemadmodū em̄ eoꝝque odio habent̉ nec vocem audire ſuſtinemꝰ necvultum videre delectamur. ita et anima cum cōtraria ingerit que deo non placent. cū vehementia doloris vel diſplicentie auerte̓ oportet. Quinto mōtheophilus ſic exponit. Qui odit animā ſuā ī hocmundo. Non em̄ in ppetuum iubet̉ anima odiri ſedin hoc mūdo. et qͣre. vide emolumentum. in vitaꝫ