Eſt em̄ aliquod infortuniū ita paruū de quo homoꝑſeip̄m iuuari et liberari poteſt. et ad tale non debꝫvocare amicum ſuū. Nam muliebre eſt ꝙ homo voce on̄dit ſe nimis imbecillem. vacuū et virtute itaignauū qui in omnibꝰ auxiliū querit. Eſt etiam aliquod infortuniū quod excedit vires vniꝰ cuiuſcūqꝫ. ita ꝙ non poteſt ſe de illo expedire nec adiuua.re nec etiam ꝑ amicos ſuos. et tunc nō oportet necdebꝫ vocare amicos ſtīos. eoꝙ non ponent ſe ī anguſtia gͣtis. Eſt autē aliquod infortuniū ita mag.num ꝙ vires vniuſcuiuſqꝫ excedit. ita ꝙ non pt̄ ſede illis expedire et iuuare. poteſt tn̄ adiuuari et liberari ꝑ duos aūt plures. et tunc bene debet vocareamicū ſuum in auxiliū ſuū. ¶ Secūdo debꝫ eſſe diſcretus ex parte amici quem vocat. tunc em̄ debetvocare amicos ſuos ad infortunia ſua qn̄ cum paurtidto ſiupitco eoꝝ grauamine ſeu ꝑturbatōe poſſunt ſibi p̄ſtare vel impendere magnū auciliū vel iuuamen. Hecph̓us ethi. libro. ix. ca. xiij. in fine capi. et bea. thoin ſcripto quod fecit ſuꝑ li. ethi. et alber. in cōmeniu ſunt virlis arinto ibidem. vbi in fine dicit ꝙ pͥncipalis ꝯcluſio illiꝰcapituli eſt ꝙ in omnibꝰ pn̄tia amici eſt eligibilis etoppoſitum ſcꝫ diſtantia amicoꝝ ab inuice diſſoluitamiciciam. vtꝫ capitulo p̄cedenti.Il̓bi¶ Ꝙ ad ratōnem vere amicicie qͣtuor requirunt̉ q̄in diffinitōne eius ponūtur.¶ Ca. vj.Micicia. Poſt p̄dicta de amicicia etiā cirſt amicos ad hoc ꝙ conca amiciciam ꝯſideranda ſūt tria. ſcꝫ diſfinitōnis cōtinentia integralis. dilectōiscōuenientia ſpecialis. oꝑatōnis euidentia v̓tualisUercio ꝓpc idempo.¶ Primo circa amiciciā eſt ꝯſideranda diffinitōniscōtinentia integralis. Nam ad ratōnem et integritatem vere amicicie qͣtuor exigunt̉ que in eius diffinitōne tagunt̉. ſcꝫ dilectō. redamatō. oſtenſio. intentio. ¶ Primo ad ꝑfectam amiciciā requirit̉ bonirui ſſtin tonis forturdilectio. Nam amor non eſt cuiuſcūqꝫ obiecti ſꝫ deIIxbai ſiniter triuatterminati obiecti qd̓ eſt bonū. Dnuſquiſqꝫ em̄ videtur amare vel quod eſt bonū ſimpliciter vel quodeſt bonū apparens ſcꝫ quod ſibi videt̉ vt bonum.vt verbigr̄a. quelibꝫ potentia fertur in obiectū ſibiꝓportōnatū. ſicut viſus vniuſcuiuſqꝫ videt quodſibi eſt viſibile ¶ Sic a ſimili amabile eſt aliquid duobus modis. vel ſimpliciter et ẜm ſe. ſicut illud qd̓eſt ſimpliciter bonū. vel ẜm quid. ſcꝫ ꝙ vniciūqꝫ e̓amabile illud quod ſibi eſt bonū vel videt̉ bonū. neceſt drā inter eſſe bonū huic et appare bonum huic.qͣꝫtum eſt ad propoſitū. Cuiꝰ ratio eſt. qꝛ cū amatur aliquid apparens bonum amat̉ vt ſibi bonum.Patet gͦ ꝙ non eſt amabile quodcūqꝫ obiectū ſedſolū exiſtens bonū vel apparens bonū. ¶ Secundoad ꝑfectaꝫ amiciciā requirit̉ redamatō. oportꝫ emīad ratōnem amicicie vt amans amet̉. Ilam amicicia requirit quandā viciſſitudinē ſeu cōmunicatōnem amoris ẜm proportōnem. Vn̄ ſi aliquis ametaliquid ⁊ non redamet̉ erit amor et nō amicicia.vt verbigr̄a. Licꝫ homo amet vinū et manimata eſtamatio et nō amicicia. et hoc duplici ratōne. PrimaAmntinaratīo eſt. qꝛ vera amicicia habet redamatōnem. ſedmnanimata ⁊ irratōnabilia redamare nō pn̄t. Se.cunda ratio eſt. qꝛ amicicia non reſpicit bonū propriū ſed alteriꝰ. oportet em̄ ꝙ amicus diligat et velit bonū amico gr̄a ipſius amici et non propter ſeip̄m. ſi autem aliquis propter ſeip̄m et nō propteraliū aliquem diligit. talis non eſt beniuolꝰ ei ſꝫ ſibi.ip̄i. ſicut cum homo amat vnā veſtē et huiuſmodi¶ Et ſi aliquis arguat in oppoſitū et dicat ꝙ homovult bonum vini vel veſtimenta. qꝛ vult ꝙ conẜuetur. Dico ꝙ ipſe vult cōſeruare vinū vel veſtimen.ta non inqͣꝫtum eſt bonum vini ſed inqͣꝫtum eſt bonū ſuiipius. et hoc eſt contra ratōnem amicicie etbeniuolentie. Primo eſt contra amicicie ratōnem.q̄ vult bonum amici non ꝓpter bonuꝫ amantis ſedbonū amati. ita ꝙ ibi eſt amor concupīe ⁊ nō amoramicicie. Secūdo talis amor eſt contͣ ratōnem beniuolentie. eoꝙ non eſt cū redamatōne. nam beniuolentia cū contrapaſſo id eſt cum redamatōe fa.cit amiciciā. ¶ Tercio ad ratōnem amicicie requiritur on̄ſio vel manifeſtatō. oportet em̄ ꝙ ſit inter amicos beniuolentia mutua nō latens. ſed patens etmanifeſta. ita ꝙ amici non lateant ſe niuicem. ſꝫcvrius cognoſcat alterū et ſciat ſe amari ab altero.qꝛ multi ſūt beniuoli ad illos quos nūquam viderunt inqͣꝫtum eſtimant ſe epyeſies id eſt iuſtos velvtiles ſibi. tales gͦ homines vident̉ ēē beniuoli adinuicem. eoꝙ inter eos eſt amor cum contrapaſſoid eſt cum redamatōne. non tn̄ poſſunt dici amici.cum lateant ſe adinuicem. ¶ Quarto ad ratōnemamicicie requiritur finis vel dilectōnis intentio. ſcꝫꝙ amicoꝝ intentō debet eſſe vt ſe adinuicē diligantpropter aliquod bonū vel apparens. vel propt̓ ho.neſtum vel delectabile vel vtile. eo ꝙ non eſt amabilequodcūqꝫ. ſed ſolum bonū exiſtens vel apparens.vtꝫ in pͥncipio huiꝰ capi. Vnde malū inqͣꝫtuꝫ malum nō diligit̉ ſed inqͣꝫtum apparet bonū. Ex hisqͣtuor p̄miſſis ph̓us concludit diffinitōnem amicicie dicens. qꝛ amicicia eſt ꝑ quam ip̄i amici beniuoliſūt adinuicem. et ꝙ boria amici velint propter ſe etꝙ hoc non lateat eos. et ꝙ ſit gratia alicuius finis.ſcꝫ propter aliquod dictoꝝ bonorū. ſcꝫ propt̓ bonūhoneſtū delectabile vel vtile. vnde talis eſt diffinitōamicicie in abſtracto ratōe boni. Pec. ariſto. ethilibro. viij. ca. ij. ibi. Forte auteꝫ vtiqꝫ de his ⁊cͣ. etbea. tho. in ſcripto. et albertꝰ ī cōmento ibidem.¶ Ꝙ multi ſunt qui volūt magis amari qͣꝫ amareEcundo pͥncipaliter circa ami ¶ Ca. vijciciam conſideranda eſt dilectōnis vel amatōnis conuenientia ſpēalis. Multi em̄vident̉ magis velle amari qͣꝫ aāre. credētes ꝙ v̓tꝰaicicie magis cōſiſtat ī amari qͣꝫ ī amare ¶ Prio dico ꝙ multi ſunt qui magis videntūr velle amari qͣꝫamare. quod dupliciter on̄do. ſcꝫ ſigno et ratōePrimo probo dictum ſcꝫ ꝙ multi volūt magis amari qmͣ amare ꝑ ſignum. qꝛ multi ſūt amatores adu̓latōnis. amant enim aliqui ꝙͣ aliquis adulet̉ eis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten