Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

AduocatusTn̄ qꝛ nēceſſitas debꝫ p̄ferri inidecētie ſupradicte.ideo talibus conceditur a ſuis ſtperioribus vt aliquando pro certa et magna cauſa. puta ꝓ ſeip̄isvel pro perſona ſibi coniuncta vel pro eccleſijs ſuispoſſint vti officio aduocati. Ita ꝙ predicta breuiter concludendo dico. ꝙ aliqui prohibentur et excludūtur ab officio aduocandi propt̓ qͣtuor ratōnes. pͥma eſt propter interiorē ignorātiam. ſecunda ē propter exteriorē impotentia. tercia eſt propter deformē indecentia. qͣrta eſt propt̓ ordinis velregiminis excellentiaꝫ. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q.lxxj. arti. ij. in cor. q. et in ſolū. ij. argū. Ꝙ aduocatus in cauſa iuſta tenet̉ ꝑſonis miſerabilibꝰ ſubuenire. qd̓ ſi non facit peccat. Ca. ijEcundo pͥncipaliter circa aduocatū veliudicem ꝯſiderare debemꝰ litigiū quodaſſumit vel defendit ſcꝫ cauſaꝫ iuſta autiniuſta Primo em̄ ſi aduocatus defendit cauſamiuſtā non peccat. io tenet̉ ꝑſonis pauꝑibꝰ ⁊ miſerabilibꝰ ſubuenire quod ſi nō facit peccat. qd̓ tripliciter ꝓbo. ſcꝫ autoritate. ſimilitudine et diuina lege Primo hoc ꝓbo autoritate ambro. in libro debeneficijs ſic dicentis. Grandis culpa eſt ſi te ſciente fidelis egeat. ſi ſcias eum ſine ſūptū eſſe et fameꝫtolerare: erunas p̄petiqui egere erubeſcit. ſi in cauſā ceciderit aut captiuitatis ſuoꝝ aūt calūnie ⁊ nōadiuues. gͦ grand culpa eſt iuriſperito ꝑſonis iniſerabilibꝰ iuris cōſilium. et aduocato ſubtrahe pauo ꝯſideramꝰ.trociniū. Secūdo ꝓbo hoc idem ſimilitudīe. Meneā. cauſadicus em̄ tenet̉ pauꝑi languido impendere curamet cōſiliuꝫ medicine. ẜm ꝙ dicit bea. ſimacus. nō e̓grandis dr̄a vtrū letū inferas vel admittas. mortēem̄ languidis ꝓbatur infligere: qui hac cū poſſitexclude non excludit. lxxxiij. di. SSic gͦ pari ratō.ne tenet̉ iuriſperitꝰ vel aduocatꝰ iuſte pauꝑi iniuſte opp̄ſſo impende patrocimū. A Terco hoc ideꝫ ꝓbo diuina lege. Naꝫ exo. xxiij. dr̄. ꝙ ſi occurrerisboui aūt aſino inimici tui errati reduces eum. et ſivideris aſinū odientis te cecidiſſe ſub onere nō pertranſibis ſꝫ ſubleuabis cū eo. Ex quibꝰ autoritatibus ſic ꝯcludo. Si boui inimici erranti et aſino oppreſſo tenem ſubuenire et auxiliū impende. multofortiꝰ iuriſperitꝰ pauꝑi ignoranti tenet̉ cōſulere.et pauperi iniuſte opp̄ſſo tenet̉ aduocatus impendere patrociniū ad tuenda cauſam. Quarto hocidem ꝯfirmo ꝑ legem caritatis qua indigenti ſb̓uenire tenem̉. de qua dr̄ math̓. vij. Quecūqꝫ vultisvt faciant vobis homines et vos facite illis. Hec alex. iij. ꝑte ſtīme. q. xxviij. arti. xij. vtrū iuriſperitus teneat̉ ad ferendū ꝯſilium et aduocatꝰ ad iuſtum patrociniū. in cor. q. Secūdo ſi aduocatus defendit cauſā intuſtā. aut defendit eam ſcientaut ignoranter. Primo enī ſi cauſam iniuſtā ſcient̓defendit. grauiter imo mortaliter peccat ratōe auxilij quod impēdit. et formo ſic rōnem. Illud ē peccatum mortale ex quo homo irā dei meret̉. ſed illequi alteri oꝑat̉ ad malū aliqd̓ faciendo ſiue ꝯſulēdoſiue adiuuando ſiue qͣlitercūqꝫ cōſentiendo: irā deiieret̉. vt dr̄. ſcd̓i. ꝑalip. xix. Impio p̄bes auciliūidcirco iram dei merebaris. gͦ ⁊cͣ. Secūdo hocidem ꝓbo ratōe nocunienti quod facit. et formo ratōnem ſic. Quicūqꝫ nocumentū alteriꝰ attemptatvel facit gͣuiter peccat ẜm grauitateꝫ nocumenti .ſꝫqui ſubtrahit quod eſt iuſtū alteriꝑti ei nocumen.tum facit. gͦ ⁊cͣ. Vbi nota ꝙ aliter eſt de medicoet aliter de aduocato. qꝛ medicꝰ licite pt̄ aſſumereinfirmitatē deſperatā ad curandū. et laudat̉ ſi eaꝫſanet. ſi vero eam nō ſanet nō peccat. cū eam ad ſanandū aſſumit. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ medicus nulli facit iniuriā. ſed vtitur peritia vel induſtria artis ſueſine damno alteriꝰ. quod cuilibꝫ licet. Aduocatusaūt cauſam inuiſtā non poteſt aſſume̓ ſine alteriꝰꝑtis iniuria vel offenſa. quod nulli licet. ¶ercō ꝓbo hoc ratōne boni quod impedit vel deſtruit. ⁊ formō ſic ratōneꝫ. Sicut ſe habet offendens membꝝreſpectu corꝑis. ita ſe habꝫ qui offendit vnū homīnem reſpectu boni cōmunis. ſed ille qui manū ſeuoculū vel aliquod membrū ꝑticulare ledit totū corpus offendit. cum ſit membrū vel pars corporis.gͦ a ſimili qui ꝑticularem tuſticiaꝫ vnius hominis ꝑuertit et impedit. iuſticiā cōmunē impedit et puertit. cum iuſticia ꝑticularis redūdet in bonum ꝯmūne. et ꝑ oppoſitum iniuſticia ꝑticularis in malū veldānū cōmune. Vn̄ apo. ad ro. j. dicit. ꝙ n̄ ſolū facientes ſꝫ faciētibꝰ ꝯſentiētes digni ſūt morte Propter qd̓ boectꝰ in libro de cōſolatōne ſic dicit. Iuſtꝰaduocatꝰ nullo mō cauſas iniuſtas accipit. nec v̓bo dare cōſiliuꝫ ꝓ iniuſticia ꝯſentit. Secundo aduocatus qnͥqꝫ iniuſta cauſam ignorant̉ defendit. ⁊tunc aliqualiter excuſat̉ eo modo quo poteſt eū ignorantia excuſare. Re. infra. ignorātia. Vbi ſciendum ꝙ ſi a prinncipio quando aduocatus cauſā iniuſtam aſſumpſit credidit eſſe iuſtā. et poſteain ꝓceſſu cauſe cōgͦuit cauſā eſſe intuſtā. tunc aduocatus qͣtuor debꝫ attende et obẜuare. Primū eſtꝙ poſtquā aduocatus cogͦuit iniuſtā eſſe cauſamtunc debꝫ cauſā iniuſtā deſere̓. Secundū eſt ꝙ debet euꝫ cuiꝰ cauſa gerit induce̓ ad cedendū ſiue adcomponendū ſine aduerſarij damno vel nocuniē.to. Terciū eſt ꝙ non debꝫ aduocatꝰ iniuſtā cauſaalteri pti ꝓdere vt eam iuuet: nec ſecreta cauſe ſtedebꝫ parti alteri reuelare. qꝛ tunc eſſet cauſa dān illius cuiꝰ cauſā aſſumpſit. vnde aduocatꝰ punitſi cauſā ſuam ꝓdiderit. vt habet̉. ij. q. iij. Quartūeſt ꝙ aduocatus licite pt̄ et debet defende cauſā iuſtam. non tn̄ facere fraudem aliquā ad obtinendācauſā iuſtā. Et ꝓbatur ꝑ ſimilitudinē militis vel ducis exercitus. quibꝰ licet in iuſto bello inſidijs vtiea quefacere debet prudenter occultando. nō aūtfalſitatem fraudulent̓ faciendo. qꝛ etiā hoſti fides ẜuari oportet. ſicut tulliꝰ dicit in pͥmo de officijs.Similiter et aduocato licet defende cauſā tuſtam.prudenter impediendo ea quibus impediri poſſuntꝓceiſus eius. nō tamen licet ei vti aliqua falſitate