Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

Auū ſatiodebeat aliquē accuſare. Ad hoc em̄ ꝙ aliquis rōnabilit̓ poſſit aliq̄m accuſare duo ſpēalit̓ debꝫ attend̓ſcꝫ pn̄tiam vtriuſqꝫ ꝑtis et euidentiā criminis. itaꝙ vterqꝫ ſit pͥſens et crimen ſit patens vel euidensPrimo em̄ ad accuſatōnem requirit̉ ꝙ vterqꝫ ſitpſens. ſcꝫ accuſans et accuſatus. Ita dr̄. ij. q. viijp̄ ſcripta nulū abſēs accuſare pt̄. nec ab aliquo accuſari. Et ſuꝑ illud deū. pͥmo. audite illos et quodinſtū eſt iudicate dicit glo. interli. Nlemo iudicandus niſi pͥus auditus. Tercio bea. felix. iij. cauſaq. ix. ſic ait. Abſente aduerſario nō audiat̉ accuſator. nec abſente alia ꝑte ſentencia a iudice data vllam obtinebit firmitatem. Quarto bea. corneliin eadeꝫ ſic ait. Omnia que aduerſis abſentem inomni negocio aut loco agunt̉ aut iudicant̉ oīnoeuacuent. qꝛ abſenteꝫ nulla lex damnat. Ratō at̄qͣre accuſator nō poteſt aliquem accuſare niſi ī eiꝰpn̄tia eſt iſta. qꝛ aliter eſt de denūciatōne criminiset aliter de accuſatōne alicuiꝰ de crimine. Nam denūciatō poteſt fieri abſente ꝑte eoꝙ denūciator n̄obligat ſe ad ꝓbandum. Accuſatō vero fieri nō poteſt niſi preſente accuſato. eoꝙͣ accuſator obligatſe ad probandum. et ideo ſi probare nequiuerit etinꝓbatōe defecerit punitur. vt dicit bea. tho. ſcd̓aſcd̓e. q. lxviij. arti. ij. in ſolū. iij. argū. Ratō autēionem veritatis circquare iudex non pt̄ reū abſentem iudicare vel dam.iiij. cā. q. iij. ſicnare eſt. qꝛ iudex nullū poteſt ſine cōuictōne damnare. cōuictio aūt fit ꝑ rei euidentiā vel accuſati ꝯfeſſionem. ideo eius pn̄tia eſt neceſſaria ſine qͣ dānari n̄ pt̄. Vnde augꝰ. ij. q. j. Nos ī quēqͣꝫ ſentenanū famaꝫ. Andebeciā ferre n̄ poſſemꝰ niſi ī cōuictū aūt ſpōte ꝯfeſſuꝫDetractores qͥ diuinEt zepherinꝰ papa. iij. cā. q. ix. ſic ait. bſens nemō iudicet̉. qꝛ ⁊ diuine et hūane hͦ ꝓhibent leges Ad cuiꝰ euidentiā nota. ꝙ abſens ex cōtumaciaē. qͥcitatus ꝯtemnit ꝯparere. ⁊ talis pt̄ abſens iudicari. Nn̄. nu̓i. xx. habet̉ ꝙ moiſes iudicauit dahuris. Qua rathanet abijron abſentes. qui vocati a moiſe dixe.runt nō veniemꝰ. et ita mandatū moiſi ꝯtempſerūtvn̄ abſens ꝓpter cōtumaciā iudicari pt̄. Hec duoſcꝫ publica infamia et rebellio vel ꝯtumacia tenentlocū accuſatōnis. Primo publica infamia. gen̄. iiijvox ſanguinis fratris tui ⁊cͣ. Secūdo cōtumaciaeoꝙ iudicem impedit ne poſſit ꝓcedere ad ſentenciā ferendam. vt dicit bea. t.. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxvij.arti. iij. in ſolū. ij. argū. Abſens vero ex impotentia ſiue tuſta cauſa qua ꝓhibet̉ corā tudicē cōꝑarere: nō poteſt legittime iudicari. vt ꝑ dīnas ⁊ humanas leges patet ſupͣ. Hec alex. iij. ꝑte ſtimmne.q. xxvj. arti. x. et. ix. incor. q. et ibidem infra. q.xxvj. arti. ij. vtrū abſens reꝰ poteſt iudicari ꝑtotum Secūdo pͥncipaliter ad legitimam accuſatōneꝫ requirit̉ vt crimen de quo quis aliū accuſatſit euidens. Nullꝰ em̄ de crimine quod ſolꝰ nouitet teſtibꝰ ꝓbare non valet poteſt aliū accuſare. qd̓tripliciter ꝓbo. ſcꝫ ratōne. autoritate et ſimilitudīe Primo ratōne. ſic. Illud crimen quod ꝓbari nō.poteſt accuſari nō poteſt nec debꝫ. Cuiꝰ ratō e̓. qꝛaccuſator deficiens in ꝓbatōne illud nocunientūvel illā penā meret̉ pati quā alij temptauit inferre.eo ꝙ accuſator ad penā talionis ſe obligat. vtꝫ ſupͣca. iiij. qualiter accuſator puniat̉. Reqͥre ibidem.ſed occulta ꝓbari non pn̄t. gͦ ⁊cͣ. Vbi nota ꝙ aliter eſt in denūciatōne et aliter in accuſatōne. qꝛ indenūciatōne non eſt neceſſaria ꝓbatō. eo ꝙ in denūciatōne non intendit̉ punitō peccātis ſed emendatō eius. et ideo nihil agit̉ cōtra eum. vn̄ nō eſtin denūciatōne ꝓbatō neceſſaria. ſed in accuſatōeintendit̉ punitō accuſati. et ideo neceſſaria eſt probatō. Hec bea. tho. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lxvij. arti. iij. argu. ij. Secūdo hoc idem ꝓbo autoritate canonisNā canon euariſti pape. cauſa. ij. q. pͥma. ſic ait.Vlullū ante iuſtam et verā ꝓbatōnem iudicare autdamnare debemꝰ. quod tali ratōe on̄do. Iudex punire non pt̄ niſi veniat ad noticiā eius. non poteſtaūt venire ad noticiaꝫ eius niſi ſufficient̓ probeturcum gͦ occulta ꝓbari non poſſint. gͦ ⁊cͣ. Terciohoc idem ꝓbo ſimilitudine vel exemplo de iuda. Vn̄ſuꝑͣ illud math̓. xxvj. vnus exvobis me traditurꝰeſt augꝰ. ſic ait. Bene dixit ex vobis et nō ex nobisex vobis eſt em̄ a quibꝰ ꝑ iudiciariā pt̄atem cōfeſ.ſus aūt cōuictus nō eſt. ac ſi dice̓t. Etſi ego ꝑ occulti iudicij ſentenciā eum habeo damnatū. vos tn̄adhuc ꝑ tolerantiā ſuſtinete Ad cuiꝰ euidentiaꝫde occultis et manifeſtis dat̉ talis diſtinctō. Quedam em̄ ſūt manifeſta iudici et occulta vel incognita alijs. Quedaꝫ vero alia ſūt manifeſta alijs ⁊ occulta iudici. Quedam vero alia nota ſūt iudici etalijs. In primo em̄ caſu ſcꝫ cum aliqua ſūt occultaiudici et nota vel manifeſta alijs non pr̄t a iudiceiudicari. niſi pͥus ꝓbata et cōuicta. Vnde canonnielchiadis pape ſic ait. Primo ſuꝑ omnia diligerter inqͥrite. nemine condemnetis an verū iuſtumqꝫiudiciū. nullū iudicetis ſuſpicōnis arbitrio. ſed pͥmo ꝓbate et poſtea caritatiuā ꝓferte ſentenciā. ⁊quod vobis nō vultis fieri. alijs nolite face̓. thobieiiij. In ſcd̓o aūt caſu ſcꝫ cum q̄dam ſūt nota iudiciet alijs occulta ſine examinatōne a iudice puniri n̄pn̄t. qꝛ dū accuſatoris ꝑſona ſumit̉. iudiciaria poteſtas amittit̉. in vna et eadem cauſa nullꝰ poteſteſſe accuſator et iudex. In tercio aūt caſu ſcꝫ cū crimen ſit notū vel manifeſtū et iudici ⁊ alijs. puta cūaliquis crimen ꝯmittit in conſpectu iudicis ſb̓ oculis multoꝝ. ſcꝫ ꝙ interficit aliquē vidente iudice etin conſpectu multoꝝ. tunc diſtinguendū eſt dupliciter. qꝛ aūt talis homicidij crimen ꝯmittit corā iudice non ſedente loco iudicis et corā paucis duobus vel tribꝰ ꝓpter quos nō dicit̉ factū velcrimenpublicū. qꝛ iudice abſente nō poſſet iudicari ſine ꝓbatōne. Si vero crimen homicidij ꝯmiſit corā iu.dice ſedente loco iudicis. tunc aut negat interfeciſſe eū quem in oculis iudicis et multoꝝ interfeciſſꝫet in hoc caſii in talem ſine examinatōne fieri pt̄ punitio. aut talis ꝯfitetur crime. et tunc iudex talemꝑ ꝓpriam ꝯfeſſioneꝫ cōuictū pt̄ punire. Secūdo