aliqn̄ vero eſt peccatū. quod ſic patet. Omiſſio em̄importat p̄termiſſionem nō cuiuſcūqꝫ boni ſed bordebiti. quod quidem bonū debitū qꝛ cadit ſub p̄cepto affirmatiuo non obligat ad ſui obſeruantiaꝫad ſemꝑ. ſed ad tp̄us determinatū. et ꝓ illo temꝑeſolū incipit eſſe peccatū omiſſionis. et ideo omitte̓bonū aliquod illo temꝑe quo homo pt̄ et debꝫ face̓ ēpeccatū omiſſionis. De quo iaco. iiij. Scienti bonumet nō facienti peccatū eſt illi. Si aūt qͥs omittit aliqͥd boni qꝛ non pt̄ illud facere. vel qꝛ nō pt̄ aliud facere qͥn illud omittat. tunc aut omiſſio eſt ne.ceſſaria nō volūtaria. aut omiſſio eſt volūtaria nōneceſſaria. Primo em̄ cuꝫ omiſſio eſt neceſſaria nōvolūtaria. puta ꝙ omittit aliquid qꝛ non pt̄ illud.inuite et inuolenter omittit. talis nō peccat peccato omiſſionis. Cuiꝰ ratō eſt. qꝛ omiſſio non eſt niſi bonidebiti ad quod aliquis tenet̉. et ſi non pt̄ n̄obligatur. Vnde nullus qͥ nō facit id quod nō poteſt peccat pct̄o omiſſionis. qd̓ tribꝰ exēplis ꝓboPrimiū exemplū eſt de muliere v̓gine. mulier em̄ q̄v̓ginitatem deo vouit: ſi violent̓ corrumpit̉ non onittit: v̓ginitatem non habendo. neqꝫ peccat. ſꝫ peccat non penitendo de peccato p̄terito. vel nō faciendo ad votum implendū quod pt̄ per ꝯtinentie̓ obẜuantiā. ¶ Secundū exemplū eſt de ſacerdote qͥ miſſam omittit. Nam ſacerdos nō tenet̉ dicere miſſaꝫniſi ſuppoſita optunitate. que ſideſit n̄ omittit necpeccat peccato omiſſionis. ¶ Terciū exemplū ē cūaliquis amittit rem quaꝫ reſtitue̓ tenetur. talis em̄qūi alienū habet tenet̉ ad reſtitutōnem ſuppoſita facultate. et tunc ſi nō reſtituit peccat peccato omiſſionis. ſi vero facultatē non habꝫ nō omittit dumōfaciat qd̓ poteſt. ¶ Secūdo ꝙ cū omiſſio non ē neceſſaria ſed volūtaria. tunc talis omittit vel peccatpeccato omiſſionis. Verbigr̄a. tunc em̄ omiſſio īcipit alicui imputari ad culpa. qn̄ fit tp̄us oꝑandialiquid et omittit. vel propter cauſā p̄cedentem ſcꝫqꝛ de ſero ſe mebriauit. ideo em̄ nō poteſt ire ad matutinas. vel propt̓ cauſam pn̄tem. ſcꝫ qꝛ applicat ſead aliquē actū illicitū et incōpaſſibilē cuꝫ illo actuad quē tenet̉. et tūc talis omiſſio eſt pc̄tm. Vel dicas breuiꝰ. Si aliqͥs omittit bonū aliqd̓ ad qd̓ tenet̉ eoꝙ nō pt̄. tūc aut talis factus eſt impotēs excauſa natu̓ali vel accidentali. et talis nō omittit ⁊ pꝯſequēs nō peccat pc̄to omiſſiōīs. eoꝙͣ talis om̄iſſio nō eſt volūtaria ſꝫ violenta et neceſſaria vlꝫ ī tribꝰ exēplis p̄dictis. Aut talis ē factus impotens excauſa illicita vel ex p̄cedente vel ex ſeq̄nte cui oꝑamdedit. vel ſe de ſero inebriādo vel etiā ludendo vel aliqd̓ illicitū faciendo. tūc talis omittit ⁊ ꝑ ꝯſequenspeccat pc̄to omiſſioīs Hec b. t. ſcd̓a. ſcd̓e. q. lcxiarti. iij. argū. ꝯtra. et in cor. q. et in ſolū. ij. et. iij.argu ¶ Tercō dico ꝙ abſtine̓ a pc̄tō ſꝑ eſt neceſſariū ad ſaluteꝫ. et ꝯtrariū face̓ ſcꝫ aliqn̄ peccare nūqmͣ licet. quod tripliciter probo. ſcꝫ ratōne. prohibitōne et declaratōne. ¶ Primo probo hoc ratōne.ſic. Precepta negatiua non ſolum obligant ſemꝑAibſtinenciavt affirmatiua ſed etiā ad ſꝑ ſcꝫ omniloco et tꝑeſed tale p̄ceptum eſt de non peccando. vtꝫ ſcꝫ ſcd̓adiſtinctōne. gͦ ⁊cͣ. ¶ Secundo ꝓbo hͦ idem ꝓhibitōne. Nam qͥdam ſunt mala quia ꝓhibita. inqui.bus neceſſitas diſpenſat. vtꝫ pͥmi regū. xxj. de dauid qui comedit panes ꝓpoſitōnis. comed̓e em̄ tales panes non erat malū. niſi qꝛ ꝓhibitum. Similiter math̓. xij. excuſant̉ diſcipuli ꝓpter neceſſitatem qn̄ fricabant ſpicas in ſabbato. Quedaꝫ veroſunt ꝓhibita qꝛ mala. inquibꝫ neceſſitas nō diſpēſat. vt fornicari et alia que ex ſui natura ſunt malaHanc diſtinctōnem ponit alex. iij. ꝑte ſū. q. xxxixarti. ix. vtrū actus ſpūales poſſint referri ad finemtemꝑalem. in ſolū. ij. argu. ¶ Tercō ꝓbo hoc idemex inductōne ¶ Vbi nota tria. Primū eſt ꝙ homonon debet ꝯmittere peccatū aliquod ꝓpter bonumaliqd̓ aſſequendū. qꝛ non ſūt facienda mala vt veniant bona ẜm apo. ¶ Secundū eſt ꝙ nullꝰ peccatūveniale debꝫ ꝯmittere vt aliū liberet a peccato mortali. eoꝙ quilibꝫ tenet̉ pͥus ſeip̄m diligere qͣꝫ alium¶ Terciū eſt ꝙ ſicut peccatū mortale nō pt̄ bene fieri ita nec veniale. et ideo ſicut homo debet pͥus ſuſtinere mortē qͣꝫ ꝙ peccet mortaliter. ita etiā qͣꝫ ꝙ peccet venialiter: illo modo debito quo venialia dn̄t vitari. Hec bea. tho. qͣrto ſcrip. ſen. diſt. xviij. de excōmunicatōe. arti. iiij. q. iij. in ſo. j. argu. ¶ Quarto et vltīo dico ꝙ facere malū gͣuius eſt peccatuꝫqͣꝫ omittere bonū. quod qͣdrupliciter ꝓbo. ſcꝫ ex facilitatē. ꝯtrarietate. ſimilitudine. penalitate ¶ Prīoexꝑte facilitatis. ſic. Qui faciliꝰ poteſt aliquid facere et non facit gͣuius peccat. ſed faciliꝰ eſt abſtinere a malo faciendo qͣꝫ facere et implere bonū. gͦgͣuius peccat qui non abſtinꝫ amalo faciendo ip̄mquod eſt tranſgredi qͣꝫ qui non implet bonū. quodeſt omitte̓. gͦ peccatū tranſgſſionis eſt gͣuius peccato omiſſionis. ¶ Secundo hoc idem ꝓbo ratōe ꝯtrarietatis. ſic. Illud peccatū eſt gͣuius qd̓ magisꝯtrariat̉ v̓tuti. ſicut illud malum eſt maiꝰ qd̓ magis ꝯtrariat̉ bono. ſed facere malum qd̓ eſt tranſgͥdi magis ꝯtrariat̉ bono qͣꝫ non face̓ bonū quod eſtomittere. Guiꝰ ratō eſt. qꝛ ſicut nigrū magis ꝯtrariat̉ albo qͣꝫ nō ingrū. eo ꝙ nō nigꝝ pt̄ eſſe color aliqͥs mediꝰ qͥ minꝰ cōtrariat̉ albo qͣꝫ nigrū. ita nonface̓ bonū qd̓ importat negatōnem actꝰ minꝰ ꝯtrariat̉ v̓tuti. qͣꝫ face̓ malū qd̓ imꝑtat cōtrarietateꝫ actus. ¶ Aercō ꝓbo hoc idem ex ꝑte ſimilitudīs. qͥaſicut plꝰ peccat qui infert ꝯtumeliā pr̄i qͣꝫ qͥ non impendit debitā reuentiam pr̄i. ſic plus peccat qͥ trāſgreditur ꝯmittendo malū qͣꝫ qui bonum omittit. ¶Quarto ꝓbo hoc idem ex ꝑte penalitatis. ſic. Ma.iori peccato debetur maior pena. ſed maior peria debetur peccato trangreſſionis qͣꝫ omiſſionis. gͦ ⁊cͣ.¶ Vbi nota ꝙ peccato tranſgreſſioīs rn̄det duplexpena. ſcꝫ pena damnipropter auerſionem a deo. ⁊pena ſenſus propt̓ mordinatā cōuerſionē ad bonūꝯmutabile. Similit̓ pc̄to omiſſionis debet̉ nō ſolūpena damni. ſꝫ etiā pena ſenſus. ẜm illud math̓. vij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten