Druckschrift 
Pantheologia : [Mit Praefatio von Jacobus Florentinus]
Einzelbild herunterladen
 

cibſolutioſacerdotis aūt eſt ad remiſſionem culpe miniſteriūexhibere. Hanc autoritatem exponit bea. tho. qd̓libeto. de veritate. q. vj. de ꝓuidentia dei. arti. viij.in ſolu. arguinē. Re. infra. ꝓuidentia dei. iij. ca.Vel aliter ad ſolutōneꝫ illiꝰ autoritatis. quis poteſt ⁊cͣ. Rndeo et dico. ꝙ ſolus deꝰ remittit peccata p̄modū autoritatis. ꝑ modū vero miniſterij remittit ſacerdos. quod ſie patet. qꝛ ſicut ad emūdatōnem originalis peccati in baptiſmo valet ablutōaque. ita ad emundatōnem culpe actualis valet abſolutō ſacerdotis. qꝛ hͦ ſacramentū ſcꝫ penitētie habet ꝓ materia actū miniſtri. Hec petrꝰ de tharen.qͣrto ſcrip. ſen. circa. iij. ꝓbleuma. arti. pͥmo. q. i.in cor. q. ercio ad ſolutōneꝫ p̄dicte autoritatisſolus deus ⁊cͣ. Rn̄deo et dico ꝙ deꝰ oꝑatur ad remiſſionem culpe effectiue. ſcꝫ qꝛ efficit gr̄aꝫ ad quāſequit̉ remiſſio culpe. ſacerdos aūt oꝑatur diſpoſittue. licet em̄ ad interiorē niundiciā creaturā nonpoſſit cooꝑari creatori effectiue. pt̄ tn̄ cooperaridiſpoſitiue. Sic eſt ī ꝓpoſito. qꝛ penitentia nō efficit q̄r̄am. ſed ꝑ pnīam diſponit̉ homo ad hoc ꝙ ei.gr̄a infundat̉ et ꝑ conſeq̄ns ꝙ culpa remittatur.Hec bea. tho. vt patet. Ꝙ ſacerdos virtute clauiū non abſoluit a to Ca. iij.ta pena temꝑali.Ecundo dico ꝙ ſacerdos v̓tute clauiuꝫabſoluit apena aliqua tꝑali. Quō aūt hfaciat ſūt tres opiniones. Quidam em̄dicūt ꝙ ſacerdos virtute clauiū penam eternā cōmutet in tꝑalem. ſed hoc nō eſt verū. qꝛ in cōtritōeremittit̉ pena eterna. poſtqͣꝫ em̄ homo dei gratiamhabꝫ nulla debet̉ ei pena eterna. ſicut mgr̄ ſen. probat multipliciter. Alijs videt̉ ꝙ homo poſt cōtritōꝫdebet penam temꝑalem in purgatorio ſolue̓. et ſicſacerdos v̓tute clauiū penam purgatoriā commūtat in temꝑalem. ſed hoc nihil eſt. qꝛ ẜm hoc ille qͥ ꝯfitetur in neceſſitate cū ꝓpoſito cōfitendi anteqmͣabſoluet̉ a ſacerdote: non poſſet in vita iſta penaꝫſatiſfactoriā ſoluere ꝓ peccato. ꝙꝛ obligatꝰ eſt adpenam purgatoriam. qd̓ eſt incōueniens. Propteqd̓ melius dicendū eſt. ſcꝫ ꝙ in cōtritōne pena eterna ꝯmutatur in temꝑalem vbicūqꝫ ſiue hic ſiue inpurgatorio ſoluenda. et de iſta pena temꝑali cuiꝰhomo debitor eſt: vel in hoc mūdo vel in purgatorioaliquid diminuit̉ v̓tute clauiū. non aut tota penaAlam aliter eſt in ſacramento baptiſmi. et aliter inſacramento pn̄īe. qꝛ in baptiſmo virtute paſſionischriſti cui baptiſatus cōfiguratur totaliter deleturpena et culpa. non aūt in pn̄ia. Cuius ratiō eſt. qꝛī baptiſmo ſit regn̓atio. ita ꝙ homo ī baptiſmo nouam vitam accipiens pͦ gratiā baptiſmalē fit nouꝰhomo. ſed in penitentia homo non mutat̉ in aliā vitam. qꝛ inpnīa non eſt regniatio ſed ſanatō q̄damEt ideo ex vi clauiū qua oꝑatur in penitentie ſacͣmento non remittit̉ tota pena. ſed aliquid de penatemꝑali cuiꝰ reatus poſt abſolutōꝫ apena eternaremanere potuit. Vnde ſacerdos virtute clauiumremittit aliquid de pena que debꝫ hic ſolui vel ī pur.gatorio. ſi in hac vita nō ſoluit̉. vnde minꝰ punitur in purgatorio abſolutꝰ decedens qͣꝫſi ante abſolutōnem decedet. Illud aūt qd̓ ſacerdos de tꝑaliperia remittit non eſt determinatū neqꝫ certū qͣꝫtuꝫſit in qͣꝫtitate. ſed in proportōne. ꝯabito reſpectuad qͣtuor Primo ad diſpoſitōem penitentis. Nāqͣꝫto plus penitens ad gr̄am ſe diſponit. tanto plꝰdei gra infundit̉ et v̓tute clauiū penia ſibi remittit̉. Secūdo ad contritōneꝫ cord. tanta em̄ poſſet eēvirtus cōtritōnis ꝙ ei tota pena remittetur. Reqͥinfra. contritō. Tercio ad ruborē penitentis. Derecūdia em̄ eſt magna pars ſatiſfactōnis. et id̓o qͣꝫto penitens plus verecūdatur. tanto plus gr̄a deſibi infundit̉ et plus meret̉ et pena ſibi plus dimittitur. Quarto ad valorem abſolutōnis ꝑ quamconfert̉ dei gr̄a et dimittit̉ culpa et aliquid de temꝑali pena: vel hic vel in purgatorio ſoluenda. vt patet ſupͣ. Sed forte q̄res. ſi ſacerdos v̓tute clauium poſſit totā penam peccato debitā dimitte̓. et videtur ꝙ ſic tali ratōne. Ille qui paruū peccatū cōmiſit non eſt minꝰ ſuſceptiuꝰ effectꝰ clauiū qͣꝫ illequi commiſit maiꝰ peccatū. ſed ſi aliquid de penaꝑ officium ſacerdotis de maiori peccato dimittit̉.poſſibile eſt eſſe aliqd̓ ꝑuū peccatū cui non debeatplus de pena qͣꝫ illud qd̓ de maiori pct̄o dimiſſuꝫ.Verbigr̄a. Ponamꝰ ꝙ v̓tute clauiū dimittit̉ vnitantū de pena debita ꝓ tot pōtis vel ꝓ magno peccato puta centum dies. modo pono ꝙ pt̄ eſſe talepct̄m cuiꝰ pena tꝑalis non aſcendit vltra centuꝫdies. gͦ ſacerdos vel totā penā peccato debitam dimittet. vel pct̄m ſine aliqua ſatiſfactōe remittet. qd̓eſt incōueniens. Rn̄deo et dico ꝙ ꝓ quolibꝫ peccato oportet pena aliquaꝫ ſatiſfactoria remane̓ ꝑ qumedicina contͣ peccatū p̄ſtetur. et ideo qͣꝫuis v̓tute abſolutōnis dimittat̉ aliqua qͣꝫtitas pene debiteꝓ aliquo magno peccato. non oportet ꝙ tanta qͣꝫtitas pene dimittat̉ reſpectu cuiuſlibꝫ peccati. quiẜm hoc aliquod pct̄m remaneret omnino ſine peneſed v̓tute clauiū de penis ſinguloꝝ pct̄orum proportōnabiliter dimittit̉. Dec bea. tho: qͣrto ſcri. ſendiſt. xviij. arti. iij. q. ij. in cor. q. et ī ſolū. iij. argu Ꝙ ſacerdos v̓tute clauiū non abſoluit a penaeternali Ca .iiij.Ercio dico ꝙ ſacerdos v̓tute clauiū nōabſoluit a pena eternali. quod ꝓbo triplici ratōne. ſcꝫ inſeꝑabilitatis. infinitatis. incōpaſſibilitatis. Primo ratōne inſeꝑabilitatis. ſic. Ab eo ſolūmodo remittit̉ penia a quo remittit̉ culpa. ſed damnatis non pt̄ remitti culpa. gnec pena. et ſic pena eterna inſeꝑabilis eſt a culpa. Secūdo hoc idem ꝓbo ratōne infinitatis. ſic. Dena eterna eſt infinita. gͦ non pt̄ remitti niſi a v̓tutevel potentia infinita. ſed potentia ſacerdotis ē finitagͦ ⁊cͣ TTercio hoc idē ꝓbo rōne incōpaſſibilitatisfic. Aut deꝰ remittit penam eternā ſine culpa reismortis eterne. ſꝫ non caret qͥs culpa niſi ꝑ caritateꝫ