ꝙ ſīgue vec̓icis iꝑ̄io t̓s mortuos ſuſcitauit. Nos eciā km̄i hūc venercibilēvirū in hijs ſeptē virtutibus videlicet crſtitute ſobrietate largitute humilitate lenitute equitute qc vei̓trteimituri debemus ut an̄ dei conſpectūcū lacrimis ardētibus veniomꝰ. Caſtitas quippe aīam ꝑ obſidionē deōnū ſecure tnͣſire facit. nō em̄ hn̄t deōnes partē in oīa caſte et pue̓. Sobrietas eīe deū on̄dit. ſobrietas em̄ē lumē qīe in quo lumē et̓nū videturVn̄ d̓r in p̄ſ. In lumiē tuo videbimꝰlumē. Iargitas ſiue mīa faciē dei dūab aīa videt̉ exhilorat. St̄i em̄ miſericordes qm̄ ip̄i mīani cōſequēt̉. Huīlitus aūt cimmā colloccit in ſede ſublum. Omnis em̄ qui ſe humiliat exaltobit̉. Ienitas ſiue paciētio cīmēcopioſā peſſeſſionē in regno dei lorgitur. Māſueti nōqꝫ he̓ditobūt t̓rāſubaudi viuentiū ſicut d̓r in p̄s. Eotas ſiue iuſticiā aīam cuiiſlibet dignitati in celis aſſociat. Cum em̄ eqͥtus ſiue iuſticio reddat in hac vitovnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē cōueniēs ē ut ī illavitri cū hijs quibꝫ ſua reddidit gaudeat et letetur. Veritas vero aīaꝫ inſuꝑnci felicitate cōfirmat. Qui em̄ ꝑveritatē ſtabilis fui̓t corde ore et oꝑedignū ē ut ibi ſtabilitatē ꝯſequatureternum. Quod nobis preſtare ⁊cͣ¶ De becte cecilio. Xo xlviij.Imile eſt regnū celoꝝ theſauIro abſcondito in agro quē quiinuenit homo p̄ gaudio illius voditet vendit vniuerſa q̄ habet et emitagrū illū. moth̓i. xiij. ¶ In verbis p̄miſſis tria pricipaliter ſūt notāda.Primū eſt quid ꝑ agrum in quo theſaurus obſconditus ē intelligi deturScd̓m ē quid ꝑ theſaurū obſconditum figuret̉. Terciū eſt quid ꝑ agritheſauꝝ cōtinens cōꝑetur. ¶ De primo nota ꝙ ꝑ aqꝝ regnū celoꝝ intelligit̉. et hoc ꝓpter quatuor. In agroquippe ouiū paſtus inuenit̉ ⁊ catusquuuiū audit̉. In agro eciā ē geris puritas et floꝝ amenitus. Primo igit̉regnū celoꝝ agro cōꝑat̉ qꝛ oues inagrū ad poſtū educūt̉. Per oues intelligunt̉ electi qui paſtus vite eterne ductore ih̓u ſūmo poſtore in regno celoꝝ et queſierūt et inueueruntVn̄ ip̄e dicit ioh̓. x. Ego ſum paſtorbonus oues mee vocē meā audiit ⁊ego cognoſco eas et ſequūtur me etego vitā eternā do eis. Ecce boq̄ paſcūai videlicet vitr eterna. Et notaꝙ paſcus huiꝰ agri benedicti valdeſūt cōmendabilia. Non em̄ generātaliqd̓ mortis ꝑiculū cū ſit in eis vitaet̄na ut dcm̄ eſt nec grauant ſtomachū nec ebetat ſenſū nec pariunt aliquod ſui faſtidiū. Vn̄ d̓t anſelmꝰ inlibro de btā ſufficiēciā. O patria celeſtis plena delicijs plena ſuauitrteplena decore eſco tud non grauatſtomachū nec ebetat ſenſum nec gixb ij.nit faſtidiū. Iſta refectio que tuis ciuibus appoīt̄ melliflua in guſtu hocvnicuiqꝫ ſapit in quo fuei̓t delectatꝰItē regnū dei qͥgro cōꝑat̉ quid ibi voces quiū audiunt̉. Per ques intelligunt̉ amime btoꝝ que ducibus alisvidelicet ꝑ dilectionem dei et ꝓximivel alis innocēcie et pm̄e de loqueovenanciū ideſt deonioꝝ volaueruntad regnā poloꝝ vbi certe mognificoliberatori magnifice gratias agunt