Diſcamꝰ igit̉ eoꝝ mōſuetudinē imitari in t̓ris ſi ip̄is ſociori deſideramꝰin celis De māſuetudīe d̓r ī pͣſ. xxxviNāſueti aūt he̓ditubūt t̓rā ſubaudi viuēciū et delcōbūt̉ in m̄ltitudinepacis ſcꝫ ecce t̄ūphētis. Ad māſuetudinē inuitrit nos ecc̄ꝰ. x. Fili in monſuetudīe ẜua aīam tuā. Mogna gͦv̓tus ē māſuetudo cū ꝑ eā aīa ꝯẜuet̉Vn̄ et dn̄s dixit ad diſcipulos ſuoslu. xxi. In pacienciā vrā poſſidebitisaīas vrās. Tercō dn̄s declorat qͣreꝓph̓e ꝑuenerūt ad bt̄ītudine ſempit̉na ita inquiens. Etī qui lugēt qm̄ ipſi cōſolabūt̉. Tante caritatis erāt ꝓphete ꝙͣ adu̓ſitrtes ꝓximorū ſuorūdeflebant. Hinc ē ꝙ ſamuel deflebatſaul ꝓpter ſuū pcc̄m reqnū omiſiſſeVn̄ et dn̄s dixit ei. pͥo ℟. xvi. Vſquequo tu luges ſaul cū ego ꝓieceri eūne regnet ſuꝑ iſrahel? Ie̓nas eciāruinq ciuiū ſuoꝝ ex caritate defleuitVn̄ d̓t xiiij. Deducat oculi mei lacrimas ꝑ diē et noctē et nō taiceq̄t qm̄ſi egreſſus fuero ad agros ecce occiſi gladio et ſi introiero ciuitutē ecceattenuate famē. Siſr et alij ꝓphetefleuerūt. vn̄ et a dn̄o cōſolari meruerūt. Nos eciā ſi appetimꝰ cōſolari qꝓph̓is ncc̄e ē ut ⁊ lomētemur cū ip̄isGloſa vero monet nos ut tribus decauſis lugeqimus videlicet ꝓ pcc̄isnr̄is et ꝓ p̄ccis alioꝝ et pro deſiderioceloꝝ. ¶ Quarto dn̄s manifeſtat qͣre apl̓ī ſunt bt̄īficciti et dicit. Stī quieſuriūt et ſitiūt iuſticiā qm̄ ip̄i ſatua̓bunt̉. Sci apl̓i xp̄m qui ē vera iuſticia ardent̓ eſurierūt et ſitierūt ip̄iqꝫinſeꝑobiliter adheſerunt. Vn̄ et mōex ſuciuiſſima ip̄ius viſione ac fruitōue ſine faſtidio ſaturāt̉. Leginiusem̄ in ioh̓. vi. Ꝙ ꝓpter q̄dā v̓ba quedn̄s dixit multi diſcipuloꝝ eius obierūt retro ⁊ iā cū illo n̄ q̄bulabāt. Dixit ergo ih̓s ad xij .ſ. aplōs. Nūqͥd etvos vultis abire? Rn̄dit ei ſymon petrus. Dn̄e ad quē ibimꝰ? q. d. dn̄e tuitai dulcis es et bonus ꝙ a te nō poſſumꝰ ſeꝑari. Vn̄ et idē petrus poſteadixit ad dn̄m ſicut legit̉ lu. xxij. Dn̄etecū ꝑatus ſū et in corcerē et in mortē ire. Nos igit̉ ſi cupimꝰ cū aplīs ſaciori oportet ut et nos eſuricimꝰ et ſiticimus corpus et ſangͥnē ih̓u xp̄i ip̄iqꝫ fideliter ẜiamꝰ. Quinto dn̄s on̄dit qͣre ſcī martires bt̄ītudinem ſintodepti. et d̓t. S̓t̄ī miſericordes qm̄ etip̄i mīam cōſequēt̉. Precipus ⁊ ſup̄ma mīa ē hoīē circa aīam ſuā miſecordē exiſtere. Hanc mīcini ſcī martires habuer̄t. Nichil em̄ curcibāt qͥdcorꝑa paterent̉ dūmō aīmas deo repn̄iturēt. Vnde et dn̄s d̓t math̓. xvi.Qui ꝑdiderit aīani ſuā ꝓpt̓ me inueret eum. Sci incirtires qn̄ diu̓ſis ſuꝑplicijs ꝓpter deū afflicti moi̓ebāt̉ abinfidelibus aīas ſuas ꝑde̓ putobāt̉ques tn̄ veraciter inuenerūt cū e domino glorici et honore cōronati fuerūt. Nos eciā ut imitaicōne ſcōꝝ mrͣtiꝝ miſei̓cordes exiſtaꝰ corꝑi nrō nōnimis ꝑcomꝰ ſꝫ ieiunemꝰ vigilemꝰoremꝰ laboe̓mꝰ ut apd̓ dn̄m mīaꝫ cōſeqͣmur. ¶ Sexto dn̄s ingīfeſtat qͣre ſcī cōfeſſores ad et̓nā bcitudinē ꝑuener̄t itt dicēs. St̄ī mūdo corde qm̄ip̄i deū videbūt. Nō ꝙ puliis tꝑaliūbonoꝝ iia̓bilit̓ cōturbat et exceccitocl̓os cordis. ꝓinde ſcī cōfeſſoe̓s citqꝫpōtifices non erāt cupidi reꝝ tꝑaliū