Debemꝰ etiā media .i. boq̄ et gaudiohuiꝰ mūdi vide̓ cū ꝯtēptū. Nulliꝰ eīp̄cij vel momenti ſūt boā et gaudiahuiꝰ mūdi futue̓ glē ꝯꝑata Vn̄ paulꝰ ad ro. viij. Nō ſūt cōdigne paſſiones huiꝰ tꝑis ad futurā glāꝫ q̄ reuelabit̉ in nobis O ꝙͣ pauci boā ⁊ gaudici hꝰ mūdi cōtēpnūt. Debeꝰ etiā vide̓ ſūme hoc ē celeſtis prīe iocūditotē cū oīs deſiderij appetitu De hoc d̓rdeū. xxxiij. Ocl̓s iacob in t̓ra frum̄tiet vim. Per iacob intelligit̉ qͥlibꝫ bonus xp̄ianꝰ qͥ cōtidie cōtͣ dycibolū etvicia luctat̉. Huiꝰ oculꝰ dꝫ eē in t̓rafrumēti et vini .i. in prīa ſuꝑ celeſtivbi ih̓s xp̄itꝙͣ paīs ⁊ vinū ꝯfortotet letificcit cordo elcōꝝ ſuoꝝ. Hīc et̄d̓r ad heb̓. xi. Iuxte fidē defuncti ſūtoēs iuſti nō acceptis re ꝓmiſſioībꝫſꝫ olōge eas aſpiciētes ⁊ cōfitentesqꝛ ꝑegni et hoſpites ſūt ſuꝑ t̓rā. Debeꝰ eciā eē diſcalciātes ꝑ ſpēi firiitutē ut videlꝫ cor nr̄m a ccernolibusdeſiderijs ⁊ ꝯcupiſcētijs t̓reīs diſcalciemꝰ ut ita digni ſimꝰ vide̓ deū d̓oꝝin ſyō. De hac diſcalcictōe ⁊ viſionelegit̉ in exo. iij. Ꝙ moyſes cū paſce̓toues ſoceri ſui et veīſſꝫ ad int̓iora deſerti vidit dn̄m ī medio rubi qͦ ardebāt ⁊ nō cōburebat̉. dixit gͦͦ moiſesUadq̄ ⁊ videbo viſionē hāc in oignāCui dn̄s. Solue calcicimēto tuc depedibꝫ tuis. locus em̄ in qͦ ſtas t̓raſcā ē. q. d. n̓ ſoluei̓s calcicimenta tudinō poteris ad me ꝓpīqude̓. Nō ꝙ qn̄qꝫ dulces fructꝰ creſcūt in rubo. Vn̄ꝑ rubū intelligit̉ dulcedo ꝯſolacōnūet incigna multitudo dulcedinis deiDe quibꝫ d̓r ī p̄s Qm̄ incigna multitudo dulcedinis tue dn̄e quā obſcō.ti. te. Vn̄ rubus ille fuiſſe d̓ꝫ ī īteioribꝫ deſerti ꝑ qd̓ deẜtū celū intelligit̉Et certe in medio cōſolatōnū ſuarūac dulcedīs ſue on̄det ſe ibi xp̄c ih̓s.Que cōſolatōnes dulci caritatis igne accēſe ſuauit̓ ardēt. ſꝫ nūꝙͣ cōſumūt̉ Ad hos cōſolcitōnes et ad xp̄mqui in medio eoꝝ ē qui ꝑtīgere voluerit oportet ut oīam ſuā diſcalciet oboībus cōcupiſcēcijs terrenis et in mudis. Debemꝰ eciā eſſe diſſoluētes perfortē coritutē vt videlicet ꝑ coritatēdiſſoluamꝰ et diſcindomus om̄s funes pcc̄oꝝ nrōꝝ qͥbꝫ ⁊ deo tͣhimurin ꝓfundū oibiſſi. Pcc̄a em̄ ſunt funes īferni quibus miſer hō licet peccatis exceccitus hoc nō videat. cotidietrahit̉ ad infernū De hiijs funibuseb em̄ hus.vt dauid rex. ij. ℟. xxij. Funes inferime circūdederūt p̄uener̄tine laquei mortis Acc̄diū gͦ nobis ē ut hos funesmature v̓tute cai̓tatis diſſoluaꝰ. deqͣ d̓r cū. viij. fortis vt mors dilectio.lāpodes eiꝰ lōpodes ignis etqꝫ flāmaꝝ ¶ De ſcd̓o nō ꝙ petͣ de qͣ hic hētur ē ip̄e ih̓s xp̄s. de qͦ d̓t apl̓s ad cōjͣ. x. Petͣ aūt erat xp̄s. Eſt aūt hecpetͣ ꝯmēdabilis ꝓpt̓ plua̓ Eſt em̄ refugiū ꝑegrinātiū et ſecuritus tranſmigrantiū ⁊ multiformis beatitudoregnantium. Eſt igit̉ primo refugium ꝑegrinātiū. Vn̄ d̓r cōt̉. ij. Venicolumba meci ſcilicet et latita in foraminibus petre et in cauerniemacerie. Per columbam intelligitur qnime boni xp̄icni que ꝙͣdiu peregrinatur in hoc corpore perſecutionempatitur ob infernali accipitre. Vndeſūme neceſſe ē ei vt fugiat in foa̓mna petre .i. in qͥnqꝫ vulnera ih̓u xp̄i