qn curſu tot fantaſmatū turbat̉ cordis ſabbatū Nundꝰ inpugnat nostelis auaricie ⁊ accidie. ꝙundꝰ eī fait hoīēꝫ auaꝝ qꝛ bo tēꝑalici p̄poītrt̓nis Facit eciā hoīēꝫ accidioſū et pi⁊ ad dei ſeruiciū. nō em̄ ſapiunt ecqdei ſūt Caro īpugnat nos telis gule a luxurie Curā em̄ vētris deo p̄poītet ſemetip̄aꝫ ꝑ turpē luxui̓ā polluitDyaꝰ īpugnat nos tel̓ ſuꝑbie īuidieet ire. Ipſe em̄ ꝑ ſuꝑbiuni cecidit etvt cadamus eande nobis ſuggeritnuidia eciā dyciboli mors intrauitin orbem terrarū Vn̄ ⁊ ip̄aꝫ ſemincitIII Prino intuloin corda nrā vt morte moricimur et̄na. Dycbolꝰ vt d̓r in apocolipſi irānugnā hobet. ſciēs qm̄ tēpus moditū habet Vnde et nos inflāmat adruentatus. Diram vt diſſipet in nobis vultum deipulnera eEt noto ꝙ iſti tres hoſtes valde cōcarreꝝ fibroſivides ſūt in ipugnatione nrā Quiliade veneno dē ſbet em iſtoꝝ excicuit tela alterius etuo ppſitus fut in rutꝫūmodat alteri tela ſuci. De pͥmo hoſte videlicet de mūdo dicit ioh̓. jͣ. c. v.Scimus qm̄ mūdus totus in malignopoſitus eſt In moligno ideſt ī moletū bulentū dina iſtrlignitate Significatus aūt ē mūdꝰem diſtratius fut ꝑ dicayn qui occidit frēm ſuū. De ſcd̓oheſte ſcꝫ carne d̓t aplūs ad gal̓ .v.Caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄. ſpūsaūt adu̓ſus carnē Propt̓ qd̓ ait petrus jͣ. cun̄. ij. kmī obſecro vos obſtinere a carnalibus deſiderijs q̄ mn.adu̓. aīam. De tercio hoſte videlicetſrmms vididyabolo d̓t aplūs ad eph̓. vj. Nō eſtnobis colluctacio adu̓ſus cornem etſanguinem ſubaudit̉ tm̄. ſed adu̓ſprīcipes et ptātes adu̓ſus mūdi rectores tenebrarū haꝝ ꝯtra ſpiritolionequitie in celeſtibꝫ .i. pro celeſtibusProptereq accipite crmaturam deiut poſſitis reſiſtere in die malo et inoībꝫ ꝑfecti ſtae̓ Quid igit̉ monꝫ nosaplūs acciꝑe crmaturā dei ꝓpterecividere debemꝰ quibꝫ crmis vti nosoportecit. Et nota ꝙ p̄aulus ad epl̓vi. hortat̉ nos ormai̓ ſengi̓a ormotura. Primo monet vt lūbos nr̄oscōſtitatis boltheo precingamus ibiſtute igit̉ ſuccincti lūbos vros in veritate. Seminoriū ſiquidē luxurie d̓rin lūbis eſſe et ꝓpter hoc amonet vtvera et nō tm̄ apporēti cōtinentio p̄cigātur. Scd̓o monet vt lorica iuſtcie inducimus ibi. et induti lorica iuſticie Iob xxix. Iuſticio indutus ſumHec loricr debꝫ vndiqꝫ nos munirevt nec corde nec oꝑe nec ore ꝓximonocecimꝰ. Et ſi eū ī aliqͦ leſimus itoplene ei ſatiſfaciaꝰ ſic̄ nob̓ ſatiſfierivellemus ſi leſi eſſeꝰ. Tercio monetvt pedes affectuū nr̄oꝝ pacis colceis municimus ibi. et calciati pedes inp̄porationē euāgͥ. pacis. Neceſſe em̄nobis ē vt pedes aīe nr̄e ne ſpinis ie̓ledāt̉ vel ob īiuuidie ẜpēte mordeant̉ne eciā ad aliquē extrīſece ꝑt̄bocoīslapidē oſſendāt̉ pacē quā dn̄s tradidit ī euāgelio municiꝰ. d̓t ei ioh̓. xxPacē relinqͦ vob̓ pocē meū do vobisQuarto monꝫ ut ſcutū fidei deferaꝰibi. ī oībꝫ ſumētes ſcutū fidei ī qͦ poſſitis oīa tela neqͥſſum .i. dyoblī ignesextīgue̓. ī hͦ ſcuto eē dꝫ ſculpta vl̓ depicta crux dn̄icai ⁊ ſic fidē crucis dn̄ice hume̓o pctīe deferētes cōtra oīm̄hoſtiū iacula muniemur Quīto monꝫ ut capiti ſpei galeā īponamꝰ. vn̄ſeqͥt̉ ⁊ galeā ſalutis aſſumite Galeciſalutis ē ſpes q̄ extēdit nos et oīmat