erat eciā incredibil̓ pulchritudinis ꝑv̓tutū oīm venuſtatē Oēs ſiquidē v̓tutes in eci ciggregate mirabilit̓ venuſteuerāt eā oīm qͦꝫ et āgeloꝝ ⁊ hōimoculis grocioſa ⁊ omabilis videbat̉ꝑ viſceroſam coritatē Hec itoqꝫ v̓goin aſſūptione q̄geloꝝ cōitatū ad cubiculū regis et̓ni ſollēpnit̉ ē adducto⁊ qm̄ grāꝫ apud deū inuenerat ſuꝑoēs inlieres .i. ſuꝑ oēs fideles oīais ēamata et dyademate regni celeſtishonorifice coronato Neceſſciriū eciānobis eſt electuariū gracie in terrisut ꝑ illud gloriā mereamur adipiſciin celis. vn̄ d̓r in pͣs lxxxiij. Graciā ⁊gloriā dobit dn̄s Hic manifeſte īnuitur ꝙ per graciā ꝑuenit̉ ad gloriāPrimo em̄ dn̄s dat graciā et poſtecihijs qͥ ꝑſeuerquerīt ī gracia ſuꝑaddit et gloriā ¶ De ſcd̓o nō ꝙ nobiliſſimū gratie electudi̓ū ex ſex ſpeciebꝫcōficit Hec āt ſex ſpeciēs ſūt v̓tutesꝓpt̓ quas gracia ſpālit̓ optinet̉ Prime eſt caſtitas Scd̓a bonitus Tercici pietas Quarte veritas Quintohumilitos Sexta patiencia ſiue eqͣnimitas Has ſex virtutes habuitdulcis v̓go moi̓s qͣs eciā nos ad imitationē ſui debemꝰ hrē. Prim igit̉ſpēs exqͣ cōficit̉ electuariū grē. ē cōſtitus. vn̄ d̓t ecc̄ꝰ xxvi. Gra ſuꝑ graꝫmulier ſcā et pudorato Stā v̓go ſcāfuit mēte ⁊ pudoratā corꝑe ꝓpter qd̓grām habuit in omni hobundanciaDebet eciā quilibet xp̄ionꝰ ſcūs eſſemēte et pudoratus corꝑe ſi deſideratdei grām poſſidere. Grcicio em̄ ſpūsſcī nō hobitubit in corꝑe ſubdito peccatis luxurie ⁊ īpudicicie. Scd̓a ſpecies ē bonitas. vn̄ d̓r ꝓu̓. xij. Qui bonꝰ ē hauriet ſibi a dn̄o grām. Noteꝙ bonitas in hoc cōſiſtit ꝙ hō oībusꝓdeſſe appetet. Neminē aūt ledat qͥoffendat. Sona igit̉ et valde boͣ fuitd̓go inarici. oībꝫ em̄ ꝓdeſſe oppetijtnullū vero vel v̓bo vel focto leſit autoffendit Vn et ip̄a eū qͥ eſſencioliterIlulinptā vo dbonꝰ ē ꝯciꝑe meruit et huic mūdo ꝓniliūū d̓no ſetferre Nos eciā ad imitutionē btē v̓inium d̓bo aginis boni eſſe debeꝰ ut videliꝫ oībꝫſatiū eſt vt naꝓdeſſe appetuꝰ nulliqꝫ malū vl̓ v̓bovl̓ oꝑe faciaꝰ Ille q̄ppe q̄ malū nō facit ꝓximo ſuo ī mote ſcō dei ſub vnibra dine grē reqͥeſcet. Tercia ſpēs emīa ſiue pietos. vn̄ d̓t ecc̄ꝰ xliiij. Cōẜuauit hōies mīe inueniētes gramin ocul̓ oīs carnis. Nō ꝙ dn̄s ꝯẜuotato lequa fuuit huat hōies miſei̓cordie qͦꝝ pietates n̄Ab ꝓbau ptuſt lut jdefuerūt Inueniūt em̄ gr̄qꝫ in oculisoīs cornis .i. ocul̓ illiꝰ qͥ carnē ſuācibū ⁊ ſangͣnē ſuū ī potū fidelibꝫ ā̄m̄i npiſium iſenorſtͣt. Quia igit̉ btā v̓go eximie pietutis eēt ac mīe ꝓptēci grā̄ꝫ excellētiſſi ulo tepuero hoc amā apud deū inueniēs nir meruit ef imrati ſūt ee de bfici pietatis. Ꝙ āt mogne pietatisſiue miſcd̓ie fuerit btā incrici ꝓbori ria aūtp̄t in iohē ij. Vbi deficiēte vino ī nup imn portijs d̓t nir ih̓u ad eum Vinū nō hn̄t ueſet ocSuꝑ hūc locū d̓t b̓ng. Cōpoſſa eſteoꝝ verecūdie ſic̄ mīcors ſic̄ benigiſſiāQuid de fōte pietas ꝓcedet n̓pietasQuid īqm̄ miꝝ ſi pietatē exhibēt viſce̓a pietatis? Nōne qͥ pomū in manuſuc tenuei̓t dimidio die r̓liqͣ diei ꝑtepomi ẜuabit odorem? Quantū igitͣ viſcera illo v̓tꝰ pietatis affecit inqͥbꝫ nouē m̄ſibꝫ reqͥeuit nō ⁊ an̄ metē repleuit ꝙͣ ventrē et cū ꝓceſſit exvt̓o non receſſit ab aīo. Nos eciamad exēplū pie v̓gīs pij ⁊ mīcordes eē