Ꝙ ita erat repletus ſuꝑbici ꝙ videhat̉ ſibi fluctibus mncris imꝑcire etmontium altitudines in ſtatera cppendere Arbitrabaitur eciā ſe ſydercicli qͥtūīgere ſed tamē ad qignitionēſui venire cōpulſus eſt diuinei plogopcuſſus. Nā de curru regali cadēs interram in geſtatorio portobaitur etde corpore impij vernies ſccituriebātat diuentes in doloribus cornis eiꝰFFluebant Odore eciā ip̄ius et fetoe̓exercitus grauobat̉ et cū nec ip̄e idſab IA tͦ nocfetore ſuū ferre poſſet ito ait. Iuſtūeſt ſubditū eſſe deo et mortalem nonntuti glenꝰparia deo ſentire. Cū ergo morles ſinꝰ tōſultū eſt nobis ne deū p̄ceis noſtris in pugnemus ſed pocius cū ip̄opacem habeamus ¶ Vnde ſecundomorori debemus in ihrlm̄ per internepacis conſeruationem vnde diciturvitionē Inde de ceecce homo erat ī ihrlm̄. Ihrlm̄ interſe mpͣle Et vnitatur pacifice Tunc aūt ſumus inhxlm̄ cū pacē habemus ad deū nectum c̓m̄ibus nr̄is impugnamꝰ. vn̄pmnpdtur tubus volbedicit oplūs ad ro. v. Iuſtificati ex fivpacē habecimꝰ ad deum. Quumautem pacem nos oporteq̄t habereaddeūdeclarat vi. crpl. vbi ait Nōregnet peccatū in veſtro mortoli corpe vt obedictis concupiſcencijs eiꝰEt vere expedit nobis ut nō peccatūſed pocius ſpūs ſcūs regnet in nob̓vt videlicet eius oꝑotione noſtromiſera morlitos glorioſum inducit īmortolitatē vn̄ d̓t qplūs ad ro. viij.Di ſpūs eius qͥ ſuſcitauit ih̓m xp̄ma mortuis hobitōt in vobis viuificēibit et morlia corꝑa vrā ꝓpter inhobitantē ſpm̄ eius in vobis. d̓t eciā adrioꝝ jͣ. xv. Oportet hoc corruptibileinduere incorruptioneꝫ et moͣrle hocinduere inmoͣrlitotē. Verū qm̄ illi inquoꝝ cordibꝫ pax xp̄i exultat vt d̓rpol̓. iij. Debēt cōpati miſerijs miſerorū ¶ Propterec t̓cio debemus hrenomē ſymeon ꝑ viſceroſam cōpoſſioneꝫ. Vn̄ ſequitur cui nomē ſymronSymeon interpretatur audies merorē et ſignat illos qͥ viſceroſa cōpoſſione audiunt pauꝑes merentes etdlumantes Talis eſt ip̄e ih̓js criſtusvn̄ d̓t aplūs ad hebꝝ iiij. Nō habeꝰpōtificē qͥ non poſſit cōpati infirmitotibus nr̄is Talis eciā ercit iob. qͦ d̓txxx. c. Flebā quōdā ſuꝑ eo qͦ afflictꝰerat et conpociebait̉ aīa mec pauꝑiTales quoqꝫ nos eſſe debeꝰ. vn̄ ditaplūs ad choꝝ jͣ. xij. Si quid patit̉vnum membrum conpatiant̉ omīdmembra. ſed qͥ vero corde conpatitureciā extrinſecus eleōas inquū largit̉Propt̓ hoc quarto iuſti eſſe debemꝰꝑ eliq̄ꝝ largitionem Vn̄ ſeqͥt̉. Et hōiſte iuſtus erat. Ꝙ aūt iuſtū ſit ꝙdiues pauꝑi eliqs ſuas lorgiciturteſtatur pͣs qͥ oit in pͣs Diſꝑſit deditpauꝑibꝫ iuſticia eius monet ī ſeculūſeculi. Ex iſto loco ſufficient̉ p̄t hēriquō elimoſina debeat dari. Dicit em̄diſꝑſit ideſt diu̓ſimode ſporſit nō totū in vnū locū ꝓiecit. Dedit pauꝑibꝫnon diuitibus et non vni tantū ſedpluribus. Melius eſt em̄ plures potronos habere ꝙͣ vnū vel paucos etſepe pluriū or̄ones efficctiores ſuntapud deū ꝙͣ vnius. Item ꝙ iuſtustenecitur elimoſinas erogare probotur Prou̓bioꝝ xxi. vbi d̓r qui iuſtꝰ ēt̓buet ⁊ nō ceſſabit Idē d̓r in pͣs xxx.vi. Iuſtus miſeret̉ et ret̓buet .i. res