tlexioſis tumemꝰ ſordibꝰ ⁊ vēdibilēpauptatē pplāri aure offerimꝰ. Tercio dn̄s ſedēs ī cenaiculo grandi ſtrato ẜm qd̓ dicit inarcus xiiij. docuitlcōnē deifice caritatis. Aſſerit em̄ io.xiij. ꝙ cenai facta dixit iheſus diſcipulis ſuis. Mēdatu nouum do vob̓ utdiligatis inuicē ſicut dilexi vos / velIo. xvi. Hoc eſt p̄ceptū meū ut di. inſi. di. vos Sequitur aliquibus verbis interpoſitis. Hec mando vobisut diligatis inuicē. Ecce quo bonusmagiſter diſcipulis ſuis īculcat lcōnem caritatis. Hāc lcōnē iſte dilectꝰdiſcipulꝰ optiē recōmēdaiuit memormxilbijnitie ſue. Vn̄ et ip̄e ſcribit ecciē fidelibꝰjprimo canonice ſuci iij. Rmī hec eſtpt ī epuqmitꝰ hitulmsinuncictio quam aiudiſtis ab inicioutdiligatis alterutrū Item quartoImī diligatis inuice qm̄ koritas exdo ē. Itē ibi d̓t. Si deꝰ dilexit nos⁊ nos debemꝰ alterūtrū diligere Igitur cū ihus ter nobis p̄cipicit ut nosdiligamꝰ adiuice ⁊ iohānes nos terinuitet ad idem / oī hoī ꝑſpicuum eſſep̄t ꝙ debemꝰ inuicē diligere corde ore⁊t oꝑe. Corde. ne aliquē odicimꝰ. Oīsem qui odit fratrē ſuū homicido eſtIo. jͣ. iij. Ore. ne aliquē linguo nr̄oiledamꝰ. Vn̄ dn̄s. math̓i xij. ex v̓bistuis iuſtificaberis ⁊ ex v̓b̓ tuis condēpnaberis Oꝑe ut animas nrōs ꝓpximis nr̄is ī ncc̄itate ponamꝰ ⁊ utde ſubſtācia nrā pauꝑibꝰ ſubueniomꝰ. De vtroqꝫ d̓t io. jͣ. iij. In hoc cognouiꝰ caritutē dei qm̄ ille pro nobisaīaꝫ ſuā poſuit ⁊ nos debeꝰ ꝓ frībꝰaias ponere. Qui hūerit ſbam huiꝰmūdi et viderit frēm ſuū ncc̄itatē habere ⁊ dauſei̓t viſcea̓ ſuā ab eo qūoearitas dei monꝫ ī eo Quarto legitdn̄s lcōnē exinie lenitatis et potiēī crucis patibulo Dū em̄ ſtuiret cruciaffixus dicebat ſicut ait. luccis xxiiijPr̄ dimitte illis. nō em̄ ſciūt quid feciūt. Suꝑ hūc locū d̓t aͥncelmus inlibro debta ſufficiēciai. Quolis ē hicqͥ ī oībꝰ p̄ſſuris ſuis nec ſemel os ſuum oꝑuit ut a qͣrele aut excuſatioīea cōmiātionis aūt moledci v̓bū adſiſus moledcos canes illos ꝓferret ⁊nouiſſiē v̓bū bn̄dictionis quale a ſeculo nō eſt auditū ſuꝑ īimicos ſuoseffudit. Quid hoc viro manſuetius.quid benigniꝰ dīā meci vidiſti. Exhac igit̉ lcōne ⁊ p̄cedēti qͣdā correctione dn̄i. iohonnes corus diſcipuſusſcūs eſt mōſuētiſſimꝰ. Legit̉ em̄ ī luix. Ꝙ cū quadā vice iheſus p̄miſiſſꝫnuncios qn̄ cōſpem ſuū in quandāciuitatē ſamcritanorum ut ꝑarentilli hoſpiciū ſamciritoni nō receperūteū Qd̓ cū vidiſſēt diſcipuli eiꝰ iacobꝰet iohānes dixerūt. Dn̄e vis dicimꝰut ignis deſcēdat de celo et cōſumcitillos Et ꝯu̓ſus ihūs increpauit illoset dixit. Neſcitis cuiꝰ ſpūs eſtis. filiꝰhōis nō venit qīcis ꝑdere ſed ſaluce̓Cū igitur iohānes ſuꝑ impaciencioſua ⁊ zeloīdignationis ſic correptuseſſet ⁊ dn̄o. factus eſt poſtmodumpatientiſſimus et clementiſſimꝰ preſertim cū poſtea aſſiſtens cruci intum clementi patiēti inqigiſtrū ſuūiheſū dolores ſuos et iiurias cerneret tolercire. Hinc ē ꝙ cū tꝑe ꝑſecutionis miſſꝰ eſſꝫ iohēs ī doliū feruentis olei. feruēs oleū ī ip̄m ſeuie̓ nō poterat qꝛ nil ſeuicie īueīt ī ip̄o Ideo refert t̓tulliāꝰ ꝙ iohēs euag. a nerone