brā oculis dn̄. Poſt hanc quippexitā nō ē tēpus miſerendi ſꝫ potiuscrimiā puniēdi. Ad ſcitiſfactionē eciam requirit̉ elem oſinaꝝ largicō Dehac dixit daniel iiij. ad nobugodonoſor regē qui multas iniquitatesꝙ̄miſerat. Cōſiliū meū rex placeq̄ttibi et pcc̄a tuc elemoſinis redime ⁊iniqͥtates tuas miſericordijs pauperū. forſitan deus ignoſcet delictis tuis. ¶ Sexto requirit̉ ad verā penitēciā ſupplicitus orōnis q̄ maīfeſtedemrātur ibi vbi publiconꝰ nō alieneinilacnuū pectꝰ ꝑ detractionē ſꝫ ſui ꝑ ꝓprijrectꝰ cognicōnē ꝑcutiēs dicebat addn̄m. Deꝰ ꝓpiciꝰ eſt o mͥ pcc̄ori. Et nōptia ⁊ quita xt luꝙ ad orōnē ut digna ſit exaudiri adn̄o qͣtuor reqͥrūt̉. primū ē ꝙ ꝑ fidē orās in deū mouedit̉. ſcd̓m ē ꝙ ꝑ ſpempctus ſuū Pecius eded̓i mīci nō diffidait̉. terciū ē ꝙ ꝑ caritutē ſalus qīe in orōne q̄rat̉. qͣrtūvibus aut optmurt. Inbeſt ꝙ ab orāte huīlitos hēdt̉. Suꝑbia quippe nichil impetrare p̄t a domino. et certe hec qͣtuor inueniūt̉ ijorōne publiconi. Per fidē nāqꝫ mouebat̉ in deū. vn̄ dixit deus. Spemtqut Corpis atinquoqꝫ habuit ut exaudiret̉. Si em̄le mīa dei deſperaſſet ꝓpitiacōnē eiꝰnō imploraſſet. dixit em̄. Deꝰ ꝓpiciꝰeſto michi pcc̄ōri. Per curitutē eciāaīe ſalutē queſiuit. vn̄ dixit. deꝰ ꝓpicius. Ꝙ nichiloꝰ huīlitatē hobueritrus in die expiatiomis/ꝑ hoc patet ꝙ ſe pcc̄ōrē appellot diitiafiumis qſt. dumd irtes. Deus ꝓpiciꝰ eſto michi pcc̄ori.hec aūt et nos km̄i in or̄onibꝫ nr̄ishrē debemꝰ videlicet fidē. ſpem. caritatē. et humilitotē. Rogate ergo doīnū ut ſic nūc ꝑ verā pīani remiſſionē nrōꝝ criminū optineamꝰ ut tande exultātes corā xp̄o in āgeloꝝ conſorcijs apporecimꝰ. Qd̓ nobis ⁊cͣ.¶ Dm̄ca xij. Ser. nio. lxvj.Pprehedēs ih̓s ſurdū et mutūde turba ſeorſū miſit digitosſuos in auriculā eius et expuēs tetigit lingua eius ⁊ ſuſpiciēs in celumingeniuit. ¶ Duo ſūt hic prīcipolit̓notāda. Primū ē qui ꝑ ſurdū et mutum figuret̉ Scd̓m ē qualit̓ iſte ſurdus et mutus a dn̄o curet̉ ¶ De primo nō ꝙ ꝑ ſurdū et mutū qͦlibet peccator figuret̉. Vn̄ d̓t in pͣs. in ꝑſonopcc̄oris in iij. pm̄ali p̄s. Ego tꝙͣ ſurdus nō audiebā et ſicut mutus nonaperiens os ſuū. Pcc̄or igitur ꝙͣ diuin pcc̄is ē ſurdus ē qꝛ nō audit cū effectu clomorē voccicōis diuine quonos vocat ad pm̄aꝫ. Vnde cōquerit̉dn̄s in p̄s. lxviij. ꝙ doimor eius nōaudiat̉. Ait em̄. loboraui clamansrauce ſcē ſūt fauces mee. Et no ꝙip̄e ſanguis ihū clomat vocus nosad pm̄aꝫ. Vn̄ d̓t dn̄s ī iob. xvi. Terra ne oꝑiat ſangne meū neqꝫ inueīat locū in te lotēdi clamor meꝰ. Tūct̓ra .i. hō terrenus ſaguinē dn̄i oꝑitet tūc clamor dn̄i locū latēdi in eo inuenit qn̄ videlicet miſer pcc̄or pcc̄orū delcācōibus occupatus nō curcitremiſci poſſionis dīne q̄ clomat adpcc̄orē ut ad dn̄m reu̓tat̉. Ꝙ ſanḡsih̓u xp̄i dlomat teſtat̉ eciā aplūs adleb̓. iij. ita dicēs Acceſſiſtis ad ſanguuinis aſꝑſione melius loquentē ꝙͣabel. Nd̓ ſangͥs abel poſtulauit vindictā. Vnde dn̄s dxit coyn gen̄. iiij.Quid feciſti; vox ſanguinis fratristui clomat ad me de terra. Nunc igtur moledictus eris. Sanguis iheſu vero poſtulat pro nobis dei mīaꝫ