Sibilabo eos et cōgregabo illos qꝛredemi eos. Per ſibilū dn̄i dulcis ꝓmiſſio regni celeſtis intelligitur. Dehac ꝓmiſſione d̓t dn̄s ioh̓. x. Egovitā et̓nā do ouibus meis et non ꝑibūt inet̓nū. Item oues in feruorē cōiūgunt̉ et cōgregant̉ ꝑ hoc docemurqn̄ ſumus in eſtū alicuius tribulatienis qͣlē eſtū ſuſtinuerūt olim mertires xp̄i q̄ in mognis t̓bulacōibꝫ fuerūt ſꝫ mō ad ꝯſolcicōes multipliceset inuenibiles ꝑuenerūt. et hoc eritſolaciū tribulacōis nr̄e. ¶ Itē notorꝑ dragmas intelligūt̉ om̄s electiEt ſcias ꝙ ſcd̓m gloſam dregma ēniūmus certe quatitatis hn̄s ymciginēceſaris Vn̄ v̓ſus. Drogme genꝰumi numos bis quinqꝫ volebat.t̓ dragme vel nu̓mo ſimiles eſſedebemꝰ ꝓpt̓ quatuor. pͥmo ꝓpt̓ moteric. ſcd̓o ꝓpt̓ formā. tercō ꝓpt̓ pōdus.quarto ꝓpt̓ ymcigis īpreſſioēꝫ Nceteria igit̉ drogmē ſi ē aurea ſigͣt porcientiā et caritatē. Sicut em̄ aurūeptime ſuſtinet ꝑcuſſiones malleoru et ſicut fiūt ex auro corone regūat imꝑatorū. ito et hō ꝑ patientiovincit tribulacōuū adu̓ſitatē et percaritatē ad regis vel imꝑialē aſſuīt̉dignitutē. Si vero motei̓a dragmeargentea eſt ſigͣt biformē mundiciōet vocis cloritatē. Sicut em̄ argentū candidū eſt et tinnulū. ſic et caſtihomines in die iudicij mūdas aīciset lucida corꝑa rep̄ſentubūt et in voce exultationis corā deo ſuo ꝑpetueiubilabūt. forma dragmē rotūda ēet ſignificat ſpem et̓ni boni. Tūc em̄in anima nrā rotunditatē repreſencamus cum ea hona que finem nonhabent bota ſollicitu dine deſideramꝰPondus drogmē ſignificat timorēdn̄i. Timor quippe dn̄i facit hominēgrauem ac ponderoſū ne tanꝙͣ pluuia nec paleoi ab oī vēto vanitutisac voluptatis huiꝰ mundi rapicituret ꝑ indecentem leticium diſſolucit̉.Secitus eſt qui ſemꝑ ē pauidus. Ymago huiꝰ dragme duplex eſt. videlicet ymcigo mīe et ymcigo iuſticie.Et hanc duplice ymciginē hobemusab ip̄o deo rege noſtro de cuius moneta ſumus. Ip̄e em̄ exhibet nobisin hac vito ymciginem ſūme clemencie ꝑ quam recipiet om̄s vere penitētes. In futuro vere oſtendet ymciginem ſūme iuſticie ꝑ quā dāpnobitomnes ſine vera penitēcio moriētes.Itaqꝫ et nos debemus eſſe miſericordes ꝑ largā elemoſiāꝝ nrāꝝ lorgicēnē. Debemꝰ eciā iuſti eſſe ꝑ plenamoīs ablate rei reſtitucōnē. Hāc duplice ymoiginē huit zacheus qui dimidietatē bonorū ſuorū diſtribuitpauꝑibus. et ſi aliquē defraudauerit quadruplū reſtituit. ¶ De ſcd̓onota ꝙ ꝑ oueni que perit. et ꝑ dragmam que ꝑditur quilibet pcc̄or inteligit̉. Tunc em̄ homo perit et ꝑditurdum p̄cepto dei cōtēpnens declincitc bono et fociat malum. ¶ De tercōnota ꝙ ꝑ hoīue qui ouē ꝑdidit intelligit̉ ip̄e xp̄us qui tunc vodit ouē q̄rere cū hoīnē pcc̄orē ꝑ p̄dicaconē vocat. Tūc eciā vodit cū facit hominēcognoſcere et timere ꝙ vēturus ē iudicare viuos et mortuos et ſeculumꝑ ignem. Tunc autem inuenit ouēcum peccctor conuertitur ab errorevie ſue. Sic quoqꝫ inuentū pcc̄orē