tuſtodicit. Sciēciā debet deo ꝑſoluēut videlicet q̄cūqꝫ ſcit deo placere libent̉ cogitet loquat̉ ⁊ cigat. De hijstribꝫ d̓r in pͣs. bonitutē diſciplinā etſciām docē me. Tercio ydrici ē obediencie. Hāc obrahā repn̄tat ad nuꝑcias xp̄i. legit̉ ꝙ abrahā exime fuit obediē. Vnde habet̉ gen̄. xij. ꝙ dn̄sad emēdacōnē ſequecuūi tēptēs obediēciā obrahe dixit ad eū Tolle filiūtuū vnigenitū quē diligis yſciāc etvcide in terrā viſionis atqꝫ offer eūibi in holocauſcū ſuꝑ vnūi monciūque mōſtrauero tibi. No ꝙ multodicūt̉ hic q̄ agguat obediēciā abrahe ecqꝫ mirabilit̓ ꝯmēdobilē redduiPrimū ē qd̓ dicit. tolle filiū tuū. nondicit tolle ſeruū tuū alteriꝰ hoīs filium. Scd̓m ē ꝙ addit vnigenitū. nōem̄ alterū hobebat de legittima vxore ſua ſarai. Terciū eſt ꝙ ſubiūgitquē diligis yſact. ꝓmiſſū em̄ fuit ebrahe ꝙ ex yſace multi reges eſſentnaſcituri et eciā ip̄e xp̄us ex eius ſemine ſꝑobat̉ naſciturus. p̄terea inſenectute ſuci genuerat eū. ꝓpt̓ hacq̄t cauſas mia̓bilit̓ dilexit eū. Quortu eſt ꝙ nō uibetur tātū offerre partem filij ſui videlicet pedem vnum velmanū vel auriculani ſed totū ipſumprecipitur in fruſta concidere et igne cremcire. vnde additur. et offereum in holocauſtū. Si em̄ filius tātu pedem vnū vel manū omiſiſſet aͥoculū adhuc potea̓t filios procrecſſeet ſic poſteritas obrahe nō perijſſetQuintū eſt ꝙ non iubetur ſtatim filium occidere ſed dicitur ei. vode interra viſionis ⁊cͣ. Si em̄ ip̄m ſtatīin ipſo feruorē obrdiencie iuſſus fu-ſet interimere non tantū dolorē polottri intuliſſet quem poſt dies aliquosexpectauit. vnde dicit gleſa. Nō ſtetim iuſſus eſt abrahā occidere filiūſed triduo ad immolādū ducere vlongitudine tēporis tēptacō augeretur. per triduum creſcentibus carispaterna viſcera cruciantur. et prolixo ſpacio pater filium intuetur. cibum cū eo ſumit tot noctibus pēdetpuer in amplexū pris cubat in gremio ex ꝑ ſingula momenta in paterno affectu dolor occidendi filij cumulat̉. Ilcet ergo abrahā timere poſſeꝙ ex occiſione dilc̄i filij ſui yſacctota poſti̓tos ſua deleret̉. ip̄e tn̄ eciā indie tercō in eiuſdē obedīe vigore ꝑmſit quā hūit in pͥmo hora iuſſionis diudit ſaul in miuine. ꝓpter hec abraham ab obediencio mirabiliter comendatur Noscciā ad imitocōne obrohe debemusobedienciā apportue̓ ad nupcias xp̄alioqn̓ nō intrabimus in regnū deObediencia nōqꝫ aperit porta poradiſi que extruſa inobediencia clauſafuit. vnde dicit qͥd ā ſcūs in viteſpotrū. Obediēcia ē celos aꝑiens et heiniē de terra leuans. Et nota ꝙ obediēcio tā nobilis ē v̓tus ꝙ oībꝫ matiriolibꝫ ſacrificijs an̄fert̉. Hinc eſt ꝙd̓t ſamuel ad ſaul pͥmo ℟. xv. melioreſt obediā ꝙͣ victime. et auſcultaremans ꝙͣ offerre adipe crietū. qm̄qnet t e bixiſi pcc̄m ariolandi eſt repugnare etquaſi ſcelus ydolate nolle acquieſcere. Capit autem ydrici obediencieducis metretas. In hijs em̄ duobuscōſiſtit vera obedienciā vt videlicetnoſmetipſos et omnes res nrōs advoluntatem dn̄i et ad mandatū eū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten