videlicet aīa nrā q̄ ꝑ iuſticiā et pace et gaudiū in ſpū ſcō diſponēda ēet ſic xp̄us in ea reqͥnabit. vn̄ dicitaplūs ad ro. xiiij. Regnū dei non eſteſcci et potus. ſꝫ ē iuſticia pax et gaudiu in ſpū ſcō. Iuſticia in hoc cōſiſtitvt nullū oꝑibꝫ nr̄is ledomꝰ. Pox inhoc attēdit̉ ut neminē v̓bis noſtriseffendamꝰ. Gaudiū em̄ hēmꝰ ī ſpūſancto ſi ꝓpter ſecuritatē conſciencieet cordis mūdiciā de dei nūc ꝯfidomꝰScd̓o debemꝰ eſſe magi id ē ſapientes. Accariai qͥppe regibꝫ ē ſapīa vn̄d̓t eccle. iiij. Melior ē puer pauꝑ etſapīēs regē ſene et ſtulto qͥ neſcit ꝓuidere in poſteꝝ. In hoc ergo vera ſapiēcici ꝯſiſtit vt nob̓ ꝓuideamꝰ in poſterū. De hac ꝓuiſione hebet̉ in quodam libello qui barlaā nūcupcitur.Legit̉ em̄ ibi ꝙ quedā magna ciuitus erat cuius ciues talē habebantcōſuetudinē ꝙ ſingulis q̄nis ſibi nouū regē p̄ficiebāt. Rex em̄ electꝰ tātū vnū qnnū regnobat. Anno verotrāſacto trāſmittebat̉ in qd̓dā exilium vbi fame ſiti ſrigoe̓ vſqꝫ ad finēvite ſue miſecbilit̓ a̓gebat̉ Talis ateligebat̉ qͥ dcōꝝ ciuiū leges ⁊ ꝯſuetudines penitꝰ ignorobat Ml̓ti igit̉ fc̄ifuerant reges qui regno accepto voluptati et delicijs intendebāt. ⁊ quidfuturū eſſet minime p̄uidebant. Annō vero finito illuc relegobāt̉ vbi infelices fame et iuditate ꝑ̄petuo p̄mebant̉. Tandē eligit̉ in rege vir inogne ſapiēcie quidā qui cū regalē potēciā eſſet adeptus a quodā cōſilicirioſuo mores et cōſuetudines ciuiū diliſealgenter inueſtigat. Cui cū dictū eſſetitup diqnertquid cōſuetudinis eſſꝫ in ille ciuitate. ciꝑiens theſauros auri et argenti et p̄cioſorū lopidū quoꝝ dominiūacceꝑat. tranſmiſit occulte ꝑ fideliſſimos īuūcios multā copio curi et qrgēti necnō et nobiliū gemiarū in illōinſulā in qua ſe nouerat relegandūIgit̉ ā̄no illo reuoluto cū regno ciuitatis illius pͥuaret̉ et illuc vbi multa bona p̄miſerāt mitteret̉ in multarū rerū copia ꝑ totū tēpꝰ vite ſuedelicicibatur vbi īfinitus nu̓s ſtultorū regū qꝛ nichil p̄miſerat gͣuis mopie miſeria paciebat̉. Exēplū iſtudexpone ꝙ ꝑ citatē p̄dcōꝫ mūdꝰ iſte figua̓t̉ cuiꝰ r̓gniū trāſitoriū ē et momētrneū et cū m̄ltis qn̄s vixerit hō inhoc mūdo cū venei̓t hō mortis ſue ſevix reputet per vnū annū vixiſſeet certe nullus diu poterit hic ꝑmonere. Nundus ecium iſte multosmalos ciues habet qui deſiderat mortem ꝓximorum ſuorum ut ip̄i bonoeoꝝ voleāt poſſide̓. Ip̄i eciā filij ſepus qn̄ diē pris inqͥrūt in ānos. Sꝫheu m̄lti qͥ diuites et abūdātes ſūtin hoc ſeculo nō ꝓuidentes ſibi de futura vita tm̄ pn̄tis vite diuicijs ⁊ delicijs inhyāt ac incūbūt. ꝓpt̓ qd̓ cummoriunt̉ trāſmittūt̉ in exiliū gehenne vbi mortis et̄ne miſeriū. et īediāꝑpetue paciūt̉ Qui vero ſapiēs ē resſuas ꝑ monus pauꝑm ac religioſorū trāſmittit in celū. theſaurizanstheſauros ſuos vbi nec erugo nec tinec demolit̉. ⁊ vbi fures nō effodiūtnec furant̉. Ad hec igit̉ ut nobis ꝓuideaimus in poſteꝝ ncc̄ariū ē ut nomina triū inagoꝝ moralit̓ repn̄teꝰin nobis. Tercō itaqꝫ debemus eſſefideles. Tunc aūt vere fideles ſumꝰ