Ecce tu pulchra es amico meci. eccetu pulcra oculi tui colūborū. q. d. Oanimo xp̄ianai que es amicei meci n̄per fictum coritatē tu pultͣ es ꝑ fideiſinceritatē. et tu pulc̄ es ꝑ boni oꝑiscleritatē. et oculi tui ſūt ſicut columbaꝝ. quid tu paleais m̄di relinquēseligis celeſtis gram nobilitatē. Demultis heu dīcibus xp̄ignorū hodiedici poteſt. Ecce tu fedā es inimicormea. ecce tu fedai oculi tui coruorumNulti qͥppe non hobēt caritatem. etꝓpt̓ hoc non ſunt amici dn̄i. Multiillaleta. vtioem̄ corēt vera fide et ꝓpt̓ hoc ſūt fediMulti etiā ſūt in malo oꝑe. et ꝓpterhoc ſūt inmūdi. Multi qͦꝫ inmundūcadauer mulieris ꝓponūt dulci dn̄oet ꝓpt̓ea ſūt imitotoe̓s illiꝰ corui qͦillectꝰ cadoue̓ r̓dire noluit ī archōſicut legit̉ gen̄. viij. ¶ Quarto ih̓usdicit̉ ſapiētiſſimus. Vn̄ dicit̉. ij. reg.xxiij. daiuid ſedēs in cathedra ſapientiſſimus pͥnceps int̓ tres. ip̄e eſt qͣſitenerrimꝰ ligni verniculus. De deuid legit̉ .i. reg. xvi. ꝙ erat ruſus etpulcer aſpectu decoraqꝫ facie. Vndeꝑ ip̄m dei filiꝰ figurat̉ qui ruſus effectus ē qn̄ fuit ꝓprio ſanguine rubricatꝰ. ſcꝫ qn̄ in agonici ſangͣnē ſudouit. et qn̄ flagellatꝰ fuit et ſpinis loceratus et qn̄ clouis cruci affixꝰ fuit. et demū lanceq ꝑforcitꝰ. Ip̄e etiāē pulcer aſpectu ẜm diuinitutē. decorciqꝫ facie ẜm hucnitatē. ip̄e etiāſedet ī cothedra ipij. vtpote pͥncepsregū terre. et eſt vnꝰ de tribꝫ ſapientiſſimis. Tres em̄ ſapiētiſſumm ſuntpater et filiꝰ et ſpūs ſanctꝰ. In medio igit̉ pr̄is et ſpūs ſuncti ſedet filiꝰcū ſapētiſſimis. ſapiētiſſimꝰ attingens a fine vſꝫ ad fine̓m fortiter diponit oīa ſuauiter. ſic̄ dicit̉ ſa. viij.Ip̄e em̄ dicit̉ tenerrimus ligni v̓miculꝰ. Sicut em̄ nichil ē molliꝰ ligniverimculo qͥ dicit̉ terēdo cū tangit̉ſicut ip̄o nichil ē duriꝰ aūt forciꝰ cūtrgit. ꝑforat em̄ lignū duriſſimumSic etiā dicitur de xp̄o. modo em̄ cūpccorū lingiuis et factis tangitur et īfeſtatur. nichil ē eo paciēcius. Diſſimulcit em̄ peccato hominū ꝓpt̓ penitēciā. ſicut dicitur ſa. xi. Uerū in dieiudicij cū ipſe tāgere cepit peccatoe̓snichil eo durius aut forciꝰ ſentieturnullus qͥppe tūc inueniet̉ qui eiꝰ ſentēcie reſiſtere poſſit. Debemus etiāet nos ad imitatione ih̓u ſapienteseſſe. Dicitur em̄ ſap̄. vi ꝙ clora ē etque nunꝙͣ merceſcit ſapiencio et cōcupiſcenciā ſapiencie deducet ad regnū ꝑpetuū. Dicit̉ etiā ꝓu̓. xvj. Poſfide ſapienciā qꝛ auro melior eſt/ vera autē ſapiencio ad minus cōſiſtitin tribꝫ. Primū eſt vt q regioē mortis in regionē vite trāſecimꝰ. Scd̓ꝫeſt vt qīe nrē hobitaculū pulcꝝ conſtruaimus. Tercui eſt vt cōtra foēꝫpetuā nob̓ alimēta cōquiramꝰ. Depͥmo vt ſcꝫ a regiōne mortis ī regionē vite trāſeqimus. dicitur eccl. vi.Quid habꝫ amplius ſapīēs ſtulto nͥvt pergat illuc vbi eſt vitā. Sicutſtultus reputaret̉ ille qui relinqueret regione illum in qͣ om̄s hoīes ſcini eſſēt et beati. et tiſiret ad terrā illā vbi om̄s eſſēt īfirmmi ⁊ miſeri. itaetiā ſtulti ſūt illi qͥ ꝑ pcca ſua elongāt ſe qͥ prici ꝑodiſi vbi om̄s incolumies et bt̄i et tnſfer̄t ſe ī exiliū inferni d̓ om̄s lōguēt ⁊ oī miſei̓e ſb̓icicet