da pauꝑibus et implebuntur horrea tua ſcituritate et vino torculdi̓ciredūdobūt ¶ De tercō nota ꝙ ꝓpt̓hoc gaudēdum ē omni ppſ̓o. qꝛ videlicet natꝰ ē nob̓ hodie ſaluaitor qͥ eſtxp̄us dn̄s in ciuitute daiuid ſicut aitangelus ad paſtores. ¶ Et nō ꝙ qͦnqꝫ p̄dicūtur h̓ de ꝑuulo ih̓u filio marie. Appellatur em̄ ſalucitor. et xp̄oet dn̄s. et dicit̉ natus eſſe ī ciuitutedauid. qꝛ futurꝰ ea̓t verus daiuidSalucitor dicit̉ ꝓpt̓ hūcni genei̓sredēpcōꝫ Xp̄us dicit̉ ꝓpt̓ ſuoꝝ fideliū in via pn̄tis ſecl̓i cōſolaicōꝫ. Dn̄sdicit̉ ꝓpt̓ ſeruicij ab his qͦs redemitexpoſtulcicōꝫ. Ob hoc etiā natus d̓rī ciuitate dauid. vt ſit imitator douid. Dauid etiū int̓pretat̉ mamu fortis vel vultū deſiderebil̓. Eſt ergo etih̓us nr̄ mainū fortis ꝑ ſempiternareꝓboꝝ cōdepnacōꝫ. Eſt etiā vultuxano ꝙ ſitdeſiderabil̓ ꝑ q̄mirabilē elcōꝝ remuēracōꝫ ¶ Primo igit̉ puer iſte qͥ natus ē ſalucitor d̓r. vt ſcꝫ redimat ſubit. et ex his etidemoīcicā captiuitate gemētes. Vn̄iſte ſalucitor de ſeip̄o d̓t exo. iij. Uſe ex ſuis. j.di afflictiōꝫ ppl̓i mei ī egipto. et clōorē eiꝰ audiui. et ſciēs dolorē eiꝰ deſcēdi vt liberarē ip̄m de maiū egipcōꝝ. ⁊educerē de t̓ra illa ad terrā bonā etſpacōſam ad terra que fluit locte etthobius ymelle. Ex iſte aucͣte nori p̄t ꝙ ppl̓usidete ne fpdei .i. om̄s elcī pͥuſꝙͣ xp̄us īcornatꝰeſſꝫ. ⁊ paſſꝰ eq̓t ī afflictiōe ꝓpt̓ duutͣnū exiliū. Fuit etiā ī iugiAamore poſtulās afflictiōis ſue ſolaciū. Eratnichilominꝰ ꝓpt̓ vehemēs expectatiſolacij deſideriū in dolore. qd̓ vidensaudiēs et ſciēs deꝰ deſcēdit cornē aſſumēs vt liberaret ppl̓m ꝑ ſanguiēꝫſuū diu exulātē et ſolaciū poſtulātē⁊c ſeſe cū deſiderijs expectātē. Deſcēdit inꝙͣ vt liberae̓t eū de monū egipcōꝝ .i. de ptēte demoīoꝝ et educereteū de t̓ra illei .i. de r̓gione tn̄braꝝ ſcꝫde limbo vbi dei ppl̓us captiuꝰ detīebot̉ ī terrā bonē ⁊ ſpacōſam ad terrā que fluit lacte et melle Per hanct̓rā deſignat̉ t̓ra viuētiū ſcꝫ regnūcelorū que dicit̉ terra bona. qꝛ n̄llꝰibi niſi bonꝰ ſit recipit̉ Dicit̉ etiā ſpocōſa. qꝛ nemo ibi ꝓpt̓ hereditatis anguſtiā conq̄ritur. qͥſquis em̄ in ec ēhabꝫ quicqͥd vult. Eſt etiā terra fluens locte diuine hūcinitatis. ⁊ fluēsmelle hūcne diuinitatis. Xp̄us em̄illic ꝑ ſuam lacteam hūcnitatem etmelleā diuinitatē dilectos ſuos mirabiliter refocillat. ¶ Scd̓o etiā isqui natus ē xp̄us dicitur. id eſt vnctus. Fuit criſmcite tinctus vt conſolaretur ī viā huiꝰ mundi merentesPropter hoc ip̄e dicit yſa. lxi. Spirtꝰ dn̄i ſuper me eo ꝙ vnxerit me domiuius vt cēſolorer om̄s lugentesvt ponerē conſolationē lugentibusſyon. et dore eis coronam ꝓ cinereoleum gaudij pro luctu. polliū laudis ꝓ ſpiritu meroris ¶ Nota ꝙ trioſūt q̄ vnicuiqꝫ ẜ exteiorē hoīeꝫ triſticiā ac merorē importōt. ¶ Primū eſtſuꝑboꝝ ꝯculcocō. ſcd̓m ē miqͦꝝ molicōſa detractio. terciū ē diu̓ſaꝝ īfirmitatū rexacō. ¶ Cōtra pͥmū ꝯſolat̉ nosdei filiꝰ et ꝓmittit ſe nob̓ datuꝝ coronā ꝓ cine̓ .i. ꝓ eo ꝙ a ſuꝑbis ⁊ potētibꝫ qͣi cinis ſub eorū pedibꝫ conculcomur. Spōdꝫ nob̓ ꝙ nos tāꝙͣ regespotētes in ſuo ſolio coronabit. Contra ⁊ ſcꝫ cōtra molicōſam inquorū