que etium ꝑ filiam iheruſalem figuratur Ihr̄lm qͥppe timor ꝑfectꝰ interp̄tatur. Debꝫ igit̉ eīa cuiiſlibꝫ xp̄ioni filiei eſſe ꝑfecti timoris. vt ſcꝫ deūtimecit. nō tantū ꝓpt̓ hoc ne ī gehenne tormēta mittat̉. ſꝫ pociꝰ ob hoc nedulcis eius facies omittat̉. Nō ſolūem̄ aīa debꝫ deū timere tanꝙͣ iudicēſeueriſſimū. ſꝫ etiā tonꝙͣ prēꝫ coriſſimū et ſponſū dulciſſimū. Huic ergoque dicit̉ vt exultet et iubilet. qꝛ rexſuus .i. ih̓us veīt in mundū iuſtꝰ ſaluator et ip̄e pauꝑ. Noͣbiliter iſto t̓ode xp̄o dicūtur. ſcꝫ ꝙ eſt iuſtus et ſaluator et pauꝑ. Iuſtus em̄ voccit̉. qꝛad hoc veīt vt nulli īiuriaretur. īmovt quilibꝫ ꝑ eū ſaluaret̉. Sꝫ ne dicat pauꝑes ip̄e ſalucibit dītes. nosnō audemꝰ qꝓppiore ad ip̄m. Propt̓ea adiugit̉. et ip̄e pauꝑ ne ſcꝫ pauperes eū fugiant. ſꝫ fiducioliter adeū confugiāt. ſimilia qͥppe ad ſibi ſimilici congregatur. Vn̄ dicit̉ eccle.xiij. Omnē aīal diligit ſil̓e ſibi. Oīscaro ad ſibi ſil̓eꝫ conuigetur. et oīscoro ſibi ſimili ſocicbit̉ Voluit ergoxp̄c eſſe pauꝑ vt pauꝑes eū diligeret. et ad ip̄m cū fiducia confugerētSuſcipiamꝰ igit̉ cariſſum aduētum dn̄i cū tota mentis deuotione. qꝛſicut dn̄s olim veīt in mundū vt mudus ſaluaretur ꝑ ip̄m. ita adhuc annuatim dn̄s aduentū ſuū nobis rep̄ſentat. vt ꝑ hoc nobis iuuūidit ꝙ ꝑatꝰeſt nos ſaluge̓ ab oībꝫ imquitatibꝫnoſtris. ſi tamen ꝑ verā penitenciomad ipſius clemenciā conuertumurRogate ergo dominū vt ſic aduentūſui filij cū manſuetudē venientis veneremur. vt etiā in aduētu illo qn̄iudicaturus veīet ip̄i colletemur. Qd̓nobis p̄ſtare dignetur qui ſine fineviuit et regnat deus ꝑ oīai. ſe. ſe.Domimea ſid̓sSmo. Iedo.Vnc videbūt filium hoīs veniētem in nubibꝫ cū poteſtate mogna ⁊inqieſtate ¶ Nota ꝙ quadruplex ēaduentus d̓m̄. Primꝰ fuit in virgīsvteꝝ. Scd̓s in mundū. Tercius eſtin cor hūcinū. Quortus erit ad iudiciū. In vterū virginis veīt vt cornehuanc indueretur. In mundū venitvt ꝑ ſuū ſanguine genus hucnū redimeretur. In cor hoīs venit vt ꝑ eūa ſuis languoribꝰ ſubleuet̉ Ad iudiciū venit vt ventilobro iudiciorieſentencie granū e paleis ſeꝑcreturOmiſſis autem tribus alijs aduentibus ad preſens de redēptionē hūcni generis aliqͣ breuit̓ tāgemꝰ. Vn̄trici principaliter ſūt hic nonde ¶ Primū eſt qd̓ ſignū ad iſtam redemptionē concurrerit. Scd̓m eſt a quibuset ꝑ que homo redēptꝰ extiterit. Terciū eſt quid redēptionē in cruce factōſecutum fuerit. De pͥmo nota ꝙ m̄ltiplex ſignū in redēptioē hominis accurrit. De his ſignis d̓r in pn̄ti euangelio. Erut ſignā ī ſole et luā et ſtellis. et in ter p̄ſſu. gē. ⁊cͣ. ¶ Per ſolemintelligit̉ ip̄e dei filiꝰ. Ip̄e em̄ eſt ſoliuſticie ſicut dicit̉ malach̓e iiij. Inhoc ſole ſignū magnum apperuit. qꝛvidelicet obſcuratus fuit ſicut p̄dixerat iohel ſcd̓o. Sol conuertet̉ intenebras. Nonne ſol iſte reputatione iudeoꝝ cōuerſus fuit in tenebrasqn̄ velatꝰ fuit. et poſt velationē percuſſꝰ et colaphizatꝰ. Dictūqꝫ fuit ei