eſſe ꝙ hom̄ies non ſūt digni vocari aut qꝛ rari ſūt q̓ ſe paciūtur vili-ficari nimis qui ſe caripendentes et app̄ciātes et in oculis ſuis alicui-moniēti ſe eſtimātes Nam multū valet in oculis dn̄i ſe vilē et abiec-tū eſtimare quia humilibꝰ grām dare cōſueuit et reqͥeſcit ſpiritus domini ſuꝑ pauꝑculū et ſpiritu cōtritū ijſaie vlt̓. Vndecima ꝓpoſicio eſtveriſil̓e eſtimat̉ ꝙ regl̓e et leges diuine minꝰ ꝯſeruant̉ apud alte potēcie viros indignitate cōſtitutos quā apud inferiores poteſt hͦ appe̓Primū ex ijſaie. j. omne caput languidū et omne cor merēs Itē Ieremie. v. Potentes magis iugū ꝯfregerūt ⁊cͣ ¶ Item ex ſacra ſcripturaque pene om̄s reges ijſrael et iude dicit in volutos crimībꝰ varijs ⁊vt tradūt doctores ſuꝑ ij. ſen. Ꝙ de āgelis cadētibꝰ maior erat numerus de ierarchijs ſuꝑioribꝰ quā inferioribꝰ. Eciam quia alciores in eccleſia maiores hn̄t occōnes peccandi ꝑ in iuſticiam auariciam voluptatēIuxta illud ſancti cipriam nullus tutꝰ eſt ꝑiculo ꝓximus ⁊ minꝰ ſūtcuſtoditi in accōibꝰ eoꝝ ꝓpter ml̓tiplicitatem negocioꝝ: minus eciā acqͥſcere ſoliti ſunt cōſilijs peritorū oīa libita putātes eſſe licita Ideo volēti ſecuriori via incedere incura aīme ꝓprie expedit omnem ſeculi altitudinem fugere ſicut em̄ in turbido mari ⁊ tempeſtatibus agitato ſe-pius hoīes ꝑiclitantur ſic mari quietato facilius ad portum ꝑ venituiAlciores ſtatus ſūt in mari tempeſtuoſo ¶ Inferiores vero in mari trāquillo. Duodecima ꝓpoſicō nil repugnat aſſerere multas ꝯdicōnes ſenectuti humane a ꝓprietas eciam ꝯuenire ml̓titudini hominū quos no-ſtra ꝯplectitur etas. patet quia curam corꝑis ſollicite adhibere mollici-ei ⁊ voluptatibus carnis inſiſtere Auaricie oꝑam dare ſe ip̄os amarevitani pn̄tem diligere bella contra vicia refugere aſperitates ⁊ afflicōnes ꝓpter deum declinare ¶ Ideo hoc tempus pn̄s ſcꝫ circa ānum domī.j. 4. 5. o. citra vl̓ ante a doctoribꝰ merito noīatur ml̓ibre in quomultitudo hoīm plus inſiſtit ꝓcumulandis delicijs corꝑis qͣꝫ ꝓ aggregan-dis virtubus vt dicit paulꝰ. om̄s que ſua ſunt querūt nō que ih̓u xp̄ipauci admodū reꝑiuntur qui non more pecudū ad terrena aſpiciuntcurioſitate vanitate loquacitate cupiditate de merſi eciam clamātibuset vociferantibus vbiqꝫ ſcripturis ⁊ p̄dicatoribꝰ qui iam ſic ml̓tiplicati ſunt vt eciam viluit apud plures verbū dei. Nec eciam demonibusodioſa eſt p̄dicacō cū vident auditores ꝯtēpnere verbū dei nec fructūaliquē ex inde ꝑficere fideles ſꝫ magis inde gaudent. Nam narrat gilbertus in ſuo rudimento quendā demonē in quod ā obſeſſo ſubtiliſſimūſermonem ad ppl̓m habuiſſe ꝑ allegacōnes elegātes qui cū īterrogaretur cur ſic bene p̄dicaret Rn̄dit vt hoīes īduceret ad ingratitudinē ⁊ad ꝯtēptū verbi dei vt eos poſt haberet accuſare de defectu fructꝰ verbidei Quā paucꝰ ē numerꝰ illoꝝ deq̓bꝰ dicit̉ aſcēſiones ī corde ſuo diſpo

27