vero ꝯgnoſcūt ꝑ potēciam ſenſitiuā tm̄. Racionabilia vero vt homo ⁊āgeli ſuas regulas plene ꝯgnoſcūt ceteris paribꝰ. ꝓpter amēcia captosfurioſos arrepticios infantes ⁊cͣ. Qui licet intellectū hn̄t tn̄ ille ē impe-ditꝰ Et ideo talibus non imputat̉ nec virtus nec viciū niſi ex ꝓpria culpa ꝓ lapſi eſſent ī iſtas īfirmitates ⁊ defectus. vnde clare patet quā inexcuſabiles ſint hoīes in crimībus ſponte ꝓ lapſi qui regulas noſcuntquas plures hn̄t ſed nolunt eis vti Et hee regule ſūt inſtinctꝰ racionisque racio ſemper dep̄catur ad optima Lex naturalis. quod tibi non visfieri doctrīa xp̄i tradita in lege moijſi ꝓphetis ewāgelijs et epl̓is appoſtoloꝝ exempla ſanctoꝝ tam in vita quā in doctrina hec regule quātumad generalitatem ab exordio mundi. vſqꝫ ad nr̄a tēꝑa et a nr̄is tēporibus vſqꝫ ad finem ſeculi ſemꝑ ꝑmanſerunt ⁊ ꝑmanebūt eedem ſcilicetdilectio dei fides recta obſeruācia diuinoꝝ mandatoꝝ licet in ꝑticularialiquociens ſūt variate ſcꝫ in ceremonialibꝰ et legalibus veteris teſtamēti ¶ In nouo vero teſtamēto qn̄tum ad deum non credunt̉ mutari ꝙeternum dicitur. ⁊ nouū teſtamētum licet qn̄tum ad ꝑticulares p̄ſidentes ſcꝫ qn̄tum ad p̄latos plura ſtatuūtur q̓bus eciam non ē recalcitrandum dumō nō repugnant diuinis. Sexta ꝓpoſicō has regulas a prepoſitis in eccleſiaſtica ¶ Ierarchi a ſcd̓m rectā racōis ꝯſideracōem magisoportet obẜuari patet quia ip̄i dati ſūt in lucem ppl̓oꝝ quaſi exemplara pͥmo exemplari effigiati et quaſi viui libri alioꝝ in quo alij legeredebent quid agere debeant Dicit em̄ xp̄s talibꝰ. vos eſtis ſal terre voseſtis lux mundi ⁊ quaſi meta ad ſagittā poſita qui ſi deui auernit tātoculpabiliores erunt ⁊ ſeueriꝰ puniendi a pͥmo inſtitutore qn̄to glorioſiores ſi a regulis ſibi traditis nō deuiaſſēt Seruꝰ em̄ ſciens volūtatidn̄i ſui nec faciens vapulabit plagis ml̓tis Septima ꝓpoſicō ꝓbabile ēꝙ nō ſemꝑ ſcd̓m altitudinē ſtatuū in eccl̓ia eciam merita ꝑſonaꝝ ꝓporcionātur ſeu equant̉ vt ſcꝫ qn̄to quis in eminēciori ſtatū eſſet ꝯſtituttāto apud deū excellencior eſſet in meritis Nam ſepius aliter p̄teritaſecuſa nos docuerūt et in quibuſdā eciam romanis pontificibꝰ ep̄is ⁊alijs eccl̓iaꝝ p̄latis Et quod poſſibile olim fuit nunc eciā nō crediturimpoſſibile ſi non āpliꝰ mō qͣꝫ ꝓ tunc ꝓut p̄miſſū ē ꝑ paulū In domomagna non ſolū ſūt vaſa aurea ⁊ argentea ⁊cͣ Deo vehemēter p̄ſumitur ꝙ ml̓ta mala ꝯtingūt in eccleſia a ſubditis quia vident in exempla-ribus quod non debent ymitari planum eſt em̄ ꝙ ſi exemplar viciatumfuerit ex eo nō ſequit̉ pulchrum exemplatū. Nō tn̄ ideo credendi ſuntſubditi excuſandi quia ꝑ ſe ſciunt regulas ſequēdas aūt ſaltē ſcire pn̄tſi diligenter ſcrutari volūt. Occurrit exemplū de benedicto pauꝑa nepote alterius bn̄dicti quod narrat pe. damiam ꝙ poſt eiꝰ mortem viſeſt iuxta quoddā molendinum in ſpecie mōſtri quod habebat aures et