militās deo implicat ſe ne gocijs ſecularibus. ij. thy. ij. Innumerabiliapecata ſequi ſolent negociatores ⁊ mercatores. Vnde dicit̉ eccl̓iaſtio.xxvi. Difficile exuit̉ negocians a negligencia ⁊ n̄ uiſtificatur caupoa pecatis labioꝝ. Et licet negociatio in ſe aliqn̄ licita eſſe poteſt ꝓpterſubuentionem neceſſarioꝝ in diuerſis terris cum vna deficit in hijs inquibus alia abuudat. Sed abuſio ⁊ fraudes impleuerunt tales merca-tores vt hodie multi peiores ſunt qͣꝫ raptores rut vſurarij. Ideo pͥmūmalū eſt in eis vendere carius ⁊ uilius emere qͣꝫ res iuſto precio valet¶ In hoc faciūt contra legem nature. Qd̓ tibi nō uis fieri. ⁊cͣ. Et ꝯtracaritatem proximi. Et hoc vere eſt ī omnibꝰ mercatoribꝰ qui emūt vteconuerſo vendant. Secus de hijs qui pro ſuo eſu eniūt. ¶ Ideo Augli. de trinitate recitat de quodam mymo qui ꝯuocata multitudine hoīmpollicitus eſt eis dicere quicq̓d haberent in cordibus ſuis. Dicēs viliemere ⁊ carius vendere. Iuſtum vero preciū eſt qn̄ merx ⁊ res ven-denda equātur ꝓut veniūt in vſum hoīm ſcꝫ ꝯmuni eſtimatione ſcd̓mlocorum ⁊ ꝑſonaꝝ eſtimationē. ita ut nō reꝑiat̉ notabilis inequalitasinter illa. Et aliquis qui non indigeret re illa vel pecunia indifferenterſe haberet ad acceptandū alteꝝ illoꝝ dūmodo ſine fraude ⁊ dolo fianipoteſt tamen res aliqn̄ vendi carius qͣꝫ eſt empta. Primo mō ſi preciuꝫrei mutatū eſt in vno temꝑe magis qͣꝫ ī alio. Scd̓o modo qn̄ emēs re-meliorauit. Tercio modo ſi ſumptus fecit ꝑ ſe aut familiā ſuam ī eodēloco aut tranſferendo de loco ad locum ſub ꝑiculo. Quarto mō ſi alt̓fecit ſibi rem venalē quā ꝓtunc non intendebat vendere ſed ad temꝑconſeruare vt carius tunc venderet. ⁊ ſic ꝓ intereſſe ſuo poteſt cari-vendere qͣꝫ tunc etiam in eodem loco emi ſolet Non tamen poteſt quisvendere rem cariuis qͣꝫ valet. ex illa cauſa pt̄ emptor multū lucrari ſivenditor in nullo ledit̉ .i. ſi alias eſſꝫ venditurus rē illaꝫ. Nā ꝙ ille lucratur hoc eſt ex induſtria lucrantis non ex induſtria vendentis. Vn̄quod ſuū non eſt nemo vendere poteſt. Snīa eſt ſancte tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. lxxvij. arti. i. Secundum malū in mercatoribꝰ ē frequētatio mendaciorum. Vnde dicit ſapiens. pocior eſt fur qͣꝫ aſſiduitas iuri mendacisqͣꝫ frequenter fiant mendacia in talibꝰ teſtes ſunt conſciencie emenciuꝫ⁊ vēdencium. aſſertiue dicit vendens tanta pecunia mihi a p̄tereuntibꝰeſt oblata ſi acciꝑe voluiſſem ego miet cariꝰ emi qͣꝫ tu ius emere. Etforte vtrūqꝫ mentit̉. Tercium malū eſt ꝑiurare contra illud non aſſumens nomē dei inuanū. Et non ſolū nomē dei inuanū aſſumit ſine ꝑui-rio ſed ⁊ deum in teſtem inuocat ad ſuum mendacium. Et uix aliquiscontractus notabilis fieri poteſt ſine mendacio ⁊ iuramento. Quartūrep̄henſibile eſt ꝑ īiuiſticiaꝫ ⁊ hec equiꝑatur vero furto ſcꝫ diuerſa ⁊inuuſta pondera ⁊ mēſuras habere tam in rebꝰ ponderabilibꝰ qͣꝫ mēſu-

L T