tis eſt conſuetudo ⁊ habitus requiſitus ꝑ frequētem actum neceſſe eſtvt iſte habitus corrūpat̉ ꝑ ceſſationem ab actu. quia eadem ſunt prin-cipia generatiōis ⁊ corruptionis ⁊ omnis res ꝑ quaſcūqꝫ cās gn̓atur⁊ ꝑ e aſdem diſſoluit̉. Ex regula iuris licet enī ꝯſuetudo cenſet̉ quaſialtera natura. facilius tamen viicit̉ cōſuetudo qͣꝫ natura. Oportꝫ igit̉ꝯſuetudinem ꝯtrariā ꝯtra conſuetudinem generare nec hoc credaturimpoſſibile dumodo homo facit diligenciam ac deponit molliciem viriliter agens ⁊ in domīo confidens dicente Poecio. Diligencia cuiuſliboꝑis obtuſitas ꝑmollitur. Et vt hec contraria ꝯſuetudo nō nimis impoſſibilis videat̉. Alia remedia ⁊ āmīcula afferant̉. Tercium igit̉ eſtvt hoſtis interficiat̉ inſemine ne creſcere ꝑmittat̉. Nullus enī incontinēcie actus eſt qui in īſtanti ad exteriora procedit niſi prius ꝑ īterior-ſerpat ꝑ delectationem ⁊ ſuggeſtionem quo ꝑcepto mox hoſtis dum adhuc debilis eſt ne vires ſumat capite trūcandus eſt ſcilicet reſiſtend-ad alia ſe conuertendo aut orando legendo ſcribendo aut manibꝰ aliq̓dlabor indo ſcꝫ ocium tollendo. Nam dicit poeta. Ocia ſi tollas ꝑ ire cupidinis artꝰ. Cui ꝯcordat Iero. Semꝑ aliquid oꝑis facito vt te diabolus occupatum inueniat. Nam ⁊ ociū ānum erat̉ inter cauſas zodo-mitaruꝫ ⁊ eorum pecatoꝝ Ezechi xvi. Quartū remediū eſt fuga mulierum quo ad aſpectum auditum tactū odoratum inueſtitū ⁊ etiam munu ſculoꝝ quorūcūqꝫ ab eis aut ad eas directoꝝ plena eſt ſcriptura tādoctoꝝ quā ⁊ ph̓oꝝ de hoc remedio ⁊ niſi quis hoc remedium appoſuerit gratis in alijs laborabit. Dicit .n. Iro. abſencia mulieris caſtitatiscollocat arma. Teſtes ſunt Dauid Salomon Sanſon nec quia ꝯſan-guinee ſūt. ideo non ſunt timēde. quia dicit Aug. Que cum ſororē meaſunt ſorores mee nō ſunt ſignificās viſitātes ſorores nec excidat a memoria ꝙ Amon ſororē ſuaꝫ thamar deflorauit ſic ſepe exꝑiēcia docuit deinceſtu ꝯſanguineoꝝ. Et filie loth imp̄gnate fuerunt ꝑ patrem ipſorūIero. aūt ait. Non terant oſtiolum tuū pedes mulieꝝ Aug. ī epl̓a adcircēſem archidiaconū grauē inimicū ſortita ē caſtitas cui nō reſiſten-dum ſed pocius admiſſo vt dicit̉ equo ab eo longius fugiēduꝫ Preuisſermo aſper ⁊ rigidus cum huiuſmodi habendꝰ eſt. nec minus ideo cauēde ſunt quia bone indolis ⁊ pie ꝯuerſationis cōprobāt̉. Quāto nāqmelioris fame tanto cicius alliciūt quia ſub aſpectu pietatis ſe ſuppōnfiſcus impie libidinis. exꝑto crede frater exꝑtꝰ loquor corā deo nō meciēs cedros libani ⁊ gregum arietes ſub hac peſte cecidiſſe reꝑi. De qͦrum caſu certe non minꝰ ſuſpectus erā qͣꝫ de Ieronimi ⁊ Ambroſij impudica turpitudine hec Aug. Mulier in ſcriptura igni ſcorpioni ſconſerpenti ⁊ alijs nociuis beſtijs equiꝑatur. Et ſicut fuga mulieꝝ vtiliſſima ⁊ neceſſaria ē cuilibet continere cupienti ſic a corde ⁊ memoria:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten