iudicialibꝰ actibꝰ qͣꝫ extra iudicialibꝰ. nec miꝝ cū ml̓ta milia florenoꝝquibuſdam nō ſufficiant tante pompoſitati vt p̄tactum eſt ita vt etiālatiſſimas poſſeſſiones habentes aut ſepe aut ſemper ere alieno ſuntoppreſſi ciuitatibꝰ villis predijs ⁊ qd̓ mauis eſt ornamentis eccleſiaſticis ⁊ pontificalibus inſignijs pignori expoſitis; Adiciendum etiā hocꝙ expedit ⁊ neceſſarium ē ad legitimū ꝓgreſſum pontificis ⁊ aliorūp̄latoꝝ vt tam in iudicialibꝰ negocijs qͣꝫ in alijs temꝑalibꝰ ꝓuidendis⁊ gubernādis tales ꝓuidos deum timētes ac auariciā odio habentes in-ſtituant qui extra decreta euangelica doctrinam apoſtolicā ⁊ iura ca-nonica nihil attemptent. īquibꝰ ſit iuſticia ⁊ veritas quia alias hoc ſoenti imputaret̉. quia faciens ⁊ ꝯſenciens ac ꝓhibere negligēs pari pēapuniēt̉. Viſtera pauꝑū clericoꝝ ſeculariū viduaꝝ pupilloꝝ ⁊ miſera-bilium ꝑſonaꝝ ꝓbare debent ydoneos pontifices oſtiaqꝫ ep̄oꝝ pateredebent eiſdem vt dicant cum Iob Oſtium meū omni viatori patuit maxima ⁊ p̄cioſiſſima gēmula in fronte ⁊ infula ſacra pontificis eſt miſericordia. ⁊ clemencia ampliuſqꝫ ornāt aulam pontificis pauꝑes d̓ mēſaeius refecti qͣꝫ nobiles quātocūqꝫ apice dignitatis inſigniti. ip̄e eniꝫ xp̄sait. Qd̓ vni de mīmis meis feciſtis mihi feciſtis hoc nō de regibꝰ nobilibus aut diuitibꝰ loquit̉ ſed de pauꝑibꝰ. meciant̉ ergo quē pocius ꝯuiua-ſecum hr̄e velint aut xp̄m aut nobilem auaꝝ. quāqͣꝫ vtrūqꝫ nō oportetrepelli ſed hunc tolerari oportet illum vero ſcꝫ pauꝑem tanquaꝫ xp̄mbrachijs dilectionis amplecti. Perſuaderi mihi videor ſi pōtificalis eminēcia in p̄miſſis non īpigra fuerit inuenta caſtitate. iuſticia veritateqꝫvallata nil damnationis timere habebit hec autem facile exequeturſi nō dedignat̉ ſtipari ꝯſilijs vireꝝ prudentum ⁊ deum tmnencium qutanquam oculi p̄cedant om̄es greſſus eius. Sicqꝫ ꝓgreſſum laudabilem in ſuo ſtatu cenſet̉ hr̄e ⁊ ſi in hoc viuendi mō credit ſe nō defecturſed ſemꝑ ꝓfectuꝝ ꝓculdubium egreſſum feleciſſimū ſibi cumulabitſciatqꝫ ſibi diuinū auxiliū nō de futuꝝ quo adiuuāte omnia ſibi ꝓſperaeuentura ſūt. Illa p̄ſcribente ſcīa xp̄i primū querite regnuꝫ dei ⁊ hecomnia adicient̉ vobis. Sedilugemꝰ plangimuſqꝫ tales paucos reꝑirein nr̄a etate cum videamus exaltari ꝯſanguineos nepotes ⁊ cognatosep̄oꝝ qui de patrimonio crucifixi ditant̉ incraſſant̉ ⁊ dilatant̉ paupe-ribus abiectis licet ydoneis ⁊ ſapiencia p̄ditis. ſed non eſt noſtꝝ de hijsiudicare veniat profecto qui rationē diſtrictaꝫ exiget quiqꝫ dicet redderationem villicationis tue. iam enim vltra non poteris villicare. Legi-mus enim de ſanctiſſimo Leone papa qūo poſt lōgas ⁊ lacrimoſas orationes ſollicitus ⁊ trepidus de ſalude ſua reſponſum accepit ab angelodimiſſa ſibi fore pecata omnia excepto ꝙ de impoſitione manuū cogitaret qūo rationem de ſe redderet. Nam dicit Paulꝰ ad thy. Manꝰ citō

278