celeſtis nec pauꝑes burſam eccleſiaſticam exhauriāt niſi cū ꝯcurrētibꝰmeritis condignis de quo rationem diſtrictam deo reddere oportebit. dequo Bern̄hardus ad fulcōnem ſcribit. dignum eſt vt qui altari ẜuisde altari viuas nō aūt vt luxurieris nō ſuꝑbias nō de altari tibi frenaaut calcaria aurea aut ſellas d̓pictas ꝯpares. quicquid preter neceſſarium victum ⁊ ſimplicem veſtitum de altari retines tuū non ē rapinaeſt ſacrilegiuꝫ eſt. Et idem ad Henricum ſenonēſem archiep̄m ſcribēsdicit. Clamāt nudi clamāt famelici ꝯquerunt̉ ⁊ dicunt dicite pōtificesin freno q̓d facit auꝝ. nob̓ fame ⁊ frigore miſerabiliter laborantibꝰ nr̄m̄eſt qd̓ effunditis. nobis crudeliter ſubtrahitur qd̓ inaniter expenditis¶ Item idem li. iij. de ꝯſideratione multa talia in mediū adducit in quibꝰheu nimiꝰ exceſſus eſtimat̉ licet ſub colore neceſſitatis ⁊ ne dignitaspontificalis aut p̄lature vileſcat a multis excuſatur. ſꝫ videat̉ an iud̓xequiſſimus hec omnia approbabit nō pari paſſu incedunt modernis tēporibꝰ pontifices ſicut olim. Dicit̉ enī in canone Ep̄us vilem ſuppellectilem ⁊ menſam ⁊ victum pauꝑem habeat ⁊ dignitari ſue auctoritatēfide ⁊ vite meritis querat. Sed dicit apl̓s mīſteriū meum honorificabonō dicit dn̄m ſꝫ mīſteriū ſuꝑ qūuo Bern̄. in p̄dicta epl̓a ad Senonēſeip̄m itaqꝫ mīſterium honorificabitis. nō cultu ueſtiū non equoꝝ faſtu n̄amplis edificijs ſꝫ ornatis moribꝰ ſtudijs ſpūalibꝰ oꝑbꝰ bonis. Primaquidem videntur honorifica. ſꝫ oculo qui nō videt abſcondita. Nā quevident̉ in abſcondito nullis apparēt fucata coloribꝰ ſpectabilia. ſunt en̄nullis condita ſaporibꝰ p̄dulcia tamē nullis eleuata culmībꝰ excelſa tr̄ut caſtitas caritas humilitas. nulliꝰ quidem coloris ſunt ſed nō nullidecoris nec mediocris decoris qui diuinos qͦꝫ d̓lectare poſſunt aſpectꝰhec ille. nō tamē ſum neſcius aliter ⁊ aliter temꝑa moderanda ſcd̓m locorum ⁊ ꝑſonaꝝ exigenciam ſeruata qualicūqꝫ ꝯſuetudine ⁊ habitudīeꝯiuiuencium vt geramus eis moreꝫ ſufferenda ꝓ temꝑe non affectandaꝓ debito ſemꝑ tendentes ad abſtinendum pociꝰ qͣꝫ ad augendum ſic enīꝓpiciationem dei facilius impetremus.¶ De diuino cultū ẜm qd̓ ad laudabilem ꝓceſſum requirit̉St d̓mnꝰ cultꝰ vt eccleſie ſuis n̄ d̓fraudēt̉ ab obſequijs ⁊ vtnumerꝰ clericoꝝ rituſqꝫ eccleſiaſticꝰ in debita forma ſcd̓mvoluntatem dotancium integer obſeruet̉ Ꝙqꝫ ꝑabulū v̓bidei populo in eccleſijs debitis temporibus vna cū admīſtratione ſacramentoꝝ nō negligat̉ aut ꝑ pontifices ꝑ ſe aut ꝑ alios ad hocydoneos. hec enī duo ſcꝫ vita exemplaris ⁊ doctrina ſalutaris ſūt d̓ ne-ceſſitate cuiuſlibet ep̄i in ſua dyoceſi. teſte Bern̄. ẜmone lxxvijo. ſuꝑcantica. Boni ſollicitiqꝫ paſtores īpinguare pecus non ceſſant bonis rectiſqꝫ exēplis ⁊ ſuis magis qͣꝫ alienis. nā ſi alienis ⁊ non ſuis ignomīa