⁊ cordis oſtia a formis ſenſibiliū ⁊ymaginibus terrenoꝝ ꝙͣtum poſſibile eſt habeas diligenter ſea̓ta. Puitas nāqꝫ cordisinter oīa exercitia ſpiritualia eſt quodaꝫmō tamꝙͣ quedam finalis intētio ac laborum omniū retributio que in hac vitamiles xp̄i emeitus recipere cōſueuit ſibi vedicat prīcipatum. Affcm̄ tuum cū omni diligētia ab hijs omnibꝫ que lib̓tatem ipſiꝯinpedire poſſent ⁊ ab omni re poſſibilitatem habēte alligādi ⁊ tenēdi ipſū affcm̄ad inherēdum. Iuxta illud legis moſaycemaneat vnuſquiſqꝫ apud ſemetipſū. nullus egrediat̉ oſtiū domꝰ ſue die ſabati ⁊ſabbatizabit pplūs ¶ In ſemetip̄o nāqꝫ eē.ē diſꝑſiones cordis ſui et affectiones advnum verum ⁊ ſimpliciſſimum bonorumrecolligere ⁊ collectas habere. Sab̓atizare vero eſt. cor ab affectione carnali ipſāinficiente et a curis mundanis ipſum diſtrahēte abſolutā eſſe et in pace cordis fuitamꝙͣ in portu ſilencij in amore ⁊ fruitione cōditōis ſuauit̓ qͥeſcere Suꝑ oīa aūtalia tibi ſemꝑ ſit pͥn̄cipaliconatꝰ. ut aīmtuū ſemꝑ ſurſū in ꝯtemplcōne diuīoꝝ eleuatum habeas ut diuinis rebꝫ ac deo mēs
456