dicta homībꝫ. ſunt deo cogitacōes. Dn̄s eni nouit cogitacōes hoīm qm̄ vane ſūt ¶ſicut ei nulla iuiſibilis eſt creatura: ſic inchil oīno cogitari poteſt quod eu lateatInde. ap9. Auius eſt enim ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilior oī gladio ancipitū ꝑtingens uſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſpūs. cōpagū ⁊ medullaꝝ; ⁊ diſcretor cogitationū ⁊ intencōnum cordis.¶ De contemplatione deiIt ergo tibi criſtus in corde⁊ nūqͣymago crucifixi ab aīmo tuo recedat. Hic tibi ſit cibꝫ ⁊ potus dulcedo tua ⁊ refectō tua; conſolacō tua mel tuū ⁊ deſiderium. Tua meditatio tua oratio. vitatua racō tua ⁊ reſurrectio tua. Sempercogita illū. aut poſitum in preſepio. autpanis involutū. aut in templo a parētibꝫpreſentatū. aūt in tēplo audientem docto res int̓rogantem qui docꝫ oēm ſcientia⁊ phea parētibꝫ ſb̓ditu cui de iure ſb̓ditoīs creatura. aut etiam turbas docentemul̓ ſolū in mote oratema eſui̓entem ī deſerto panem vite ⁊ fontem ſapientie. q̄paſcitur int̓ lilia ⁊mplet oīe aīal benedictione. a fatigatū in itinere ꝓlixius orantem

xeiItupidtpliiiulboi