LibriApocalypſis
bebat ī manu ſua libellū aꝑtūa et poſuit pedem ſuum dextrūſupra mare: ſiniſtrum autemēſuper terram/ ⁊ clāmauit vocemagna quemadmodum cumh leo rugit. Et cum clamaſſet:locuta ſunt ſeptē tonitrua vokces ſuas. Et cū locuta fuiſſētſeptē tonitrua voces ſuas: etai ego ſcpͥturꝰ erā. Et audiui voͣ
n cē d̓cęlo dice̓ntē/ mihi: Signao q̨̄ locuta ſūt ſeptē tonitrua: etpͦ noͣli ea ſcribere. Et angelꝰ quēvidi ſtātē ſupra mare ⁊ ſupraterrā/ leuauit manū ſuā ad cęqͥ lū: ⁊ iurauit ꝑ viuentē in ſęcula ſęculoꝝ/ qui creauit cęlumet ēa quę ī illo ſūt: ⁊ terrā ⁊ ēaq̨̄ in ea ſūt: ⁊ māre ⁊ e̓a q̨̄ in eoa ſūt: qꝛ te̓mpꝰ ampliꝰ non erit:
patientiam/ tribulationē/ peſſionem/ reſurrectionem/ aſcenſionem. Hęc omnia quę in ſcripturis de ipſo prędicta latebant/ in ſe ipſe aperuit ⁊ per apoſtolos manifeſtauit. Sedquare hic dicit libellum et non librum? Sol̓. Quia ſtatus pręſentis eccleſię libellus eſt diminutiue: ſtatus ꝟo futurę libermagnus. Matth̓. xj. b. Qui minor eſt ī regno cęloꝝ maior ēiohāne. a¶ Et poſuit pedem ſuum dextrum: id eſt fimiores prędicatores/ vt dicit Glo. b ¶ Supra mare .i. ſuper maximos pctōres: qꝛ ad eos miſit p̨̄dicatores maximos:ſicut petrus ⁊ paulꝰmiſſi ſunt romā: vbimaxime vigebat ritus gentiliū ⁊ cultusidolorum. c¶ Siniſtrū autē ſuꝑerterram: id eſt minores prędicatores acminores miſſi ſt̓ peccatores. Vel a¶ Pedē dextrū poſuit ſupra mare:id eſt firmiores ꝯtramagis rebelles miſitp̨̄dicatores. Et c ¶ Siniſtrū .i. imꝑfectiores prędicatores:d ¶ Suꝑ terram .i. iam correctos ⁊ ꝑ bona opera fructificantes. Vel b ¶ Supra mare .i. reprobos vt eoꝝ damnationē eis annūcient. d ¶ Et ſuꝑ terrā .i. electos: vt eos ad meliora ꝓuocēt. Vel b¶ Supra mare poſuit pedem dextrū: qꝛ gentilitatē illuminās ad btītudinē ꝯuertit ⁊ ad vniusdei cultū. Eſa. ix. a. Populꝰ gentiū qͥ ābulabat in tenebris vidit lucē magnā ſcd̓m ꝙ ꝓphetatū fuerat a iacob. Gen̄. xlix. b.Et ipſe erit expectatio gentium. Et Lucꝭ. ij. e. Lumen adreuelationem gentium: c ¶ Siniſtrum autem ſuꝑ terram: quia iudęos qui fuerant terra culta ꝑ legem et ꝓphetas ꝓpter ſua ſcelera excęcari ꝑmiſit. Roma. xj. c. Cęcitas exparte ꝯtigit in iſrael: donec plenitudo gentiū intraret. Et deoībus his dicit ſupra: qꝛ oīa ſunt ſubiecta chriſto etſi nōdumappareat eorum omniū ſubiectio. Psͣ. Omnia ſubieciſti ſubpedibus eius.cordibꝰ eoꝝ ꝙ apoſtoli aperte ⁊ manifeſte p̨̄dicabāt. Un̄ dicita ¶ Et poſuit ⁊cͣ. Bene aūt hic numerꝰ ꝯuenit chriſto: qͥ nōhabet aliquotas niſi vnitatē ⁊ ternariū ⁊ plenaria chriſti paſſio ē fruitio vnitatis ⁊ trinitatꝭ. Et ꝓpter hoc forte nō ſunt niſinouē ordines āgeloꝝ: qꝛ ip̄i ſemꝑ cōtēplant̉ ⁊ vidēt deū trinūet vnū. Uel ꝑ nouē ꝯditiones deſcribit̉ hic chriſtꝰ: vt ꝑ hͦ ſignificet̉ ꝙ ipſe ē ſuꝑ nouē ordines angeloꝝ. Quia vt dic̄ Psͣ.Eleuata eſt magnificētia tua ſuꝑ cęlos deꝰ. Un̄ Chryẜ. Reuera magnū eſt ⁊ mirabile: ⁊ ſtupore plenū eſt carnē nr̄am ſurſum ſedere ⁊ adorari ab angelis: Hoc ſępiꝰ ego verſans ī mēte/ ſexceſſū patior magna d̓ genere humāo imaginās. e ¶ Etclamauit. Hic ꝓbat aꝑto teſtimonio chriſti ⁊ ſuoꝝ p̨̄dicatoꝝ pęnam maloꝝ eſſe futurā dicēs: Et clamauit/ chriſtꝰ .i.ītelligibilit̓ locutꝰ ē vocādo hoīes ad pnīaꝫ. Ioh̓. vij. d. Clamabat gͦ ieſꝰ ī tēplo docēs. Sꝫ f¶ Uoce magna/ cōminādo. Eſa. xlij. b. Vociferabit̉ ⁊ clamabit: ſuꝑ inimicos ſuos cōfortabit̉. Matth̓. xj. c. Dico vobis: tyro ⁊ ſidōi remiſſiꝰ erit ī dieiudicij qͣꝫ vobis. g ¶ Quēadmodū cū leo rugit. Oſeexj. d. Quaſi leo rugiet̉: qꝛ ipſe rugiet ⁊ formidabūt filij maris.Prouerb̓. xx. a. Sicut rugitꝰ leonis: ita ⁊ terror regꝭ: qͥ ꝓuocat eū peccat in animā ſuā. h ¶ Et cū clamaſſet. Hic teſtimonio p̨̄dicatoꝝ aꝑto oſtēdit pęnā maloꝝ dicēs: Et cunclamaſſet .i. pęnā maloꝝ futurā inſinuaſſet. i LLocuta ſiſeꝑtē tonitrua voces ſuas .i. vniuerſi p̨̄dicatores euāgelij/ ſeptiformis ſpiritus gratia repleti p̨̄dicauerūt hęc eademq̨̄ ab ipſo audierūt. Mat. x. c. Qd̓ in aure auditꝭ p̨̄dicate ſuꝑtecta. Sed qͣre chriſtū dicit clamare ⁊ p̨̄dicatores loqͥ? Sol̓.Qꝛ eiꝰ ē cōminari cuiꝰ ē punire: vn̄ chriſtꝰ clamat cōminādo:ſed p̨̄dicatoꝝ nō eſt cōminari: ſed rōnabilit̓ ⁊ cū modeſtia nūciare. Item cum. sͣ. viij. a. dixerit eos eſſe angelos habentestubas: quare eos hic appellat tonitrua? Sol̓. Quia h̓ loqui
tur de pęna maloꝝ: quā rationabilit̓ prędicatores teſtantur eannūciant: propt̓ qd̓ tonitrua vocant̉. Supra aūt hortabant̉ad bellum: quia de conſolatione eccleſię poſitę in tribulationibus loquebantur: vnde vocauit eos tubas. k¶ Et cum locuta fuiſſent ſeptem tonitrua voces ſuas ⁊ ego ſcripturus eram. Hic adhuc tertio teſtimonio/ ſed occulto/ penam malorum oſtendit. Et loquitur hic iohannes in perſonaprędicatoꝝ chriſti occultoꝝ qui erunt tempore antichriſti: qͥpęnam malorum intelligent: ſed eis inhibebit̉ ne eam manifeſtent malis: quia nōeſt fas ſanctuꝫ darecanibus: ſed vt quibus prędicent occute qui cōmunit̉ ſigillabūt. l Et audiui: id eſt illi quorumperſonam ego gero.ſ. prędicatores chriſti ꝯcculti in tempore antichriſti audierunt: id eſt audient.m ¶ Uocem de celo: id eſt inſpirationem miſſā ſibi a deo: n ¶ Dicētē mihi: ſigna: id eſt claudeea quę locuta ſunt ſeptem tonitrua: vt amicis pateant ⁊ clauſa ſint inimicis. Eſa viij. c. Liga teſtimoniū ſigna legē in diſcipulis meis. o ¶ Et noli ea ſcribere: id ē manifeſtare: qꝛtunc erit tempus cum ſuam doctrinam non accipient: ſed coaceruabunt ſibi magiſtros prurientes auribus. ij. Timoth̓.iiij. a. p ¶ Et angelus quem vidi ⁊cͣ. Hęc eſt ſecunda pars huius capituli: in qua conſolatio datur alia: quę eſtin hoc ꝙ eis promittit̉ vita īmarceſcibilis ⁊ ęterna a chriſto:qui hͦ et per ſe ⁊ per patrem confirmat: vnde dicit: Et angelus quem vidi ſtantem ſupra mare ⁊ ſupra terramleuauit manū ſuam ad cęlum: id eſt modū iurantis aſſumpſit. q Et iurauit ꝑ viuentē in ſęcula ſęculorū:id eſt per patrem vel per ſe deum nō per carnē: quę aliquando fuit mortua īmobilit̓ ſtatuit fideliter ⁊ veracit̓ affirmauit.Hoc eſt ꝯͣ hęreticos qui dicunt ꝙ non licet iurare. r ¶ Quicreauit quaſi ita promiſit ⁊ potens eſt ꝓmiſſa complere: qmaiora fecit. Qui: id eſt quia ipſe/ creauit cęlum/ etterram. Argumentū contra manicheos qui dicunt ꝙ diabolꝰviſibilia creauit. Gen̄. j. a. In pͥncipio creauit deus cęlum etterram. Qui creauit celū / empyreum. s ¶ Et ea quę īillo ſunt .ſ. angelos. Vel Cęlum/ ſidereum. Et ea quęin illo ſūt .ſ. ſtellas. Vel Cęlum / aereū. Et ea quę ī illoſunt .ſ. volucres. Matth̓. xiij. d. Volucres cęli. Vel Cęlummorale: id eſt animam hominis. Et ea quę ī illo ſunt: id ētres vires: quibus eam ornauit. Ul̓ ingeniū memoriam intelligentiam ⁊ cętera bona naturalia quę ei tribuit: Ul̓ virtutes ⁊bona opera quę ſunt bona gratuita .i. gratū facientia: quę ſpiritumſanctū dando in cor hominis emiſit. Psͣ. Emitte ſpiritum tuū ⁊ creabunt̉. t ¶ Et terram: ad litterā. v Et eaquę in ea ſūt .ſ. animalia greſſibilia ⁊ repentia tam mitia ꝙͣimmitia. Uel t ¶ Terrā: id eſt eccleſiam. v Et ea quęin ea ſunt .ſ. bona temporalia data ei ad ſuſtentationē. Itēdona gratiarū diſtinctiones perſonarum: diſtributiones omiciorum: de quibus. sͣ. iiij. x ¶ Et mare: ad ſitterā. y ¶ Etea quę in eo ſunt .ſ. piſces. Eel x Mare: id eſt tribulationes. y ¶ Et ea quę in eo ſūt: id ē tēptationū vtſſitates. Hoc eſt qd̓ dicit̉ Psͣ. Omnia ſubieciſti ſub pedibus eiꝰ:oues ⁊ boues vniuerſas inſuper ⁊ pecora campi: voluctes cli ⁊ piſces maris ⁊cͣ. Hoc inquā iurauit. Quia tempꝰid eſt mutabilitas vitę. a ¶ Non erit amplius. Contra.Psͣ. Et erit tempus eoꝝ in ſęcula. Sol̓. Tempꝰ pro ut ē miſura motꝰ pͥmi mobilis .i. firmamenti nō erit: qꝛ ſol ⁊ luna ſtabūt ſicut dicit Abacuk. iij. c. Sol ⁊ luna ſteterūt in habitaculo ſuo .i. in loco in qͦ creata ſūt a pͥncipio. Sed ẜm ꝙ tempuseſt mora motus rerū mutabiliū: ſic erit tempus et hoc ſoīumquo ad malos. Un̄ verbū p̨̄miſſū pſalmi intelligit̉ de malis.§ Et hͦ qd̓ hic dicitur
R
E
Daſi. 12. piureiū.chriſtusC
Psͣ .8.
Moraliter X
Psͣ .8.
Ps. 103
Prͣ.8.
Py.80.