Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

CaXXIIII

in multa pace agamus ꝑ te: ⁊multa corrigant̉ ꝑ tuā ꝓuidēa ciā / ſꝑ ⁊ vbiqꝫ ſuſcipimꝰ optīeb fe̓lix cū oī gr̄arūactiōe. Ne diutiꝰ aūt te ꝓtrahā: oro breuitaudias nos ꝓ tua clęmentia.? Inuēnimꝰ hūc hoīem pe̓ſtiferū ⁊ ꝯcitātē ſeditiōes oībꝰ iudęis ī vniuerſo orbe ⁊ auctoᵉͦ rē ſēditiōis ſectę naͣzarēoꝝ: qͥs etiā templū violare conatꝰ ē:quē ⁊ app̄henſū voluimꝰ ẜmlegē nr̄am iudicare. Suꝑueniēs aūt tribunꝰ liſias cum vimagna eripuit eū de manibuſnr̄is/ iubēs accuſatores eiꝰ adte venire a̓ qͦ poterꝭ ipſe iudicās de oībꝰ iſtis cogͦſcere: deqͥbꝰ nos accuſamꝰ eū. Adiēcerūt aūt ⁊ iudei dicētes: hęcita ſe hr̄e. Rn̄dit aūt paulusannuēte ſibi p̨̄ſide dicere. Exin multꝭ ānis eſſe te iudicē gentib huic ſciēs: bono aīo ꝓ me ſāpͦ tiſfaciā. Potes enī cognoſceq re qꝛ nō plꝰ ſt̄ dieſ mihi qͣꝫ duodecim ex qͦ aſcēdi adorare inhieruſalē/ ⁊ neqꝫ ī tēplo īuenerūt me cū aliqͦ diſputantē autꝯcurſū faciētē turbę neqꝫ ī ſynagogꝭ neqꝫ ī ciuitate neqꝫ ꝓbare pn̄t tibi de qͥbꝰ nūc accuſāt me. Cōfiteor aūt tibi hͦ ꝙtẜm ſēctam quā dicūt hęreſimſic deſeruio pr̄i ⁊ deo meo: credens oībꝰ q̨̄ in lege ⁊ ꝓphetisa̓ ſcpͥta̓ ſūt: ſpēm habēs ī deumquā ⁊ hi ipſi expectāt reſurrectionē futurā iuſtoꝝ ⁊ iniqͦrū.

In hoc ⁊ ipſe ſtudio ſinē offēdiculo ꝯſcīam hr̄e ad deum ⁊ad hoīes ſꝑ. Poſt ānos autēd plu̓res elemoſynas facturꝰ inͦ gētē meā veni/ ⁊ oblatiōes etgͦ vota: in qͥbꝰ inuenerūt me purificatū in tēplo: nō cū turbaneqꝫ cū tumultū. Et app̄henderūt me clamātes ⁊ dicētes.h Tolle īimicū nr̄m. Quidā aui tē ex aſia iudęi quos oportebat apud te p̨̄ſto eſſe ⁊ accuſakre ſi qͥd hr̄ent aduerſū me: authi ipſi dicāt ſi qͥd īuenerunt ini me iniqͥtatꝭ cum ſtem ī ꝯcilio:nniſi de vna hac ſolūmodo voce qͣ clamaui int̓ eos ſtās/ qm̄de reſurrectiōe mortuoꝝ egopͦ iudicor hodie a vobis. Diſtūlit aūt illos fęlix certiſſime/ ſciqͦ ens de via hac dicēs: Cū tribunꝰ liſias deſcenderit audiāvos. Iuſſitqꝫ cēturioni cuſtodire eū ⁊ hr̄e requiē: nec quēqͣꝫr ꝓhibere dē ſuis miniſtrare ei.s Poſt aliqͦt aūt dies veniensfęlix cū druſilla vxore ſua quęerat iudęa vocauit paulū ⁊ audiuit ab eo fidē quę ē in chrit ſtū ieſū. Diſputāte aūt illo deiuſticia ⁊ caſtitate ⁊ de iudiciov futuro tremefactus fęlix rexſpōdit: Qd̓ tunc attinet: vay de: tempore autem oportunoaccerſiam te: ſimul et ſperansꝙ pecunia daretur a paulopropter qd̓ ⁊ frequenter accerſiens eum/ loquebatur cumzeo. Bie̓nnio autem expleto:

ruſalē ſamariā: quę interp̄tat̉ excelſa ſuꝑbia. b Fęlix/ excludens: diabolꝰ rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbię: Iob .xlj. d. Et accuſat̓ pauli humilitas. b Prīceps ſacerdotū. Simile.Amos. vij. c. de ſacerdote bethel. c Senioribꝰ/ a qͥbusgreſſa ē iniqͥtas. Daniel̓. xiiij .ſ. Prouerb̓. xviij. c. Iuſtꝰ inpͥncipio accuſator ēſui nō alterius. d̓Certullꝰ: placensſtercore: Phil̓. iij. a.Aduocati moderni.a uſcipimꝰ ſuꝑple bn̄ficia: et ē adulatio ad captādū beniuolētiā. Vel Suſcipimꝰ .i. gratū habemꝰ: ſupple iudicari apud te. c Inuenimꝰ/ ꝑ illos quvenerāt de aſia. sͣxxj. e. d Peſtiferū .i. ferētē peſtēid ē morbū lętalē .i.mortē .ſ. p̨̄dicationēq̨̄ erat vniuerſal̓ morbus iudęoꝝ. Eſa. v.e. Uę qͥ dicitꝭ ⁊cͣ.Seditiōis ſectę.i. q̨̄ eſt ſecta vel quafacit ſecta: trāſitiuevl̓ ītrāſitiue. f Nācarenoꝝ/ a ieſu nazareno: qd̓ erat illoiꝑe opprobriū apudiudęos: poſtea ſurrexit hęreſis q̨̄ d̓r nacarenoꝝ: qͥ volūt eſſechriſtiani ſimul ⁊ iudęi: qꝛ credūt chriſtinatū ⁊ paſſū dei filiū⁊ venturū. g Tēplū violare: inducēdo in illud gētiles.h A quo/ tribuno.l Adiecerūt/ velaudierūt ꝑhibentesteſtimoniū. Iob. xlj.a. Corpꝰ eiꝰ qͣſi ſcuta fuſilia ⁊cͣ. k Fſpondit ⁊cͣ. Scd̓apars. Annuēte: ſignū faciēte. mUIudicē gēti/ beniuolum. q. d. amicitiāvr̄am noui. n¶ Boͣno aīo/ cū fiducia.Sꝫ ex hͦ magꝭ deberet differre. Sol̓. Sciebat ipſū bn̄ ſeruaturū ius reipublicę: et ꝙ iuſte iudicaret: ⁊ ipſe nulliꝰ mali ſibi cōſciꝰ erat. o Satiſfaciā excuſabo me. p Cogͦ ſcere­ ateſtibꝰ. q Nō plus: qͣſi nō eſt antiquū tp̄s. r Ad orare nō violare tēplū: ad hoc pͥncipalit̓ venerat: ſcd̓o autē vt faceret elemoſynas: ſicut dic̄. jͣ. eodē. d. Cōtra. Ioh̓. iiij. c. Ueniet hora ⁊cͣ. Ergo iā venerat veritas: et ſic nō debuit diſcernere locū or̄onis. Sol̓. Nōdū venerat veritas ẜm plenā manifeſtationē: ideo licebat ſicut ⁊ de voto nazaręorum. sͣ. xxj. d. Diſputātē quęſtionātē vel p̨̄dicātē: ergo videbāt̉ peccare cū ſciret illos indigere. Prouerb̓. vj. a. Diſcurre feſtina.Sol̓. Nō tenebat̉ ibi p̨̄dicare: non enī erat iudęoꝝ apl̓s: ſꝫ gētiū: maxime qꝛ erāt de ep̄atu iacobi qͥ pręſens erat: alijs autēiudęis int̓ gētes diſꝑſis p̨̄dicauerat: qꝛ hocipſo erant de eiusapoſtolatū: ſed nō iſti. tSectā/ nazarenoꝝ In gręco: ẜmvia quā īcreduli hęreſim vocāt: dixerāt̉ enī ipſū auctorē ſectę.

⁊cͣ. v¶ Deſeruio ꝓphetica ſeruitute: dicit Glo. i. bona: ſitꝓphetę boni reputabant̉ apud iudęos: nec ē iactātia ꝙ cōꝑarat ſe ꝓphetꝭ: qꝛ ꝑ inſpirationē loq̄bat̉ ſicut ⁊ illi. x Patri.cuiꝰ filius demonſtror nō ſeruꝰ. y Credēs oībꝰ: nō vt ſaducęi q̨̄dā reprobantes. z Scpͥta: inquātū veritas ſubiacet non inquātū ſūtvmbra. a. Spem:de reſurrectiōe mortuoꝝ. b In hoccredens. c Sineoffendiculo actiue nō paſſiue: qꝛ licꝫaliqͥ offenderent̉/ ipſe tn̄ non offendebateos: ſic̄ ⁊ iudęi d̓ verbiſ dn̄i ſcādalięabāt̉:Mat. xiij. g. et. xv.b. o Plureſ a cōuerſiōe mea. sͣ. xxj. ee In gētē meā/ īhieruſale. Et oblatiōes ⁊ vota/ facturꝰ: licet ad hͦ nō venerit: tn̄ de ꝯſilio lacobi fec̄ votū ⁊ oblationes ꝓ more voti:qꝛ ad orādū ⁊ elemoſynas faciēdū tm̄ venerat. g Purificatū: raſo capite ſeruantē legē: Numerivj. c. h¶ Quidāaūt ex aſia/ inuenerūt me in templo. iQuoſ aſianos. kAut hi ipſi/ ananias cū ſuis. ¶¶ Cumſtem/ modo. mNiſi/ qꝛ p̨̄dicaui.n De vna. h̓ꝑ antiphraſim. Sciebatenī hͦ ipſis placere.o De reſurrectione: qd̓ tn̄ ipſi credūt. p DDiſtulit.iudicare inter eos.Tertia ꝑs. q Devia/ veritatꝭ quę inpaulo erat: vl̓ īiqͥtatꝭquā faciebāt in paulū. Quare gͦ nō ſnīabat ſtatī ꝓ paulo? qꝛiudex tenet̉ iudicareẜm allegata ⁊ ꝓbata:⁊ qꝛ ab vtraqꝫ ꝑte liſias īuocabat̉ teſtꝭ: ideo expectauit eū. r¶ De ſuis diſcipul̓vel ſocijs: vel de ſuis facultatibꝰ nullꝰ ꝓhiberet̉ ei miniſtrare.s Poſt aliqͦt. Quarta ꝑs. t Diſputāte/ p̨̄dicāte. Nota ꝙ ī hͦ libro fere vbiqꝫ p̨̄dicatio vocat̉ diſputatio: qꝛ tūc iaciebāt apl̓i fūdamētū eccl̓ię: ⁊ neceſſe erat vt eēt ſꝑ ꝑati oī poſcēti reddere rōnē de fide chriſti .j. Pet̓. iij. c. vel ꝑ miraculavl̓ ꝑ rōnes. v Tremefactꝰ/ ſeruili timore ꝑterritꝰ. x Uade liberā on̄dit cuſtodiā. y. Simul. Sic iūge: Tremefactꝰ⁊ ſperāſ: vn̄ timore dei ⁊ ſpe pecūię dimiſit eū libere cuſtodiri.z Biēnio ⁊cͣ. Quīta ꝑs. B. Cōuerſatiōis pauli ī cęſarea:nō p̨̄ſidatꝰ fęlicꝭ: qͥ ſupra dictꝰ ē multꝭ ānis iudex fuiſſe: cū hiſtorię narrēt ſecūdo neronis āno miſſū romā apl̓m: claudiū ꝟocęſarē eo tꝑe qͦ agrippā filiū herodis ab āgelo ꝑcuſſi. sͣ. xij. d.regem ꝯſtituit iudęoꝝ: fęlicē qͦꝫ totiꝰ ꝓuincię ⁊ ſamarię ꝓcuratorē miſiſſe. Sꝫ adhuc nō videt̉ ꝙ ita cito biēniū ꝯuerſationist mgr̄ ī hiſtorijs: quia an̄pauli ī cęſarea ſit elapſū. Iō alit̓ ſolui

xiſ

E

F

G

e 4