CaXII

abant̉ ad gręcos annūciātesdn̄m ieſū. Et erat manꝰ dn̄i cūeis: multuſqꝫ numerꝰ credētiūb ꝯuerſus ē ad dn̄m. Peruenitaūt ſermo ad aures eccleſięc q̨̄ erat hieroſolymis ſuꝑ iſtis:d̓ et miſerunt barnabā vſqꝫ adantiochiā. Qui cū ꝑueniſſetē et vidiſſet grātiā dei/ gauiſuseſt ⁊ hortabat̉ oēs in ꝓpoſitogͦ cordiſ ꝑmanere ī dn̄oͣ: qꝛ eratvir bonꝰ ⁊ plenꝰ ſpūſctō ⁊ fih de: et appoſita ē multa turbadn̄o. Profectꝰ ē aūt tharſumvt q̨̄reret ſaulū: quē cū inuekniſſet ꝑduxit antiochiā. Et aninū totū ꝯuerſati ſūt in ecclein ſia: et docuerūt turbā multā:n ita vt cognoīarent̉ primū ano tiochię diſcipl̓i chriſtiani. Inqͦ his aūt diebꝰ ſuꝑuenerunt ab

r hieroſolymis ꝓphētę antios chiā: ⁊ ſurgēs vnꝰ ex eis noīet agabꝰ/ ſignificabat ꝑ ſpm̄ fav mē magnā futurā in vniuerſox orbe terrarū: quę facta eſt ſūbclaudio. Diſcipuli aūt prouty qͥſqꝫ habebat ꝓpoſuerūt ī miz niſteriū mitte̓re habitātibꝰ ingͦ iudęa fratribꝰ: qd̓ ⁊ fecer̄t mitctētes ad ſeniores ꝑ manꝰ barnabę ⁊ ſauli. ¶ Capi. XII.Odē aūt tꝑe miſit hērodes rex manꝰ vt affligeret quoſdā de ech cleſia. Occidit aūt iacobū fratrē iohānis gladio: vidēs aūtk qꝛ placeret iudęis: appoſuitl app̄hendere ⁊ petrū. Erāt auin tem die̓s acymorum. Quemn cum apprēhendiſſet miſit in8 carcerem: tradēſqꝫ quāttuor

niſſus niſi ad oues ⁊cͣ. a ¶ Ad gręcos. Cōtra/ iā dixit ꝙcor̓ ludęis. Sol̓. Illi gręci erāt iudęi ī diſꝑſiōe nati. Vel iliud. Nemini loquētes/ legit̉ cū excęptiōe: ſupple niſi in antiochia: dicit Interlin̄. Vel diſcipuli nō loq̄bant̉ niſi iudęis:ſed ꝯuerſi ꝑ eos vel eis adiūcti p̨̄dicabāt gręcꝭ. Un̄ dicit̉ cyprij ⁊ cyrenei: nō dehieruſalē. B. Eccpoſt vaſis oſtēſionēentibꝰ euangeliū p̄dicat̉. b ¶ Peruenit: qd̓ ⁊ gręcꝭ locuti ſūt. c ¶ Suꝑ iſtꝭgręcis in antiochiacredentibꝰ. d ¶ Emiſerūt barnabābādū eoꝝ fidēade ¶ Gr̄am/ v̓tutēper quā multꝰ numērus ē ꝯuerſus. fPropoſito: ſicutoſuerat ⁊ ceperātg In dn̄o/ fide domini: vel vt mēbradn̄i eſſent. h ¶ Exappoſita in aduētu barnabę ad pͥorinumerū. i ¶ Profectꝰ. Nihil mutauit: vl̓ addidit: ſꝫ tm̄ꝑſeuerātiam docuit:qꝛ plene credebantk Antiochiā: adfideles a qͥbꝰ nō eratei timēdū. Dictū eſt enī. sͣ. ix. e. ꝙ fratres deduxerūt eum cęſaream: et dimiſerūt tharſum. l¶ Conuerſati: non ocioſe.m ¶ Turbā: quā prius dixerat dn̄o appoſitā cū his qͥ ꝑ annūaugebant̉. o CChriſtiani: hoc noīe a chriſto: ſic̄ q̨̄libet ſecta trahit nomē a ſuo auctore. n ¶ Antiochię/ vbi p̨̄ cęteris locis fides florebat. Et nota bonitatē barnabę: qui nō ſolꝰp̨̄ſumēs docere/ q̨̄rit ſaulū vt habeat ꝯſortē. Hic ſępe cōmēdat̉ a luca: ne ꝓpt̓ īdignitatē meriti apoſtolatu caruiſſe videat̉.p ¶ In his aūt diebꝰ illo āno quo ibi ꝯuerſati ſūt q ¶ Sūperuenerūt: de eminētiori loco tam ſitu qͣꝫ merito r ¶ Prophetę. De qͥbꝰ Iohel̓. ij. g. Prophetabūt filij vr̄i ⁊cͣ. Lausē eiꝰ antiochię multos ꝑfectos ibi ꝯuenire. s Surgens/corꝑe: qꝛ multitudini loq̄bant̉. t ¶ Agabꝰ nūciꝰ tribulationis: ẜm nomē ſuū prędicit hic famē generalē: ⁊ paulo vīcula.jͣ. xxj. c. v In vniuerſo orbe: non per locoꝝ interualla.x Sub claudio: Tempus dicit̉ ⁊ locꝰ/ vt certior ſit ꝓphetia. Mabebat. Cōtra. sͣ. iiij. g. dicit̉ ꝙ ponebant oīa adpedes apl̓oꝝ: ergo nihil habebāt. Sol̓. Hoc fuit ī hieruſalē:ſed nō int̓ gētes: q̨̄ paulatim ꝯuertebant̉: et nō erāt ſtatim ꝑfecti ſed paulatim ꝓficiebāt. z ¶ Mittere/ collectionē elemoſynę. b ¶ Fratribꝰ: nō ſibijpſis. Cōtra. Mat. vj. d. Noliteſolliciti eē de craſtino. Sol̓. Duplex ſollicitudo ē: ſuffocatiōiſqn̄ amor terrenoꝝ amori dei p̄ponit̉: hic ꝓhibet̉ ⁊ ꝓuidentięhic ꝯcedit̉: ſi tn̄ nō ꝓ terrenis militet qͥs deo: ſed ī eoꝝ ꝓuiſione regnū dei attēdat ⁊ ī militia dei tꝑalia nō cogitet. a ¶ Iniudęa. Sciebāt enī famē ibi āpliꝰ ſęuiturā vbi erāt pauꝑesſctōꝝ: Roma .xv .f. Qui agris venditꝭ p̄cia apl̓is detuleruntet nō multū vacabāt lucrꝭ: Multi etiā ꝓ fide a iudęis ſpoliabatur bonis ſuis: quibus dicitur rapinam bonorum veſtroꝝeſt: cum gaudio ſuſcępiſtis: Heb̓. x. g. c ¶ Barnabę etſauli: qui erant probati ⁊ fideles miniſtri.Odem aūt temꝑe ⁊cͣ. ¶ Expoſitio Capi. XII.Hoc capitulū diuidit̉ in quattuor partes. In primadicit̉ ꝙ herodes quoſdā afflixit: iacobum occidit ⁊ petrum incarcerauit. In ſecūda quō angelus eum liberauit: ibi:Cū aūt ꝓducturꝰ. In tertia quō venit ad domū vbi erāt

diſcipl̓i ꝯgregati: ibi: Cōſiderāſqꝫ. In qͣrta quō herodes dolens d̓ euaſiōe petri voluit punire milites: ſed neceſſe habuitire cęſaream/ vbi ⁊ mortuus eſt: ibi: Hęrodes autem ⁊cͣ.Dicit ergo: d ¶ Eodem autem tēpore: quo barnabaset ſaulus miſſi ſunt in miniſteriū nō tempore famis quę factaeſt quarto āno claudij: hoc autē tertio.g ¶ Manus adtenendum ⁊ ligandūe ¶ Miſit. Glo.per miniſtroſ: qͥ enīiubet ipſe facit. ſHerodes. Notatres legimus herodes. Primus aſcalonita: ſub quo dn̄s natus eſt: qui ⁊ innocētes occidit. Secundus herodeſ antipaſfilius eius tetrarchagalileę: qui iohannēdecollauit: Matth̓.xiiij. c. Et pilato innecē chriſti conſenſitLucꝭ. xxiij. b. Tertius herodes agrippa filiꝰ ariſtoboli filijherodis magni quēcaius ſuccedens tyberio in imperio regem fecit iudęę: datis ei quattuor tetrarchis Iſte ē de qͦhic agit̉: Qualit̓ autem ad regnū venerit/ plane dicit̉ in hiſtorijs. Si ꝟo alia Glo. dicit ꝙ herodes tetrarcha hoc fecerit: ꝙ hic dicitur magiſtralis eſt: et non eſt vera: cum ille ꝑpetuo damnatus fuerit exilio/ cū vxore ſua herodiade a caio.Iſte vero tertio claudij anno: ſui autem regni ſeptimo percuſſus ab āgelo: ſicut ſupra dicitur regnū reliquit agrippę filio ſuo. h ¶ Occidit: non tm̄ afflixit. i ¶ Iacobum/ cebedei: De quo clemens alexādrinus dicit ꝙ qui obtulit eumiudici ad martyrium/ confitens ſe eſſe chriſtianum iuſſit eumcū eo decollari. Et cū ducerent̉ rogauit dari ſibi a iacobo remiſſionē: At ille: Pax tibi inqͥt: ⁊ oſculatꝰ ē eū: ⁊ ſic ābo capite trūcati ſūt. k ¶ Aꝑpoſuit/ afflictiōi qͦrūdā ⁊ occiſioni iacobi. ¶ Petrū: qꝛ plꝰ placeret ſi pͥncepſ occideret̉. m DDieſcymoꝝ. Iō nō fuit occiſꝰ: ſic̄ d̓ chriſto dixer̄t iudęi: ꝙ ī ꝑaſcha n̄ licebat eiſ occidere quēqͣꝫ. Ioh̓. xviij. f. o In carcerē☞ putans licite teneriMoraliter d ¶ Eodem autem tempore/ quo facta eſtcollecta: quia quanto plus creſcit eccleſia in temporalibꝰ tanto plus affligitur. g ¶ Manusͣ opera malorum bonos otprimentium: Exo. j. Et. j. Machab̓. ij. e ¶ Miſit vt affligeret. Mittit diabolꝰ vt affligat: et dominꝰ mittit v̓bumvt ſanet. h ¶ Iacobū fratrē iohannis nō eſau: id eſt luctantē vl̓ operantē cū gr̄a non pro tēporalibꝰ. l ¶ Apprehēdere ⁊ petrū/ ꝯgnoſcentē: Hūc bn̄ reẜuat/ captū tn̄: id ēocioſum / torpentem ab opere: ſed operarios occidit. j. Regꝭ.xj. a. Naas vult eruere oculos dextros. Deut̓. xxxiij. a. Viuat ruben filius viſionis ⁊ non moriatur. m ¶ Dies acymorum: Tunc maxime cū facit ſolennitatem. Amos. v. f.Odi ⁊ ꝓieci feſtiuitates vr̄as: n ¶ Cū apprehēdiſſet. iij.Regꝭ. xxij. c. Nō pugnab̓ ſupra maiorē ⁊ mīorē. Iob. xxiiij.a. Abſtulerūt pro pignore bouem viduę. Carcer peccatū vl̓mala ꝯſciētia. p ¶ Quattuor qͣternionibꝰ/ Quat̓niōes/animę affectiōes: Duo milites/ caro ⁊ mūdus. Duę catenęomiſſio ⁊ cōmiſſio/ Cuſtodes: dęmones. Oſtiū carcerꝭ: id eſtcōſcientię. Glo. Ne quis cōfiteatur et ſic ſoluat̉. Oſeę. xiij. c.Colligata eſt iniquitas ep̄hraim: abſconditū peccatum eius.K Angelus/ gratia

D

A

jij

Moraliter

c 4