EpiſtoleadHebreos

a Amplioris enim gl̓ię iſte pręb moyſe dignꝰ habitꝰ eſt: quātoc ampliorē honorem habet dōd mus qu̓i fabricauit illā. Omenis nanqꝫ domus fabricaturꝫ ab aliquo. Qui autē oīa crea̓huit deus ē. Et moͣyſes quidēfidelis erat in tota domo eiustanqͣꝫ famulus in tēſtimoniūi eoꝝ q̨̄ dicēda erant. Chriſtusin v̓o tanqͣꝫ filius in domo ſua:n Quę domus ſumus nos ſi fi8du̓ciam ēt gloriam ſpei vſqꝫad finē firmā retineamꝰ Quapropt̓ ſicut dicit ſpūſſanctꝰ:⁊ Hodie ſi voce̓ eiꝰ audieritis:nolite obdurare corda veſtra

erat moyſes. Ꝙ autē ppl̓us dicat̉ domꝰ: habet̉. .jͣ. eodē: Quędomus ſumus nos. Eſa. v. b. Uinea dn̄i ſabaoth: domus iſrl̓eſt: et i. ppl̓s iſrael. a ¶ Amplioris em̄. q. d. ex effectu patet ꝙ chriſtus fuit fidelis: quia/ Amplioris glorię eſt pręmoyſe .i. qͣꝫ moyſes: vel ipſe eſt ens prę moyſe. Amplioris glorię dignus habitus eſt. Amplior gloria: quia chriſtus hō ſedet a dextris dei. Eph̓. j. d. Suſcitās illum a mortuis ⁊ cōſtituens ad dexterā ſuā in cęleſtibus ſuper oēm principatū ⁊ poteſtatem:moyſen ꝟo nō ſuſcitauit. Itē ſi gloria eſtfrequēs fama cū laude: chriſtꝰ vbiqꝫ p̨̄dicatur moyſes vero tm̄ in iudęa. Act̉. xv.d. Moyſes a tꝑibꝰ antiqͥs ī ſingulis ciuitatibꝰ hꝫ qͥ eū p̨̄dicēt. Itē maiora de chriſto p̨̄dicāt̉ bn̄ficia: moyſes em̄ nō crucifixus ē ꝓ ppl̓o/ ſꝫ afflictꝰ: nec de cęlo deſcendit/ ſꝫ de mōte. Amplioris gͦ gl̓ię dignꝰpr̄e habitꝰ/ ⁊ habēdꝰ ab hoīe. b ¶ Quato ampliorē honorē habet .i. habere debet. Honorē dico c ¶ Domus .i.in domo vel de domo facta: Ille d¶ Qui fabricauit illā. Domus eſt mūdus vel omne mundanū genus: quā domū chriſtus fabricauit. sͣ. j. a. Per quemfecit et ſęcula. Psͣ. Qui fabricatus eſt auroram ⁊cͣ. Matth̓. xiij. g. Nōne hic eſt fabri filius: nōne mater eiꝰ dicitur mariaMarci. vj. a. Nōne hic ē faber filiꝰ marię frater iacobi ⁊ ioſeph? e ¶Oīs nāqꝫ ⁊cͣ. Dico bene fabricauit: ꝑ ſe em̄ nō potuit fieri. Oīs nanqꝫ domus fabricatur ab aliquo. Artifex de quo ſubdit: f ¶ Qui autēoīa creauit deus ē: qd̓ maius ē qͣꝫ fabricare. Faber em̄ demateria facit domū: ſed deꝰ a nihilo: ideo dicit: g ¶ Cręauit. Et ex hoc vult ꝓbare ꝙ chriſtus ē fabricator domus. Siem̄ deus creauit oīa vel fabricauit ⁊ chriſtus ē deus: ergo fabricauit oīa q̨̄ ſunt fabricata: ſed domꝰ fabricata ē: ergo chriſteam fabricauit: ⁊ ita conſtat maiorē eum eſſe moyſe qui nondn̄s domus fuit: ſed de ipſa domo vnus .i. de populo. Sed videtur ꝙ hęc ꝓbatio nō valeat ad ꝓpoſitū: quia intentio eius ēꝓbare ꝙ chriſtus ē maior moyſe/ inquātū chriſtus eſt homo:ipſe autē eſt fabricator inquātū deus/ nō inquātū hō. Solutio: ex eo ꝙ natura eius humana quā aſſumpſit ē deo fabricatori / eſt ei maxima excellentia inquantū eſt hō: ⁊ ideo bona eſtꝓbatio. h ¶ Et moyſes quidē ⁊cͣ. q. d. patet ꝙ ampliorꝭgl̓ię dignꝰ ē chriſtꝰ qͣꝫ moyſes: qꝛ chriſtꝰ fabricator eſt: ille aūtfabricatus ē. Itē alia rōne idem oſtēdit: qꝛ .ſ. moyſes famulꝰfuit domus/ chriſtus ꝟo dn̄s. Itē ille carnalibꝰ carnalia miniſtrauit: chriſtus ſpiritualibus ſpiritualia miniſtrauit vel dedit: et hoc eſt quod dicit. Et moyſes quidem fideliserat in tota domo eius: id ē dei non ſua i ¶ Tanqꝫ famulus: in domo eiꝰ q̨̄ erat ſynagoga: nō dn̄s. Ioſue. xiij. b.Poſſederūt terrā quā dedit eis moyſes famulus dn̄i trās fluenta iordanis .i. moyſes paucis extra terminos terrę ꝓmiſſionis dedit hęreditatē: ieſus ꝟo nr̄ multꝭ tradidit verā ⁊ ꝓmiſſāhęreditatē. In cuiꝰ etiā figura ioſue intrauit terrā ꝓmiſſionisnō moyſes: ⁊ eā ipſe ioſue ppl̓o diſtribuit: Numeri. xij. b. At n̄talis ſeruꝰ meꝰ moyſes qͥ in oī domo mea fideliſſimꝰ ē. k¶ Inteſtimoniū eoꝝ q̨̄ dicēda erāt .i. vbi teſtaret̉ eis q̨̄ cōuniebāt dici carnalibꝰ. Deutꝭ. v. a. Ego ſeq̄ſter ⁊ mediꝰ fui int̓deū ⁊ vos in tꝑe illo vt annūciarē vobis verba eiꝰ. l ¶ Chriſtus ꝟo tāꝙͣ filiꝰ .i. hęres legitimꝰ. m ¶ In domo ſua .i.ꝓpria. Psͣ. Dabo tibi gentes hęreditate tuā. Matth̓. xxj. d.Hic ē hęres. Ioh̓. viij. e. Filius manet in domo in ęternum.n ¶ Quę domus ſumus nos. Totus mūdus eſt domꝰchriſti generaliter: ſed ſancti ſunt domus eius ſpāliter ꝑ grāmeius renati. Eſa. vltꝭ. a. Cęlū mihi ſedes eſt. j. Corꝭ. iij. d. Tēplum dei ſanctū eſt qd̓ eſtis vos. Et. j. Corꝭ. vj. d. idem. Sedmulti expellunt dn̄m ⁊ ꝓſcribunt a ſua hęreditate .i. ab eccleſia ⁊ ab anima. Ab eccleſia ꝓſcribunt eū p̨̄lati: qui ſunt pęda-gogi eius: ⁊ habent eū pro paruulo: nō pro dn̄o: quia volunt

comedere fructꝰ hęreditatis eiꝰ. Ioh̓. j. a. In ꝓpria venit ⁊ pureū nō recęperūt. Gal̓. iiij. a. Quāto tꝑe hęres paruulꝰ ē nipidiffert a ẜuo cū ſit dn̄s oīm. Pręlati em̄ qͥ ſt̓ pędagogi eiꝰ volūt ſuā volūtatē facere nō illiꝰ/ de hęreditate ⁊ ꝓ ꝓcuratoribeſe gerūt/ cū ſint diſpēſatores. Sꝫ qn̄ vocabunt̉ ad rōnē redqꝫdam qͥd dicere poterūt. Lucꝭ. xvj. a. Redde rōnē villicationis tuę. Itē a domo ſua.i. ab aīa excludit̉ ꝑ pctm̄ ab illo qͥ cuſtodire debet domū eiꝰ .i. cor ſuū. Tria ſunt q̄expellūt hoīem a domo: ſumꝰ ſuꝑbie: ſtillicidiū cupiditatis ⁊ auaricię: ⁊ mala vxor.i. feruor carnal̓ ꝯcupīę. Et dr̄ hͦ Prouer.xxvij. c. Eſa. lvj. c. Domꝰ mea domꝰ oratiōis vocabit̉ .i. cor hoīs. Sꝫ Hiere. vij.dic̄: Nūqͥd ſpelūca latronū facta ē domiſta: in qͣ inuocatū ē nomen meū in oculisvr̄is: ego ſū ego vidi dic̄ dn̄s. De vtroqꝫſcꝫ de Eſa. ⁊ de Hiere. ſumit̉ illud Mat.xxj. b. Domꝰ mea domꝰ or̄onis vocabit̉:vos autē feciſtis eā ſpeluncā latronū. Sicorda nr̄a ſunt domꝰ dei: nō debet ī ea fieri niſi q̨̄ dei ſūt .i. ſpūalia: Extra .i. ī carnedebet eſſe cōburens holocauſtū ꝑ carnismortificationē: in qͣ debēt mactari aīalia.i. motꝰ aīales ⁊ carnalia vitia: intus debet eſſe candelabrū .i. cognitio dei ⁊ eorūq̨̄ ſunt faciēda: ⁊ mēſa refectionis ſpūalis⁊ altare thymiamatꝭ .i. deuotio oratiōis.o ¶ Si fiduciā ⁊ gloriam ſpei vſoad finē firmā retineamꝰ .i. ſi habeamꝰ ſpē firma ⁊ durātēqͥ cōfidimꝰ nos habituros ęternā gloriā. Et nota ꝙ dicit: Fiduciā ⁊ gloriā ſpei .i. fiduciā ęt̓nę gl̓ię: q̄ qͣſi naſcit̉ ex ſpe⁊ ſic fiducia dic̄ motū ſpei. Vel pōt dicere intētionē ſpei: et eſtſenſus: Fiduciā ſꝑei .i. ſpem cū fiducia nō dubiā/ ſꝫ ſecuraꝫ.p ¶ Et gloriā ſpei .i. ſpeꝫ glorioſā q̨̄ ē .ſ. de gloria ęt̓na. UeGloriā ſpei .i. q̨̄ comitat̉ ſpem: nō pōt em̄ eē ſpes ſine gaudio ⁊ gl̓ia ꝯſcīę. Psͣ. Lętatꝰ ſum in his q̨̄ dicta ſunt mihi ī demū dn̄i ibimꝰ. q Firmā retineamꝰ. Infra. vj. d. Ad tenēdā ꝓpoſitā ſpem qua ſic̄ ancorā hēmꝰ aīę tutā ⁊ firmā vſqꝫ ī finē: qꝛ qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē h̓ ſaluꝰ erit: Mat. x. c. ⁊. xxiiij. br ¶ Quapropt̓. Secūda ꝑs pͥmę partꝭ/ in qͣ hortat̉ nos obtēꝑare chriſto aucͣte dauid Quapropt̉: qꝛ .ſ. ſumus chriſti:Nolite obdurare corda vr̄a ⁊cͣ. Et hͦ dico ſicut dicitſpūſſanctꝰ ꝑ dauid in. Psͣ. xciiij. s ¶ Hodie .i. in hͦ tꝑe gr̄.qd̓ pn̄s erat dauid ī ſpū. ij. Corꝭ. vj. a. Ecce nūc tp̄s accęptabile: ecce nūc dies ſalutꝭ. Eſa. xlix. c. In tꝑe placito exaudiute. Itē hodie dic̄ ꝯͣ ꝓcraſtinātes fidei oꝑa vel pnīam/ ſera nimis vita craſtinant hodie. Soph̓. ij. d. Vox clamantis in feneſtra: coruꝰ ī ſuꝑlimīari. Coruus ſꝑ clamat cras cras ⁊ nūqͣhodie. Sꝫ multi ſunt qͥ ꝓmittūt ſe acturos cito pnīam ⁊ nūqͣꝫꝑficiūt: ſemꝑ p̄gnātes ⁊ nūqͣꝫ pariētes/ niſi forte ſtipulā. Eſa.xxxiij. b. Cōcipietis ardorē ⁊ parietis ſtipulā. Eſa. xxxvij. a.Filij venerūt ⁊cͣ. Matth̓. xxiiij. b. Uę p̄gnantibꝰ ⁊cͣ. Iſta voxſcꝫ coruina multos decipit: qꝛ ꝓmittūt pnīaꝫ ⁊ ſubito morſuianteqͣꝫ aſſumāt. Ecc̄i. xxix. c. Repromiſſio neqͥſſima ml̓tos ꝑdidit. t. Si voce eius .i. chriſti ꝑ ſe loquētꝭ. v¶ Audieritis. Eſa. lij. b. Ego qͥ loquebar ecce aſſū. x ¶ Nolte obdurare corda vr̄a. Ad vocē dn̄i qͥ vos vocat̉ ꝑ beneficia: ꝑflagella/ ꝑ exēpla ꝑ ſacrā ſcripturā/ ꝑ angelos/ ꝑ doctores ſpecreaturas/ ꝑ īſpirationē. His modis clamat deꝰ ⁊ clamitat qͥtidie. Prouerb̓. viij. a. O viri ad vos clamito ⁊ vox mea ad ſilios hoīꝫ. Psͣ. Laboraui clamās raucę factę ſūt fauces met.In qͦ notat̉ frequētia clamādi: ⁊ magnitudo clamorꝭ Eſa. xi. aUox clamātꝭ ī deẜto. Mirū ē gͦ ꝙ cor nr̄m īduramꝰ: ad votēeiꝰ cū molliri debeat: qꝛ v̓bū eiꝰ ignis ē. Cor gͦ etiā ferreū deberet molliri. Hiere. xxiij. f. Ronne ꝟba mea ſūt qͣſi igCan̄. v. b. Anima mea liq̄facta vt dilectꝰ locutus eſt. Sꝫ muiti ſūt t̓ra/ q̨̄ ex ꝟberatione īdurat̉ ⁊ ſolidat̉: ⁊ iō durior ē omnibus elemētis: qꝛ circūqͣqꝫ cōtūdit̉: ſic corda t̓rena ad cōtinuationē ꝑ accidēs īdurāt̉. Ecc̄i. xliij. b. Uox tonitrui eiꝰ ꝟberabitterrā. Et nota ꝙ dic̄: Nolite obdurare. Hō em̄ ex ꝓpeievoluntate ſe obdurat

B

B

Numeri. 12.b.

Ps .94.Msͣ. 73.

Pg.

Pi-

Rę. 68

Psͣ .2.