EpiſtoleadPhilippenſes
etiam ⁊ mei: ne triſticiam ſuꝑtriſticiam haberem. Feſtinantius ergo miſi illum: vt viſo illo iterum gaudeatis: ⁊ ego ſia ne triſticia ſim. Excipite itāqꝫillum cum omni gaudio ī dob mino ⁊ eiuſmodi cu̓m honorehabetote: quoniam propteropus chriſti vſqꝫ ad mortemacceſſit: tradens animam ſuācvt impleret id qd̓ ex vobis deerat erga meum obſequium.Ecętero fra ¶ Ca. IIId Itres mei gaudēte ī do7mino: ēadē vobis ſcri-
s be̓re mihi quidem non pigrūhͦ vo̓bis autem neceſſariū. Uidēte caneſ: vidēte malos openrarios: vidē̓te conciſionem.n Noͣs enī ſumus circumciſioo qu̓i ſpiritu ſeruimꝰ deo: ⁊ glopriamur in chriſto ieſu: ⁊ non īcarne fiduciam habentes: qͣꝫq qͣꝫ et ego habeam confidentiram ī carne. Si quis alius videtur confidere in carne: egos magꝭ circūmciſus octauo diet ex genere iſrael de tribu beniamin/ hebręus ex hebręis:xẜm legem phariſęus: ẜm ęmū
us miſertus eſt eius. In hocipſo ꝙ eum infirmari voluitquia īfirmitas grauis ſobriā facit animā: vt dic̄ Ecc̄ꝰ. xxxj. a.Ul̓ miſertꝰ ſanādo eū ab īfirmitate. a ¶ Excipite itaqꝫ ⁊cͣ.Argumētū pro legatis ⁊ eorum proceſſione. Sed nō eſt prętermittendū de cauſa miſeratiōis .ſ. ꝓpter opus chriſti. Simile. ij. Corꝭ. viij. d. O ſtenſionē ergo quę eſt charitatis veſtrę:et noſtrę glorię pro vobis in illos oſtendite in facie eccleſiarū. b ¶ Cum honore. jͣ. Timoth̓. v.c. Qui bene pręſuntp̄ſbyteri duplici honore digni habeant̉.c ¶ At impleretis⁊cͣ. j. iiij. d. Repletꝰſum ab accęptꝭ epaphrodito quē miſiſti ī odorē ſuauitatꝰ:hoſtiam placentē etacceptam deo.¶ Expoſi. Ca. IIIEcęterod A fratreſ ⁊cͣ.Sicut dictum eſt in principio:bipartita eſt hęc ep̄iſtola. In prima munit eos contra perſecutores: hic munit ꝯͣpſeudo. Primo oſtendens ſe eis alias dixiſſe quę modo dicitvt ſic melius ei credant. Secūdo oſtendit ꝙ non debent credere p̄ſeudo: quia non procedunt ẜm rationē ſed ẜm conſuetudinem tm̄: ibi: Uidete canes. Tertio oſtendit circūciſionemſpiritualem p̨̄ualere carnali: ibi: Nos enī ſumꝰ circūciſioQuarto ꝙ melius debent ei credere cum naturalit̓ ſit iudęuset prouectus in iudaiſmo magis qͣꝫ ipſi: ibi: Si quis aliusvidetur ⁊cͣ. Quinto exemplo ſui ad relinquēda legalia inuitat: ibi: Sed que mihi fuerūt. Sexto oſtendit ꝙ poſt vnūlegalia amplexatꝰ ſit paſſiōes pro chriſto: ⁊ quare .ſ. proptergloriā reſurrectiōis: ibi: Configuratꝰ morti. dicit ea ſe nōad plenū fuiſſe āplexatū: ſed adhuc laborare vt plus ⁊ plusāplexetur: ibi: Non ꝙ iam acceperim. Septimo inuitatalios ad idem: ibi: Quicunqꝫ ergo perfecti ſumus.Octauo hortatur eos vt imitent̉ eum non p̄ſeudo: ibi: Imitatores mei. Nono ſubiungit cauſam/ qͣre illi non ſunt imitandi. ibi: Quoꝝ deus venter eſt ⁊cͣ. Decimo ꝙ pręmium habebūt imitatores ipſiꝰ: ibi: Nr̄a aūt ꝯuerſatio ⁊cͣ.Dicit gͦ: d ¶ Decętero ⁊cͣ. Hucuſqꝫ habuiſtis triſticiā deme et timotheo et de infirmitate epaphroditi: ſed quia mittam eū ad vos: Decętero gaudete. Et hoc/ e ¶ In domino. ij. Corꝭ. vltꝭ. d. Idem. jͣ. iiij. a. Gaudete in dn̄o ſemꝑ.ij. Corꝭ. vj. b. Quaſi triſtes ſemper aūt gaudētes. Quid mirum? Gloriandū enī eſt in tribulatiōibꝰ: vt dicit̉ Roma. v. a.f ¶ Eadē vos ſcribere/ volo vos gaudere ī dn̄o: Et ne impediatur gaudiū veſtrū volo vos munire cōtra pſeudo/ ſicutalias feci. Et hoc cunqꝫ. Ead ē vobiſ. Eadem .ſ. quę dixi p̨̄ſens apud vos. g ¶ Scribere: quia dicit Gregꝰ. Neceſſe ēreminiſci qd̓ mūdus cogit obliuiſci. Propterea gratior eſt veritas intelligētibꝰ. j. Ioh̓. ij. c. Nō ſcripſi vobis tanqͣꝫ ignorantibus veritatē: ſed quaſi ſcientibꝰ eam. ij. Pet̓. j. c. Incipiam vos cōmonere de his: et quidē ſciētes ⁊ cōfirmatos vos īp̨̄ſenti veritate. Roma. xv. c. Certꝰ ſū ⁊ ego ipſę de vobis qm̄pleni eſtis dilectione repleti omni ſciētia: ita vt poſſitis cōmonere alterutrū. Audacius aūt ſcripſi vobis ex ꝑte tanqͣꝫ in memoriā vos reducēs. Iude. j. b. Cōmonere nos volo ſcientes ſemel omnia. h. Uobis aūt neceſſariū: propt̓ ſubuerſores. Iudę. j. a. Neceſſe habui vobis ſcribere dep̄cans ſupercertari traditę ſanctis fidei: Subintroierūt enī quidā homīes qͥ olim p̨̄ſcripti ſūt ī hͦ iudiciū impij dn̄i nr̄i gratiā trāſferentes in luxuriā. i ¶ Uidete .i. cogͦſcite ⁊ cauete. k ¶ Canes .i. p̄ſeudo: qͥ ex ꝯſuetudine ſequunt̉ lagalia: non ratione: ſi
t canes adtosinſuetos: vti qui detrahant veritati ⁊ ꝯdemnāt. Apocꝭ. vltꝭ. c. Fores canes ⁊ venefici ⁊ impudici. Eſa. lvj. d. Canes impudētiſſimi neſcierūt ſaturitatem. ¶ Uidete malos oꝑarios. q. d. canes ſūt detrahendo: mali oꝑando: Nō dicit pigros: ſed malos .i. pernicioſos qͥ alios corrūpūt. Tales ml̓ti ſūt: ſꝫ pauci boni oꝑarij.Lucꝭ. x. a. Meſſis qͥdē ml̓ta: oꝑarij aūt pauci. Et ml̓ti ꝯſūptores frugū ⁊ vaſtatores: pauci cultores. ijTimoth̓. ij. c. Curateip̄m ꝓbabilē exhibere deo oꝑariū inconfuſibilē. m ¶ Uidete conciſionē.Uim fac̄ circa vocabulū ꝯciſionis. Abacuk. ij. c. Concidiſtipopulos multos etpeccauit anima tua.Hiere. xlvij. d. Vſqꝫqͦ ꝯciderꝭ: O mucrodn̄i: vſqꝫ quo nō qͥeſces? Dicunt̉ etiamꝯciſio: quia a chriſtocęſi .i. ſeꝑati: alios cędebāt .i. ſeꝑabāt. n¶ Nos enī ſumuscircūciſio .i. verecircūciſi: nō illi. q. d. meliꝰ eſt qd̓ vobis p̨̄dico qͣꝫ qd̓ ꝑſeudo.Roma. ij. d. Nō enī qͥ ī manifeſto iudęꝰ ē: neqꝫ q̨̄ in manifeſto in carne ē circūciſio: ſed qͥ in abſcōdito iudęꝰ ē ⁊ circūciſiocordis ī ſpū nō lr̄a. Col̓. ij. b. Circūciſi eſtis circūciſione nonmanufacta in expoliatione carnis: ſed in circumciſione ieſuchriſti. Deut̓. x. d. et. xxx. b. Exo. iiij. f. Hiere. iiij. b. Leuitꝭ.xij. a. Actꝭ. vij. a. o ¶ Qui ſpū. id eſt ratione ab omnibusexpedito: qꝛ ſpūs regit: caro domat̓. Roma. j. a. Teſtis ē mihi deꝰ cui ſeruio ī ſpū meo in euāgelio. Ioh̓. iiij. d. Pat̓ talesquęrit qͥ adorāt eū in ſpū ⁊ veritate. Vel Spūi deo. Al̓s.Spūi dei .ſ. deo/ qͥ eſt ſpūs. Ioh̓. iiij. d. Deꝰ ſpūs ē. p¶ Etnō in carne fiduciā habētes .i. in carnalibꝰ obſeruātijs:vl̓ ī genere. Vel In carne .i. in hoīe qͥ ē caro. Hiere. xvij. a.Maledictꝰ qͥ ꝯfidit ī hoīe ⁊ ponit carnē brachium ſuū. UelIn carne ad lr̄am: qꝛ decipit hoīem ⁊ ſuggerit voluntatemſub p̨̄t extu neceſſitatꝭ. Ioh̓. vj. g. Spūs ē qͥ viuificat caron̄ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. q ¶ Ꝙ qꝫ ⁊ ego habeam .i. habere poſſimconfidentiam in carne ſi quid eſſet ſicut alij. r Si quisalius ⁊cͣ. ij. Corꝭ. xj. e. In quo quis audet audeo ⁊ ego:hebręi ſūt ⁊ ego: iſraelitę ſūt ⁊ ego: mīſtri chriſti ſūt ⁊ ego: vtminꝰ ſapiēs ⁊cͣ. ¶ Circūciſus octauo die: ẜm ꝙ p̄cipit.Gen̄. xvij. b. Octaua die circūcidet̉ infans. q. d. mihi debetꝭcredere de legalibꝰ: qꝛ nō ſū ꝓſelytꝰ factꝰ iudęꝰ: ſꝫ natꝰ ī iudailmo: nec filiꝰ ꝓſelyti: Sꝫ t De tribu beniamin: q̄ nobilisfuit int̓ tribꝰ/ eo ꝙ de rachel q̨̄ fuit vxor nō ancilla ⁊ pulcherrima. Hoc aūt ꝓcurauit dn̄s ꝙ apl̓s naſceret̉ de beniamin: vtoīa dicta de beniamin inuenirent̉ in ipſo. Legit̉ enī ꝙ rachetpericlitata ē ī ortu beniamim: et ſynagoga ī ꝯuerſione pauit.Un̄. j. Corꝭ. xv. b. Nouiſſime oīm tanqͣꝫ abortiuo viſus e mnihi. Itē Gen̄. xliiij. c. Cyphꝰ loſeph poſitꝰ ē in ſacco bēiamini.i. doctrina chriſti ī corde pauli. Itē Gen̄. xlix. d. Beniamūilupus rapax: mane .i. in iuuētute comedet p̨̄dam .i. eccleſia: etveſpere diuidet ſpolia .i. poſt ꝯuerſionē. Itē fuit bennon primo: Gen̄. xxxij. v Scd̓m legem phariſęꝰ. Poc dic qꝫphariſęi magis ꝯſonabāt legi in opinionibꝰ ſuis. Alij erat hiretici: vt ſaducęi: qͥ negabant reſurrectionem. Alij erant eſſet:qui non habitabant cū alijs: et erant abuſiue ⁊ prauę ſcientię. Phariſęi aūt intētionis melioris erāt clerici ⁊ maioris ſiominis ⁊ nobiliores. Un̄ ⁊ dicebant̉ phariſęi .i. ſeꝑati a ꝯteptibili plębe: ſicut latine egregiꝰ dicit̉ qͥ a plębe ē ſeꝑatus. acit.xxvj. b. Scd̓m certiſſimā ſectā noſtrę religiōis vixi pharuę.x ¶ Scd̓m/ legis/ ęmulationē perſequens eccleſiaſaoel. Et qꝛ
G
L
Ad .1jj.