Epiſtole ſecundeCorinthiosad

ſ diſſoluat̉: ꝙ ędificationem exc deo habemꝰ domū nō manufactā: ſed ęternā in cēlis. Nāet in hoc inge̓miſcimꝰ habitationē noſtrā q̨̄ dē cęlo eſt ſuꝑf indui cupientes: ſi tn̄ veſtitiſ nō nudi inueniamur. Nā ⁊ qͥo ſumꝰ in tabernaculo iſto: inqͦ ge̓miſcimꝰ grauati: eo ꝙ nolumus ē xpoliari/ ſed ſuꝑueſtiri:vt abſorbeat̉ qd̓ mortale eſt avita. Qui autē efficit nos inzhocip̄m deꝰ qui dedit nob̓ pi

in quo inuitamur ad hūilitatē. Et qꝛ ꝓna eſt ad terrena percōcupiſcentiā/ ꝓpter qd̓ debemus habere caſus timorē. aDiſſoluat̉. ij. Pet̓. j. c. Velox ē depoſitio tabernaculi mei.Scimus inquā­ b ¶ Ꝙ ędificationē ex deo habemꝰdomū .i. domū bene ędificatā: Et qͣliter? c Nō manufactam .i. oꝑe hoīs videlicet corpus īmortale. Ioh̓. xiiij. a. In domo pr̄is mei māſiones ſunt multę. Prouerb̓. xiiij. a. Sapiens mulier ędificat domū ſuam. VelProuerb̓. ix. b. Sapientia ſibi ędificauitdomum ⁊ excidit colūnas ſeptem. Heb̓.ix. c. Peramplius ⁊ perfectius tabernaculū non manufactū .i. non huius creationis. Tabernaculū tale habebimus ſi dominū ī tabernaculis noſtris mō recęperimus. Actꝭ. xvij. f. Nō in manufactis habitat templis: ſed in tēplo qd̓ nos ſumꝰ.d ¶ Eternā. ij. Machab̓. vij. c. E cęloiſta poſſideo: ſed ꝓpter dei leges nūc hęcdeſpicio: qm̄ ab ipſo me ea recepturumſpero. e ¶ In cęlis nō in terris. Psͣ.Quid em̄ mihi eſt in cęlo. .i. qualis theſaurus. Matth̓. vj. c. Theſaurizate vobistheſauros in cęlo. Hiere. xvij. b. Dn̄e recedētes a te in terra ſcribent̉. Vel Domū .i. paradiſū. Heb̓.xj. c. Expectabat em̄ fundamēta habentē ciuitatē cuius artifex ⁊ conditor eſt deꝰ. f ¶ Nā ⁊ in hoc. Ecce pͥma ratio perquā vbat reſurrectionē futuram. g ¶ In hoc .i. ꝓpter hoc.h ¶ Ingemiſcimus .i. ingemiſcēdo deſideramꝰ. Phil̓. j. c.Coartor e duobꝰ deſideriū habēs diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto.Eſa. lix. c. Quaſi colūbę meditātes gememꝰ. iHabitationē nr̄am .i. corpꝰ glorificatū ſiue incorꝑale: Et hoc ē: y¶ De cęlo .i. cęleſte .i. īcorruptibile. Ro. viij. d. Scimꝰ qꝛ oīscreatura ingemiſcit ⁊ parturit vſqꝫ adhuc. Nō ſolū aūt illa/ ſꝫ⁊ noſipſi ⁊cͣ. expectātes redemptionē corꝑis noſtri: nos dicol ¶ Cupientes ſuperindui: hęc indumenta .ſ. virtutū etimmortalitatē corꝑis. Gen̄. xxxvij. a. Fecit ei tunicā polymitam: de diuerſis virtutibꝰ quaſi coloribus. j. Pet̓. iiij. b. Charitas oꝑit multitudinē peccatoꝝ. Ro. xiij. d. Induimini dominū ieſum chriſtuꝫ. Gal̓. iij. d. Quicūqꝫ in chriſto baptizatieſtis chriſtū īduiſtis. Sꝫ pͥus oportet exuere ſordidā tunicā.Zach̓. iij. b. Auferte veſtimēta ſordida ab eo. Iude. g. Odiētes eā q̨̄ carnal̓ ē maculatā tunicā: ⁊ induemur īdumēta īmortalitatis/ ſupple. m ¶ Si tn̄ veſtiti nō nudi īueniamur:in fine veſtiti virtutibꝰ: aliter nō induemur incorruptiōe glorioſa. Eccͣs. ix. b. Omni tꝑe ſint veſtimēta tua cādida. Apoc̄.xvj. c. Beatus qui cuſtodit veſtimēta ſua ne nudus ambulet:Mali aūt nudi inuenient̉: qꝛ Eſa. lix. b. Telę eoꝝ nō erūt eisin veſtimentū: neqꝫ operibꝰ ſuis operient̉: oꝑa eoꝝ oꝑa inutilia. Matth̓. xxij. b. Amice quō huc intraſti ⁊cͣ. Apocal̓. iij. c.Tu dicis: qꝛ diues ſum ⁊cͣ. pauꝑ ⁊ cęcus ⁊ nudus. Naū. iij. b.On̄dā in gētibꝰ nuditatē tuā: ⁊ regnis ignominiā tuā: Ualdeignominioſū erit ei: qͥ in tāto feſto nuptiali corā tot bn̄ veſtitispulchrā veſtē nō hēbit. Uel ita: Cupiētes ſuꝑindui/ ī corpore ī reſurrectione. Si tn̄ veſtiti/ gl̓ia nob̓ ꝓmiſſa: alit̓ nō.n ¶ Nā et qͥ. Probat idē ꝑ naturalē fugā corruptiōis: quā ſinō poſſet natura euadere/ erraret hͦ appetēdo. Reſtat ergo qd̓pōt eam fugere/ ⁊ non niſi per corporis incorruptionem: ergo⁊cͣ. Probat hoc qͣſi a minori: qꝛ diligentes vitā corꝑis pn̄temvellēt habere immortalitatē: ergo multo magis illi qui dicūtillud. Phll̓. iij. d. Noſtra ꝯuerſatio in cęlis eſt: non in hoc tabernaculo: de qͦ Heb̓. xij. b. Habemꝰ altare de qͦ nō edere habent ptātē qui tabernaculo deſeruiūt. p ¶ Grauati eo: depreſſi. q Eo .ſ. corruptibili corꝑe: ꝓpt̓ r ¶ Qd̓ ingemiſcimꝰ qd̓ nolumꝰ expoliari .i. ꝑ mortē corpus nolumꝰ noſtrū amittere ſimpl̓r. s ¶ Sed ſuꝑueſtiri: immortalitate.j. Corꝭ. xv. g. Cum aūt mortale hoc ⁊cͣ. hoc mō: t Ut abſorbeat̉ qd̓ mortale eſt a vita .i. ita ꝙ vita immortalisdeſtruat mortalitatē: ita ꝙ nō trāſeamꝰ ꝑ mortē / ſi fieri poſſet intellige: quilibet em̄ naturaliter fugit mortē. Ioh̓. vltꝭ ſ.

Ducet te qͥ tu nō vis. Uel ẜm ꝙ prędicta clauſula exponebatde indumēto virtutū. p ¶ Grauati tꝑalibus. r ¶ Expoliari/ gratuitis. Lucꝭ. x. e. Incidit in latrones qͥ etiā expoliaurunt eū. Iob .xix. b. Spoliauit me gloria mea .i. gr̄a: ⁊ abſcōdit coronā meā .i. meritū quo debeā hr̄e p̨̄miū. s¶ Suꝑueſtiri gl̓ia. Zach̓. iiij. c. Exequabit̉ gratiā gr̄ę. Ioh̓. j. b. Gratiā ꝓ gr̄a. Itē volunt ſuꝑueſtiri hypocritę interius ſordētes. Matth̓. vij. b. Attēdite a falſis ꝓphetis qui veniūt ad vos in veſtimētis ouiū.v ¶ Qui aūt. Quarta ratio ꝑ aſſecutionē ita deſideramꝰ. x AAūt: ſed deꝰ eſt.y Qui efficit nos in hocip̄m .i. qͥ facit nos deſiderare iſtud .i. ꝑfectionē ⁊ immortalitateꝫ/ deus/ eſt. Inde ſubdit mediū per qd̓ facit. z ¶ Qui: quia eſt ip̄equi dedit nobis pignus ſpūs .i.interiorē p̨̄guſtationē q̨̄ eſt a ſpūſctō. Efficit. Psͣ. Sagittas ſuas ardentibꝰ effecit: Quarū vna valde electa fuit paulꝰ.Eſa. xlix. a. Poſuit me ſicut ſagittam p̨̄electā ⁊cͣ. ⁊ dixit mihi ⁊cͣ. a ¶ Pignqd̓ ml̓ti auferūt: nō ſolū ſibi/ ſꝫ etiā alijs.Iob. xxij. a. Abſtuliſti pignus fratrū tuorū ſine cauſa ⁊ ſpoliaſti nudos veſtibꝰ. Deutꝭ. xxiiij. b. Cūrepetes a ꝓximo tuo: rē aliquā quā debet tibi: nō ingrediaE ris domū eius.ditate reſperſiſti me nō ſcio qͥd ſit vita ęterna: ſi illa nō ēNō mīſterio hoīm: gͦ nō fiet a natura ſi erit miraculoſa. Ubiſemꝑ inquietat̉ aīa: quia Gal̓. v. c. Caro cōcupiſcit aduerſusſpm̄. Un̄ quidā ſanctꝰ heremita laborās in extremis: cū eū tāgeret mr̄ ſua ait: tolle paleā adhuc ſpirat igniculꝰ. Sꝫ Mich̓.v. b. Et erit iſte pax cū aſſyriꝰ venerit in terrā nr̄am ⁊cͣ. Siꝑtribulationes diſſoluat̉: qꝛ. ij. Timoth̓. ij. b. Fidelis ſermo etom̄i accęptione dignꝰ ⁊cͣ. ſi cōpatimur ⁊ cōregnabimꝰ. Nonhumanę generationis oꝑe ꝓductā. Scd̓m hoc videt̉ ꝙ nonerunt idē corpꝰ numero ſiue caro: qꝛ cōſtat ꝙ materia ꝓducit̉oꝑe humanę generationis: ſed in pr̄e ⁊ filio diuerſus modusobtinēdi: ⁊ natura facit: ꝙ iſte nō ſit ille: ⁊ mō corpus noſtrūobtinet naturā/ generationē humanā tunc ꝑ diuinā oꝑationē⁊cͣ. Itē alius modus ꝓducēdi ſerpētes in eſſe ꝑ generationē:ab illo qͥ eſt ꝑ putrefactionē facit ⁊ alios ſerpentes: gͦ ſil̓r eritalius hō in reſurrectione: qꝛ mō ꝓducit̉ in eſſe ꝑ naturā: tūc ꝑdei oꝑationē ſolū. Sol̓o. Diuerſus modus oꝑandi eſſe naturas ab eodē pͥncipio facit diuerſum: ⁊ ideo pr̄ eſt aliꝰ a filio: ſꝫvbi eſt aliqͥd ex diuerſis pͥncipijs/ nō exigit̉ vt in deo ⁊ natura: qd̓ ideo ē: qꝛ vbicūqꝫ oꝑat̉ natura ⁊ deꝰ: ⁊ ꝓpterea qͥcquidpōt natura ⁊ deꝰ: ⁊ ita deꝰ pōt facere idē corpꝰ numero qd̓ mōeſt: ſed nō eſt ita potēs natura nec aliqd̓ aliud pͥncipiū. Nonfaceremꝰ niſi certi certitudine ſpei. Axa filia caleph: Ioſue.xv. d. Iudicꝭ. j. c. Sed nō habet̉ exp̄ſſe qd̓ petierit vtrūqꝫ irriguū: ſed ſic dixit: Terrā arentē dediſti mihi: iūge ⁊ irrigua.Et ſequit̉ ibi: ꝙ dedit ei irriguū ſuꝑiꝰ ⁊ irriguū īferiꝰ: qd̓ fecitex liberalitate ſua: ⁊ qꝛ ſciebat ꝙ ip̄a ī aaron petebat: ſcꝫ nō inalteꝝ pet̓et. Vel d̓r vtrūqꝫ petiſſe: qꝛ poſtqͣꝫ fec̄ petitione ſua:datū eſt ei vtrūqꝫ. Fide ⁊ cęt̓is: gͦ hēbimꝰ fidē. Sol̓. Inueniamur ī fine vitę. Apocꝭ. xvj. c. Btūs qͥ vigilat ⁊ cuſtodit. Gen.iij. b. Inuener̄t ſe nudos. Chriſtū veſtiti. Gal̓. iij. d. Quicūqꝫbaptizati eſtꝭ chriſtū īduiſtꝭ. Ro. xiij. d. Induimī em̄ in chriſto dn̄m ieſū chriſtū. Uel ita cupimꝰ indui ⁊cͣ. Argumentū ꝙaīę reproboꝝ nō appetūt incorꝑari. Immutatio. Iob. xiiij. c.Expecto donec veniet īmutatio mea. Qui carnē foueret. afgumētū ꝙ fouētes carnē ſaluari poſſūt. Et etiā qꝛ apl̓s ſe eiscōnumerat. Ad idē Hiere. xxij. d. Nūqͥd ⁊ pr̄ tuꝰ comedittabibit ⁊ fec̄ iudiciū ⁊cͣ. Eph̓. v. f. Nemo vnqͣꝫ carnē ſuā odio hsbuit. Ne minꝰ d̓ ſe ſētiāt qͣꝫ debeāt: qn̄ em̄ qͥs ꝯnumerat̉ alijscōparat̉ eis ⁊ ip̄i ei. De qͦ nō eſt curandū: qd̓ eſt ꝓpriū ꝑfecterū: qui dicunt illud apl̓i. Phil̓. j. d. Cupio diſſolui. Terrensinhabitatio: Sap̄. ix. c. Idē Eccͣj. xj. b. Fili mi ne in multisſint actus tui. Propter hoc Psͣ. Unā petij a dn̄o. Nō vt ſuper eam veniat:

g

Pi j.

Psͣ. 72

ExpoſtGlo.

Pli6