Epiſtoleprime adCorinthios
Nā ētſi ſunt qͥ dicant̉ dij: ſiuein cęloͦ ſiue in terra: ſiqu̓idemſunt dij multi ⁊ dn̄i multi: nogͦ bis tn̄ vnꝰ de̓ꝰ pater ex qͦ omknia/ ⁊ nos in illo: et vnus dn̄slieſus chriſtus ꝑ quē om̄ia/ et
i noͣs ꝑ ipſū. Sed nō in omni§ bus eſt ſcientia. Quidā autēq cum ſciētia vſqꝫ nūc idoli: qͣſisidolothitū māducāt: ⁊ ꝯſcientia ip̄oꝝ cū ſit īfirma/ polluit̉.t Eſcā autē nos nō commēdat
ſubſtantiue/ ſꝫ adiectiue. a ¶ Nā etſi dicant̉ dij. Intentioapl̓i vt dictū eſt: eſt on̄dere ab idolothitis abſtinendū eē: licetſciamꝰ ea eſſe munda: ⁊ nō poſſe inquinari per hoc ꝙ īmolataſunt idolis: qꝛ idolum nihil eſt: vn̄ nō pōt nocere creaturę dei.Hoc idē ꝓbat hic ꝑ locū a maiori vno mō. Et notandū ꝙ dijdicūt̉ adoptiōe ⁊ nūcupatiōe: Scd̓m ꝙexponitur lr̄a hęc dedijs adoptiōe: ſic dico ꝙ idolū nihil pōtin creatura dei: quianec ſctī qͥ magis pn̄tUel cōtinuat̉ ad vltimū ꝙ meliꝰ ē. Sic dico ꝙ nō ē niſi vnꝰ detm̄. a Nā etſi ſūt qͥ dicāt̉ dii/ adoptiōe. b In cęlo: vtaīę ſctōꝝ qui ibi ſūt. c. Siue in terra. ſancti qui hic habētgratiā dei. d ¶ Siqͥdē ſūt dij multi. hͦ mō. e ¶ Et dn̄i: qͥp̄ſūt alijs. f¶ Nobis tn̄ vnꝰ deus pr̄: videlicet tota trinitas: Et ſumit̉ li pater/ eſſentialit̓. hi Ex quo oīa .i. qꝛ ex eoſunt oīa: ⁊ hoc credimꝰ: ⁊ ita verū eſt ꝙ nobis eſt vnꝰ deus i¶ Et nos in illo .i. ꝑ illū ſumus recreati. Dij gͦ dicunt̉ hoīesꝑ adoptionē. Ro. viij. c. Accepiſtis ſpm̄ adoptiōis filiorū ꝑquē adoptati eſtis in filios: Ego dixi dij eſtis ⁊cͣ. et .i. qꝛ filij excelſi om̄es. Ioh̓. x. g. Si illos dixit deos ad quos ẜmo dei ⁊cͣ.Scd̓m hoc gͦ om̄is habens gratiā dei d̓r deus. Item dicunt̉dij ꝑticipatiōe diuinę ſapientię. Matth̓. xvj. c. Vos aūt quēme eſſe dicitis. Hieroꝰ. Hoīes ſūt qui d̓ humanitate loquūt̉:dij aūt qui diuinitatē intelligunt. Item dij dicunt̉ hoīes ꝑticipatione ptātis iudiciarię: ſic omnes pręlati. Psͣ. In medioaūt deoꝝ deos dijudicat. Exo. xxij. d. Dijs nō detrahes. Itēꝑticipatiōe dn̄atiōis dicūt̉ dij. Exo. vij. a. Ecce ꝯſtitui te deūpharaonis: vt facias de eo quid vis: ſicut ſi eſſes deus. a¶ Nam etſi dij dicant̉. Querit̉ quare dicit/ dicant̉: ⁊ nō dicit ſunt: qꝛ multi vocant̉ dij ⁊ dn̄i ⁊ nō ſunt: ſꝫ potius ſunt dęmones ⁊ tyrāni. Un̄ id. Oēs dij gētiū dęmonia. Poteſt dicinō tm̄ de dijs eoꝝ: ſꝫ de dijs chriſtianoꝝ. Deut̓. xxxij. e. Suigant ⁊ opitulent̉ vobis. Dan̄. xiiij. b. Iſte eſt em̄ lucteꝰ ⁊ forinſecus ęneus/ tm̄ verba ſanctitatis habentes: ſed interiꝰ ſūt pleni omni ſpurcitia. Abacuk. ij. d. Uę qͥ dicis ligno expergiſcire ⁊ lapidi ⁊cͣ. Sic poſſunt loqui aliqui pręlatis ſuis quaſi ligno ⁊ lapidi cū opꝰ eſt vt defendāt eccl̓ias ſuas. Baruch. vj.b. Sceptrū habet ſicut hō iudex regionis qͥ in ſe peccantē ⁊cͣ.nō habet gladiū ꝟbū dei ⁊ habet ſecurim excōicatiōis: ſe aūta latronibꝰ nō liberat: Nec miꝝ: qꝛ Eſa. j. f. Principes tui infideles/ ſocij furū. Sicqꝫ oſtentant ſanctitatē ⁊ iuſticię rigorētn̄ neutrū habent. j. Regꝭ. xiij. a. Filiꝰ vniꝰ anni erat ſaul cumregnare cępiſſet. Interlin̄. Iuſtus ⁊ humilis tanqͣꝫ ꝑuulus lactens. Tales ſunt pręlati multi in primo anno p̨̄lationis ſuę:Duobꝰ aūt ānis regnauit in iſrael. Interlin̄. iuſte ⁊ moderatepoſtea magis tyrannꝰ qͣꝫ rex. Sic fit ad lr̄am de noſtris pręlatis. Vn̄ Ezech̓. xix. a. Leo factꝰ eſt ⁊ didicit prędā capere ⁊hoīes deuorare/ poſt primū annū vel ſecundū: immo etiam inmultoꝝ epitaphijs ſcribendū eſſet: ꝙ nec vno die regnauerūtin p̨̄lationibꝰ ſuis: ex quo nō cōputat̉ niſi tempꝰ illud in qͦ bn̄ſe habuit ſaul. g¶ Unꝰ deus pater .i. vnꝰ creator. Deūt̓. vja. Deus tuꝰ vnꝰ eſt. Ꝙ ꝟo tm̄ ſit vnus deꝰ poteſt ꝓbari: qꝛſi eſſent multi/ ponamꝰ ꝙ duo ſint: oſtēdo ꝙ vterqꝫ eſſet inſufficiens aut alter ſuꝑfluꝰ/ ſic: Unꝰ eſt omnipotēs: aut alter ſimiliter aut nō ſi ęque om̄ipotēs ſuꝑfluus eſt alter: qꝛ tantū pōtfacere vnꝰ quantū vterqꝫ: ſi nō eſt om̄ipotens aut aliquid pōtaut nihil: ſi nihil inutilis eſt: ſi aliqͥd aut idē qd̓ ille aliꝰ aut aliud: ſi idem: iterū eſt ſuꝑfluus: ſi aliud qd̓ nō ille: gͦ vterqꝫ eſt inſufficiens. Itē ex hoc ſequeret̉ ꝙ nō eſſet ſimplex omnino: qꝛhoc nomen deꝰ qd̓ diceret̉ de vtroqꝫ traheret̉ in ꝑtē: aut ergoꝑ differentiā additiōis: ⁊ ſic eſſet vterqꝫ cōpoſitꝰ: aut ꝑ differētiam ſubtractiōis: ⁊ ſic iterum non eſſet ſumme ſimplex: quiaa ſūme ſimplici nihil pōt ſubtrahi. h ¶ Ex quo oīa. Ro. xjd. Ex ipſo ſūt oīa: i Et nos in illo: ꝑ ip̄m ⁊ in ipſo: qͣſi inꝓprio loco. Un̄ Augꝰ in pͥn. cōfeſſionū. Inquietū eſt cor nr̄m
dn̄e donec ꝑuenerit ad te qui ſuſtentas nos in eſſe ſicut res ſuſtētat̉ in loco ſuo. Heb̓. j. a. Suſtētās oīa ꝟbo ꝟtutꝭ ſuę. Act̉.xvij. f. In ipſo viuimꝰ ⁊ mouemur ⁊ ſumꝰ: qꝛ dic̄ Ioh̓. xiiij. aEgo ſū via ꝟitas ⁊ vita: In ip̄o ſumꝰ/ vt ī ꝟitate: viuimꝰ vt īvita mouemur vt in via: ꝑ imitationē. Glo. tn̄ dicit: ⁊ nos ī illo fouente: Iuxta illud Gen̄. j. a. Spūsdn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs.Gen̄. xlviij. c. dic̄ iacob ad dn̄m: Deꝰ qͥpaſcꝭ me ab adoleſcitia mea In Psͣ. Propt̓ nomē tuū deduceme ⁊ ęnutries me. kUnus dn̄s ieſuschriſtꝰ. etiā inquātū hō dn̄s eſt. Un̄ Pͣsͣ. Oīa ſubieciſti ſubpedibꝰ eius. Ioh̓. xiij. b. Vos vocatis me mgr̄ ⁊ dn̄e ⁊cͣ. Psͣ.Conſtituit eum .ſ. ioſeph pharao dn̄m ⁊ pͥncipem domus ſue⁊cͣ. Eph̓. iiij. a. Unus dn̄s/ vna fides/ vnū baptiſma deꝰ ⁊ pater oīm. Malach̓. ij. b. Nūquid nō pater vnꝰ omniū noſtrūNūqͥd nō deꝰ vnus creauit nos? Zach̓. xiiij. b. In die illa eritdn̄s vnus ⁊ nomen eius vnū. Sꝫ quare nō addit de ſpūſctōꝫRn̄deo: qꝛ nexus patris ⁊ filij intelligunt̉ in patre ⁊ filio. I¶ Per quē oīa .i. chriſtū. Ioh̓. j. a. Oīa ꝑ ip̄m facta ſūt: qͣſi ꝑartē: m ¶ Et nos ꝑ ip̄m Uel pōt exponi de dęmonibus etidolis ꝓut dij dicunt̉/ nūcupatione. Dico ꝙ idolum nihil eſt.a ¶ Na etſi in cęlo. vt Sap̄. xiij. a. Solē ⁊ lunā ⁊ rectoresorb̓ t̓raꝝ deos putauer̄t. c ¶ Siue ī t̓ra. vt idola. d ¶ Siqͥdem/ certe. e ¶ Dij multi. nūcupatiōe ſola ⁊ dn̄i. Sil̓r Hiere. x. d. Dij qui nō fecerūt cęlū ⁊ terrā pereant d̓ terra: ⁊ de locis quę ſub cęlo ſunt. f ¶ Nobis tn̄ vnꝰ deꝰ. ẜm veritatē qͥpōt om̄ia: ſed illi dij tm̄ nuncupatiōe nihil poſſunt. vn̄ nō pn̄tcōtaminare cibos. n ¶ Sꝫ nō ī oībꝰ ē ſcīa hęc. p ¶ Aūt .i.quia. Quidā. Vel. Nō in omnibꝰ. hęc ē ſciētia videlicetqꝛ deꝰ vnus eſt ⁊ nō plures. o ¶ Quidā manducāt vſqꝫnunc. ⁊ poſtqͣꝫ cōuerſi iam ſunt. q Cum ſciētia idoli .i.putantes idolum eſſe deum. r ¶ Et manducāt idolothitū .i. cum veneratiōe idoli. s. Et cōſcientia ipſoꝝ cū ſitinfirma. in fide polluit̉ exēplo eoꝝ qui vnius dei fidē habēt:qui comedebant Idolothitū: quaſi cū veneratiōe idoli corā eis: licꝫ in veritate nō crederent numinis aliqͥd eſſe in idolo.Eſca aūt nos nō cōmendat deo. ad nō habēdū: velad habendū maiorē gratiam ſiue comederimꝰ ſiue non. RoX xiiij. c. Nō eſtxidem .ſ. potentia/ ſapientia ⁊ bonitas. gͦ d̓r̄ pater ⁊ filius ⁊ſpūſſanctꝰ ſunt eadē potentia ⁊cͣ. Sequit̉ ꝙ idē: ſed ꝓpter proprietatē: ex hoc pōt haberi rō ꝙ ꝓprietates ſunt: ſed de hoc diuerſę ſunt opiniones. Neqꝫ ex alio ꝓfectu. Argumentū ꝙ paternitas eſt innaſcibilitas. Proprietate videlꝫ exiſtente. Cōfitet̉ ⁊ filij origīe ab initio tꝑali ab initiali .i. patre. Nō ꝑ ſeip̄mid eſt nō a ſeipſo. Peregrinat̉. ij. Corꝭ. v. b. nō natura vel ꝑticipatione. Non em̄ talis eſt ꝑticipatio vt aliqui cōforment inalbedine: ſed eſt ꝑticipatio ꝑ cognitionē ⁊ dilectionē quę ideodicūt̉ ꝑticipatio: qꝛ ex ꝑte ſunt: non em̄ capiunt̉ plene. Latriaſeruitꝰ: li/ ſeruitꝰ nō ſufficienter exponit illud. Un̄ interpretatillud ꝑ generale: vn̄ ſeruitus em̄ cōmune eſt ad latriā ⁊ ad duliam. Qui nō eſt factꝰ: ſupple deꝰ. Equalitas angeloꝝ. Matth.xxij. c. Et Luc̄. xx. f. Erūt ſicut angeli dei. Vt ille tollat̉. Coltur aūt credēdo in eū: ſperando ⁊ diligēdo: vt d̓r in ꝓphetis.Querit̉ ſi debeat dici ꝙ chriſtus ſit nobis pater ⁊cͣ. Et dicēdūꝙ ſi ſumat̉ pater eſſentialiter/ tota trinitas eſt vnus pater/ ſiuevnꝰ creator oīm: ſi ꝑſonalit̓ non ita gratia. Ita eſt filij ⁊cͣ. Argumentū ꝙ chriſtus eſt filiꝰ ſpūſſctī ⁊ ſui: ⁊ hoc eſt verū. Qdem̄ ſcriptū eſt. Exo. xx. a. Deꝰ tuꝰ vnꝰ Deut̓. vj. a. nec alia perfiliū alia ꝑ patrē. gͦ oīa creata ſunt ꝑ patrē. gͦ ab aliqͦ vel ab aliquibꝰ creata ſunt per patrē. A quo? Si dicas a filio: exinde ſequit̉ ꝙ pater eēt a filio. Si dicas a patre: gͦ pater eſt a pr̄e. Reſpōdeo: nō ſequit̉: gͦ ab aliqͦ vl̓ ab aliqͥbꝰ: qꝛ cū cōponis ibi ablatiuū iā ſignificat̉ auctoritas ⁊ ſubauctoritas: qd̓ nō ē ī pͥmaſcꝫ cū d̓r ꝑ patrē. Qui neſciunt adhuc: nōdū erant em̄ bene firE mi in fide.
B
B
Psͣ. xj.C
Ps. .i.
Psͣ. i.Psͣ. 10 4
Psͣ .81.
Psͣ .81.
Pii
PSͣ 95.
ExpoſitisGlo.