Ca.VI

pet acdaſſſteiē ꝓhibitionū ētirecęptionū per tain ebicruationē msquioiū. Fej. xij. f.abſqꝫ tuo īperio nōnouebit quiſqͣꝫ manū aut pedē in om̄i terra ęgypti: dictū eſtolenh: per quē chriſtus: ſine cuius imperio nec affectum neccperationē mouere debemus. Un̄ ibidē: Fecit eū aſcendereriner currū ſuū ⁊cͣ. Itē chriſtus habet in nobis tallias elemoienarum/ cenſum debiti officij. Matth̓. xxij. c. Reddite quęſunt dei deo. Itē angarias debitarum operationum excolenan acrum ⁊ vineā eius vomere ⁊ foſſorio p̨̄dicationis. Mat.er a. Ite in vineā meam. Prouerb̓. xxiiij. d. Per agrum hominis pigri ⁊cͣ. Item tenemur ad exercitū eius contra hęreticos e baganos. Eph̓. vj. b. Induite vos armaturam dei ⁊cͣ.grē tenemur ad tenendā ſnīam eius quā ꝓclamat in foro huius vite .ſ. pnīam. Itē tenemur nō recipere interdictos ⁊ eiectos a regno ſ. i. peccatum/ diabolum. Ioh̓. xij. e. Nunc prirceps mūdi ⁊cͣ. Itē debemꝰ habere conſuetudinē .ſ. qn̄ emimꝰaut vendimus: gr̄arumactiones ⁊ gl̓iam. Sed pctm̄ ecōuerſocōuerſis modis regnat ī multis. b Sꝫ neqꝫ exhibeatismēbra veſtra arma: Vis hoſtē inermē facere/ tene membra: qd̓ ſignificatum fuit. ij. Regꝭ. j. c. Et. j. Regꝭ. vltꝭ. b. Inamalachite qui accepto gladio a ſaule īterfecit ip̄m. Un̄ Psͣ.De expectauerūt peccatores vt perderēt me. Nō gͦ ſimꝰ ꝓcuratores diaboli. Per hoc enim poterit ſe excuſare de morte noſtra. Et iterū poterit dicere in die iudicij: ipſi poſueruntſe in carcere meo .i. in pctō: in quo noſmetipſos vinculamꝰ ꝑꝯſuetudines malas ⁊ occaſiones peccādi. Psͣ. Lingua eorūgladius acutus: eius diaboli. Prouerb̓ .xxij. a. Arma gladijX in via ſuperbi cunr̄i iuris. Fructus victorie cū dicit mortali. Per victoriā em̄fiet immortale. Et ex hoc oritur qͣrtū deſideriū vincendi: qd̓eſt noſtri iuris per gratiam .ſ. ſeruiat ſpiritui ⁊ non dominet̉:nō ꝙ non palpitet caro ⁊ cōcupiſcat aduerſus ſpm̄: ſed in futuro ita erit. Corꝑe dico nūc mortali ⁊cͣ. Duplex eſt mors. Prima eſt diſſolutio animę et corporis: et ab illa dicitur homomortalis .i. neceſſitati moriēdi aſtrictus: ⁊ de hac idquit̉ hic.Itē eſt mors ſecūda .ſ. gehēna: de qͣ loquit̉ cum dicit: Per hͦmorituꝝ ī ęternū .i. ꝑ pctm̄ mortale aſtrictio morti ęternę. Exaqͣ ⁊ ſpūſctō. Ioh̓. iij. a .i. tali regeneratione qͣ regenerant̉ illiqͥ regenerāt̉ ex aqͣ ⁊ ſpūſctō. Tāqͣꝫ nō ſit facta eiꝰ remiſſio ⁊cͣ.Ex hͦpatet ꝙ fomēs ē pctm̄ originale: qꝛ d̓r hic remitti in baptiſmo. Ad hͦ ſoluūt qͥ dicūt ꝙ fomes nō ē pctm̄ origīale. Etdicūt ꝙ fomes hic d̓r remitti ī baptiſmo: ꝓpt̓ adiūctū .ſ. originale. Ubi oīno plena ſit ⁊cͣ. Per hͦ videt̉ ꝙ etiā venialia remitant in baptiſmo: alit̓ nō eēt plena remiſſio. Sꝫ dicēdū ꝙ reſtrigit vniuerſitas ꝑ hͦ ꝙ ſubdit: Quibꝰ ſeparamur a deo int̓fectis .i. deſtructis. Uel certe oīa originaliaʳ dimittūt̉ ī baptiſmō: niſi forte aliqd̓ actu retineat aliqͥs dū baptizat̉. Sed necetiā ꝯcupiſcatis. Scd̓m hͦ videt̉ ꝙ pͥmi motꝰ ſint ī ꝓhibitiōe:gcū dr Exo. xx. c. Nō ꝯcupiſces/ ꝓhibent̉ pͥmi motus: gͦ moueri pͥmo motu eſt mortale. Item cū Augꝰ dicat ꝙ hoc p̄cęptum eſt: Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde ⁊cͣ. cū nō poſſitimpieri: ſed inchoari in via: ſed implebit̉ in patria: quare nonſit ẜm Augꝭ. eſt quędā ꝓhibitio q̨̄ hic nō poſſit īpleri ī viaſed in patria: ⁊ ita pͥmus motus eſt. Sol̓o. Nō eſt ſil̓e de afſirmatiuo ⁊ negatiuo p̨̄cępto: ad affirmatiuū ꝓ loco ⁊ tꝑe teſemnut: ad negatiuū ſꝑ ⁊ ad ſēꝑ. Qꝛ hic dic̄: Nō ꝯcupiſces/ dininguſt: pͥmo pͥmꝰ: hic nō ꝓhibet̉: ſecūdo pͥmꝰ nō tn̄ eſt ꝓhidiuo nſi īportet trāſgreſſionē tūc ꝓhibet̉ ī particulari/ ſꝫ nōinmniuenali: qꝛ qlibet ē in ptāte nr̄a. Scd̓m hͦ ſoluit̉: ꝙ obijcit̉pmn? motꝰ nō ē volūtariꝰ: gͦ nō ē pctm̄: qꝛ pctm̄ adeo volūtaſiū s ⁊c. Dic ꝙ nō eſt volūtariꝰ ẜm vniuerſū: tn̄ ẜm quēlibet

iniquitatis peccato: ſed exhibete vos deo tāqͣꝫ ex mortuisviuentes: et membra veſtra

eſt voluntariꝰ. Uitij innati .i. in natiuitate contracti. Nō em̄anima vitiū habet a ſua natiuitate: ſed contrahit in natiuitate ſiue in creatione ſua. Qui dicit̉ ꝓpaſſio. Hic motus eſt naturalis ⁊ nullo mō peccatū. Alius quodāmodo voluntarius⁊ ideo peccatum/ ſed veniale: tertius mortale. Primus eſt oblatio ſerpētis: ſecundus comeſtio mulieris: tertius comeſtio viri. Ut mēte nōdelecteris: ergo quicunqꝫ mente delectatur peccat mortaliter. Contra ſuper Gen̄. iij. dicit̉: ꝙ delectatio non eſt mortalis niſi vir comedat. Solutio. Delectatio q̨̄eſt in creatura maior vel ęqualis delectationi quę eſt in deoꝓhibita eſt: et ſi non conſentiat in actum: de tali loquit̉ hic.Eſt alia quę eſt citra delectationē quę eſt in deo/ ⁊ nō eſt mortalis: nec ꝓhibita. Datur illi .i. carni vel concupiſcētię: aliquinon habent illi. Vt deſerente nos deo: ergo deus prius nosdeſerit qͣꝫ peccemus: ⁊ qͣꝫ diabolus vel caro ptātem in nobishabeant. Ad idē Psͣ. Auertente aūt te faciem turbabuntur.Sol̓o. Semꝑ deſerit homo deū priuſqͣꝫ deus eum: ⁊ ſemperprius peccat naturaliter: ⁊ ideo deſerit eum licet ſimul tꝑe ſitpctm̄ hoīs ⁊ deſertio dei. Un̄ deſerēte nos deo: ſupple poſt.Uel meliꝰ. Deſerēte nos deo accepta ptāte illudat ⁊ mortificet .i. ſeruiat atrocius: non em̄ ſtatim: vt peccauit homo deſeritur oīno a deo: ⁊ traditur diabolo ſed eo magis et magispeccante magis ⁊ magis deſeritur a deo ⁊ traditur poteſtatꝭdiaboli. Per qd̓ habiles eritis ⁊cͣ. Ad idem videtur quoddicit Gregꝰ. Interim fac quicquid boni potes vt deus teilluminet ad pęnitentiam. Sed contra diuturnitas temporis auget peccatum: ſed quāto augmentatur peccatum: tanto magis elongatur a deo: ⁊ ideo minus habilis ad gratiam.Quid eſt ergo ꝙ dicit: ꝙ ſola volūtate etiam ſi diu manſerimus in peccato habiles erimꝰ. Pręterea: ſi diuturnitas temporis auget peccatum: ergo cum inter quaſlibet duas moras temporis ſint infinita inſtantia et in quolibet augetur:ergo in infinitum augetur peccatum. Rn̄deo ẜm eos qui dicunt ꝙ circūſtantia temporis auget ſi diu moratur in peccato: magis ſe elongat a deo: verum eſt: ergo minus habilis adgratiā: non valet. Et ponunt exemplū: Aliquis laborat continuo: qͣꝫdiu plus moratur magis affligitur: ⁊ magis etiā recedit a ſanitate: tamen magis habilis eſt ad ſuſcipiendam ſanitatem: quia ꝓpinquior eſt criſi. Similiter eadē cęra cum aſigillo remouetur: quāto magis calefit ⁊ ad ignem comprimitur: tanto magis elongatur a forma ſigilli: tamen magis habilis eſt ad ſuſcęptionem formę ſigilli. Ad aliud: ꝙ in infinitūaugetur pctm̄. Nō ē verū: tempus em̄ non menſurat niſi ẜmactum: infinita autem inſtantia nō actu ſunt in tempore aliquo ſed potentia: ẜm alios diuturnitas temporis non auget: tamen eſt occaſio alterius peccati .ſ. contēptus confitendi et omiſſionis: vt quādo deſiderat pecatum ſuum ⁊ non petit veniam omittit: ⁊ ſic peccat ex contēptu. Similiter quando cogitat ꝙ tempus eſſet confitendi ⁊ non confitetur omittit. Scd̓m hoc ergo dicendū ꝙ ſi quis per mille annos eſſetin peccato ⁊ non ꝓpter hoc ꝓprie augmentaret̉ peccatum:ſed dicit̉ augmentari per tēpus: facit p̨̄dicta peccata. Hoc tamen totum nihil facit ad hoc qd̓ dicit̉ hic: quia loquit̉ hic deillis qui ſunt viuētes virtutibus. Item videtur ꝙ homo perſe poſſit velle bonum/ ſed nō facere. Contra Phil̓. ij. b. Deus eſt qui operat̉ in nobis et velle et perficere. Rn̄deo. Bonum facere nō poſſumus ſed velle poſſumus ſine gratia: ſednon ſine deo. Ioh̓. xv. a. Sine me nihil poteſtis facere. Iuſticię arma cum recte conuerſamur: quia tunc ſunt arma noſtrędefenſionis. Quādo autem ſunt arma peccati ſunt arma impugnandi nos. Quę non iuuabat: quia ſacramenta legis nōconferebant gratiam: quia primum non oſtendebant aperte:et ꝓpter modum p̨̄cęptionis/ ꝓpter quē modum magis nocebāt: quia ſub admonitione pęnę infligēdę ab homine: euāgelica vero doctrina econuerſo aperte oſtendit/ pręmium obſecrando pręcipit: ſacramenta eius conferūt gratiam: ⁊ ideoiuuat. Legis: id eſt

K

1X

Psͣ .103.

Ps.118.

Ps.

ExpoſitioGo. I

S cx