EpiſtoleadRomane

a. 3 ſd̓l ūt .ſ.. 8ti? Axijxꝰē tribulatiōibꝰ: ſciētes ꝙ tribu-

d latio patientiā oꝑat̉: patiētiae aūt ꝓbationē: ꝓbatio v̓o ſpē.

a Nō ſolū aūt ⁊cͣ. Dixerat/ Gloriamur ī ſpe gl̓ię ⁊cͣ.Hoc non eſt magnū ſed ex fide talis ſpei gloriamur: ideo addit: Nō ſolū aūt/ gloriamur de hoc ꝙ habebimus vitamęternā: b Sed etiā gloriamur in tribulationibꝰ: ⁊ hͦqꝛ ẜm pōdꝰ tribulationū habebimꝰ pōdꝰ gl̓ię. ij. Corꝭ. iiij. d.Qd̓ in p̨̄ſenti eſt momentaneū ⁊ leue tribulatiōis nr̄ę: ęt̓nū b N Cū aul: ſ3 ciia gliamur ī: ſciētes ꝙ tribūgl̓ię pōdꝰ oꝑat̉ ī nob̓ e tribc Tribulatio patiētiā oꝑerat̉ .i. manifeſtat: tūc em̄ dicit̉ res fieri qn̄ innoteſcit. d¶Patiētia aūt ꝓbationē .i. purgationē operat̉ꝓprie loquēdo .i. ex hoc ꝙ patiēs eſt purgat̉. Sed d̓r de qͥbuſdā in Pͣsͣ. Deſtruxiſti eos ab emūdatione. e ¶ Probatioid eſt purificatio. f ¶ Spem/ quādo videt ſe ī nullo peccatoc ¶ Tribulatio patientiā operat̉ .i. exercet. q. d. colit eāX ſperat. Spes autēvt fructificet. Exo. j. c. Quātoqꝫ magꝭ cōprimebat eos: tātomagis multiplicabant̉ ⁊ creſcebāt. Psͣ. Dū ſuꝑbit impiusincēdit̉ pauꝑ. d ¶ Patiētia aūt. ꝑbationē .i. purificationē. Sap̄. iij. b. Tanqꝫ aurum in fornace probauit illos. Glo.Ignem tribulationis admouet vt in nobis vitiorum rubiginem purget. Vel Patientia oꝑat̉ ꝓbationē .i. experimentū quis ſit bonus. Si em̄ patiens eſt in tribulatione: argumentū eſt ꝙ bonꝰ eſt. Vnde Augꝰ. in. j. lib̓. de ciuitate dei.viij. ca. Sub vno igne aurū rutilat/ palea fumat: et ſub eadētribula ſtipulę comminuunt̉/ frumenta purgant̉: nec ideo oleum cū amurca confundit̉: qꝛ eodē pręli pondere exprimitur:ita vna eadēqꝫ vis irruens bonos ꝓbat/ purificat/ eliqͣt: malos aūt dānificat/ vaſtat ⁊ ext̓minat. In eodē. Pari motu exagitatū horribilit̓ exhalat cenū ſuauit̉ redolet vnguētū/ ſcꝫ ꝓbatio ſpei. Ex hoc em̄ ꝯfirmat̉ nobis in deo ſpes firmior etrobuſtior efficit̉: vn̄ a nob̓ pugna aduerſarij grauior tolerat̉.X Spes nō confundittendit motum virtutum: aliter non meretur merito condigno ſed merito congrui. Alij dicunt ꝙ quo ibet opere bonoaugetur virtus quo ad intentioneꝫ: vel quo ad radicationemvel quo ad motus feruorē. Ad aliud: charitas nunqͣꝫ eſt ocioſa: dicēdū debitis ⁊ oportunis tēporibꝰ: ſicut illud. j. Theſſal̓. v. d. Sine intermiſſione orate. j. Corꝭ. j. a. Gratias agoſemꝑ. Et Lucꝭ. ij. e. Anna nō diſcedebat de templo die ac nocte. Pax em̄ vera eſt ꝯcordare moribꝰ ꝓbis ⁊ litigare cū vitijs. Qui gͦ nō litigat .i. pugnat cū vitijs. A deo diſſidet: quāchriſtus venit mittere. Matth̓. x. d. Iacobi. iiij. a. Adulterini neſcitis/ qꝛ amicꝰ huiꝰ mūdi inimicꝰ dei ꝯſtituit̉ ore veloꝑe. Qui autē cecidimꝰ in adā. Argumentū ꝙ adam habuitan̄ caſū gr̄am. Quinqꝫ ſunt ſtatus: innocētię/ gratię/ culpępnīę/ glorię. Filioꝝ dei .i. angeloꝝ vel ſāctoꝝ. Pluries reperit̉ in ſacra ſcriptura ꝙ angeli ſint filij dei. Huiꝰ q̨̄ ratio dictaē alibi. Per tribulatiōes em̄ nos oportet intrare. Actꝭ. xiiij.d. Lucꝭ vltꝭ. d. Oportebat chriſtū pati: ⁊ ſic intrare ⁊cͣ. Psͣ.Hęc porta dn̄i iuſti intrabit in eā. In his gloriandum dicit.Actꝭ. v. g. Ibant apoſtoli gaudentes ⁊cͣ. Augmentū facit p̨̄mij. Contra primū attendit̉ penes charitatē. Unde etiā quātitas pręmij penes quātitatē charitatis. Solutio hoc dicit̉:qꝛ frequēter tribulatio addita ſpei augmētat ip̄am ⁊ charitatem. Vnde .j. Corꝭ. x. c. Dabit cū temptatione ꝓuentū. EtGregꝰ. Tanto ſpes in deū ſolidior ſurgit: quāto quis ꝓ eograuiora ſuſtinuit. Fixę ſpei. Heb̓. vj. d. Fortiſſimū ſolatiūhabeamꝰ qui confugimus ad tenendā ꝓpoſitā ſpem quā ſic̄anchorā habemꝰ. Recto corde. Hi ſūt qui volūt qd̓ deꝰ vult.Can̄. j. a. Recti diligunt te: Sumptum de Psͣ. Et gloriamini oēs recti corde. Rectū cor habet qui rectam intentionēhabet ad deū: fides on̄dit/ ſpes app̄hēdit charitas tenet. Deid eſt pro tribulatione finiēda. Contra. Hiere. xv. d. Quarefactꝰ eſt dolor meꝰ ꝑpetuꝰ: ⁊ plaga mea deſperabil̓ renuit curari? gͦ ꝑpetuus ẜm opinionē carnaliū. Sed poſtea ſubiūgitqd̓ eſt ꝟitatis: Et factꝰ ē mihi qͣſi mēdaciū aqͣrū infideliū .i.torrētiū qͥ in hyeme qn̄ nō indigemꝰ fluūt copioſe: qͣſi ꝓmittētes nobis idē in ęſtate: ſed tūc deſiccant̉. Similit̓ et dolor

cito ꝑtrāſit ẜm ꝟitatē. Infinitū pͥmū acqͥrit̉ videlicet duratione ⁊ ꝓportione: ſed non infinitū quātitate: qd̓ dico qꝛ alit̓eēt ꝯtrariū illd̓ Sap̄. xj. d. Oīa diſpoſuiſti ī numero ⁊ pōdere ⁊ mēſura. Per exercitiū tribulationū .i. on̄dit̉ eē ſtrenuū:vel docet̉ ꝙ ꝑ experimentū/ ſicut pugnādo docet̉ qͥs pugnare. Ꝙ aūt tribulationō tollit patientiamſed auget facit charitas: qd̓ libenter immo gaudēter ꝓ eo ēqd̓ diligimus. ij. Corꝭ. xij. c. Libent̓ igit̉ gloriabor in infirmitatibus meis: vt ⁊cͣ. Quę ꝓpriū donū ſpūſſctī. Argumētūꝙ charitas ē habitꝰ īfuſus nō acqͥſitꝰ: ⁊ ſic nulla charitas eſtīformis: ꝑ quā vicerūt ſctī: ſꝫ nō ſolū: īmo ꝑ fidē. Quāto magis em̄ qͥs patit̉ ⁊cͣ. ergo btūs laurentiꝰ purior factꝰ eſt qͣꝫ beatus ioh̓es: qꝛ plus paſſus ꝓ dn̄o. Sol̓o. Hoc intelligituralijs circūſtātijs paribꝰ: ⁊ tunc qui plus patit̉ purior efficit̉qͣꝫtum ad pęnę diminutionē: ⁊ quantū ad reliquiarū peccatiexaminationē. Ordinationi dei. jͣ. xiij. a. Eiꝰ diaboli. Volūtatē cuius malicię .i. cui malo. Sed eius voluntatē/ dilexit .ſ.A quo hęc poteſtas dat̉ .i. ad bonoꝝ ꝓbationē ⁊ purificationē ⁊ ꝓmotionem. Un̄ Ecc̄j .xxvij. a. Uaſa figuli ꝓbat fornax ⁊ hoīes iuſtos tēptatio tribulationis .j. Pet̓. j. b. In qͦexultabitis modicū nunc ſi oportet cōtriſtari in varijs temporibus vt ꝓbatio ⁊cͣ. Augꝰ. Qd̓ flagellum grano qd̓ limaferro: quod fornax auro: hoc tribulatio iuſto. Ptās ⁊cͣ. niſi adeo. jͣ. xiij. b. Qd̓ per ignem: Sap̄. iij. b. Et. j. Pet̓. j. b. id ēcertitudinē. j. Ioh̓. iij. d. Chariſſimi ſi cor nr̄m nō rep̄hēderit nos: fiduciā habemꝰ ad dn̄m: vt quicqͥd petierimꝰ accipiemus ab eo. Humanę rōni .i. homini vtenti humana rōne .i.terrena: ꝓut d̓r Iob. xij. a. Deridet̉ iuſti ſimplicitas lāpascontēpta apud cogitationes diuitum. Ecc̄s. x. a. In via ſtultus ambulās cū ipſe inſipiēs ſit/ oēs ſtultos ęſtimat. Credētes ea quę ⁊cͣ. quia ſuper Heb̓. xj. Augꝰ. Fides non habetmeritū cui ratio hamana prębet experimentū: Sed intellige mūdana rōne .ſ. neceſſaria: qꝛ ꝑbabilē rationē pōt qͥs habere ad fidem. Maledictus em̄. Hiere .xvij. a. ꝙ intelligendum eſt de ſpe ſalutis et venię: nō de ſpe adiutorij: qꝛ ſperamus in beata virgine et ſanctis .i. impletur: hoc verbum impletur exponit hoc totū/ nō cōfundit. Spm̄ſanctū/ in arramhabemꝰ. Spūſſctūs qn̄qꝫ dat̉ in arrā: qn̄qꝫ in pignꝰ. In pignus ꝓprie datur/ inqͣꝫtū dat ſecuritatē ęternę vitę. In arrāꝓprie qn̄ dat ſpūalē iocūditatē in pn̄ti. Qn̄qꝫ in arra ecōuerſo notat ſecuritatē/ ſicut hic: ⁊ pignus iocūditatē/ ſicut patet ſuꝑ iſtud Psͣ. Sacerdotes tui induant̉ iuſticiā ⁊cͣ. Glo.Accępto pignore ſpūſſancti letant̉. ij. Corꝭ. j. d. Dedit nobis pignꝰ ſpūs. Eph̓. j. c. Signati eſtis ſpiritu ꝓmiſſionisſanctę/ qui eſt pignus ⁊cͣ. Et ſic pignus notat iocunditatē: arra vero ſecuritatē: vt hic. Et Iohel̓. ij. g. Ex eo conſtat eamimplendam/ promiſſionē primā. Quia iā ſpm̄ſanctum habentes in arram. Contra multi habēt charitatē qui damnabuntur: ergo ex eo ꝙ habent charitatem nō conſtat ꝙ in eisimpleatur ſpes. Solutio. Verbum effuſionis notat largitatem ⁊ charitas perfectam generat veritatis iocunditatē: etcertificat ꝑ modū experientię: qͣſi ſi ꝑmanſerint in charitatefaciet conſtare per experientiam qd̓ habemus qd̓ ſperamusIn Iohel̓. ij. g. Qui eſt pignus. Eph̓. j. d. Quę maior eſtalijs .j. Corinth̓. xiij. d. Maior autem horum eſt charitas.Sed contra Apocal̓. xxj. e. Longitudo eius tanta eſt quanta et latitudo ⁊cͣ. Ibi Glo. qͣttuor latera/ fides/ ſpes charitas ⁊ opera quę ſunt ęqualia. Pręterea ſi aliqua illarum trium eſt maior: videt̉ ꝙ illa ſit fides: qꝛ dicit Augꝰ. ꝙ fides eſtbeatitudo in pn̄ti. Solutio. Sicut ſuper illum dicit Augꝰ.Charitas dicit̉ maior: quia non excidit: vel maior dicitur:quia alias perficit etiam fidem quantū ad dilectionem: etſietiam in fide ſit dilectio: tamen maior eſt: quia plura diliguntur. Item maior dicitur: quia dirigit ad operationemet eſt finis operum: Charitati enim appropriatur bonumquod eſt finis omnium. Vnde Auguſtinꝰ in lib̓. de vera religione: Quid eſt enim charitas niſi amor boni? Fides taxmen dicit̉ ma

K

Iacobi .1. a.

Psͣ .88.

Moraliter X

Psͣ .9.

ExpoſitioGlo. X

Psͣ. 121.

Osͣ. 117.

Psͣ. 31.