Prologusdoctorum
id eſt chriſtus idē in cęnā cuꝫdiſcipulis pa̓ſcha celebransfigurauit. Ibi ētenim lapis reprobus quē gēſſit angulꝰ mi-ra p̨̄ſtās in oculis noſtris/ panē ſuꝑcęleſtē cū typico agnolcōiunxit/ finiens vetꝰ inchoans nouū. Per agnū etem̄ qͥin in veteri lege ſolennis hoſtiaIera̓t: et panē qui nouę legisp ſacramēti foͣrma eſt/ duo teſtamenta figurauit: atqꝫ illa duoꝯiungēs p̨̄dictoꝝ teſtamentorū cōſonantiā declarauit. Eſtq̄ enī rota in medio rotę/ ſicut vidit ezechiel. Ex p̨̄dictis. itaqꝫpatet myſterij euidētiſſima ratio qua epl̓as qͣttuordecim cōſcripſit: et diſtincte decē ad eccleſias: qͣttuor ad ꝑſonas direxit. Un̄ quorundā inſania ꝑcutit̉/ dicētiū epl̓am q̨̄ ad hebreos ſcribitur nō fuiſſe pauli/ ſꝫ barnabę vel clemētis velterculiani vel lucę: qͦs in hūcerrorē occaſio deduxit huiuſmodi: quia nec alutatio eiuss noīe intitulata p̨̄ſcribitur ⁊ lōge facundiore ⁊ ſplendidioreſtilo qͣꝫ cęterę ędita ē. Quibuſſufficiēter rn̄detur hoc mō: qꝛſi ideo non eſt dicenda pauliꝙ nomē eius in titulo nō hatbet: ergo nec barnabę nec alicuius p̄dictoꝝ/ cū nullius eorū noīe p̨̄titulata ſit nec ob idqͦꝫ pauli nō eſſe putāda eſt: qꝛdilige̓ntiꝰ eſt ſcripta/ cum naturale ſit vnicuiqꝫ plus vale-
re in ſua lingua qͣꝫ in peregrina. Illā enī hebraice/ cęteras vero ſcripſit gręce: nomēv̓o ſuuꝫ ideo p̨̄mittere noluit:qꝛ hebręis odioſus erat/ eū legis deſtructorē arbitrātibus.Quocirca de le̓gis atqꝫ cerimoniarū abolitione tractatub rus/ recte nomē ſuū ſubſtituitcne pręſcripti noīs inuidia vtilitatē ſequētis excluderet lectiōis. Eſt itaqꝫ ⁊ illa epiſtolad ꝑauli ſicut et alię. De ordineqꝫ epl̓aruꝫ quęri ſolet: qͣre nōeo ordine ſint diſpoſitę quoab apl̓o ęditę: qd̓ cōſtat nō eēcū epl̓a q̨̄ romanis ſcribiturprima ponatur: quę tn̄ an̄ aliē as oēs nō ē ſcpͥta. Epl̓am em̄ī ad corithios ſcribit̉/ an̄ iſtāſcripſiſſe videt̉: qꝛ hanc de corintho ſcripſiſſe euidēter mōfſtrat̉/ ex eo ꝙ dicit: Cōmēdovobis phebē ſororē nr̄am miniſtrā eccleſię q̨̄ eſt chencris.Chencris enī dicit̉ locus corintho vicinus: immo portusipſius corinthi. Ex hoc gͦ apparet de corintho ſcripta ⁊ exeo ꝙ dicit: Salutat vos Caiꝰs hoſpes meus: de qu̓o ſcribēscorinthijs cōmemorat dicēs:Gratias ago deo meo ꝙ neminē veſtrū baptizaui niſi crih ſpūm ⁊ caium. Hęc e̓rgo epiſtola ad intelligendum cęteiris difficilior: in qua ⁊ apoſtoklus videtur perfectior/ primatum obtinuit in corpore epi-
qͣaiculnl generis: ⁊ tūc ſupponit ꝑſonam / ⁊ eſt idem qd̓ vnꝰ.gupſtantiuū tn̄ inuenit̉ ꝑſonaliter ſumptū ⁊ fęminini generꝭ:cx ira ſumit mercurtꝰ cuiꝰ ſnīa ponit̉ in libro Augꝭ. ꝯͣ quīqꝫpereſes. Monas monadē genuit: ⁊ ī ſe ſuū reflectit ardorē. tcomuſctm̄. Sꝫ dicit̉ ꝙ ibi ſumit̉ improprie fęmininū ꝓ maſculino. Unde idē ē .i. vnꝰvnū genuit. Et ſil̓e dicit Augꝰ. ī. vij. librode trinita. ij. ca. Pater et filiꝰ ſimul vnaſapīa: qꝛ vna eſſētia:⁊ ſigillatim ſapīa deſapīa ſicut eſſentia d̓eſſentia: Ergo eēntiaqmperat eſſetiā Ex d̓iꝙ ibi ſumit̉ eēntiaente/ vt ſit ſēſus: id ēens de ente. Sil̓r etin illo mercurij.cena.h̓. xiij.Lelebras .i. cōens. b ¶ Paſcha .i. agnū paſchalem: Math̓. xxvj. b.Figurauit .i. manifeſtauit. ęi AIbi. i.ī cęna. f ¶ Capis reprob̓3 .i. chriſtꝰ ſiꝑ lapidē reiſicatū a iudęis.Quē geſſit/ ꝑ fidēpl̓i. h Anl̓ia q̨̄ cōtinet in ſe duos parieEph̓. ij. c. ipaneꝫ inixtiſtātiaſuūEt ē ſūptū de Mat.vj. b. FFiniensvetus. Ergo in cęna finiuit vetus: etita extūc nō debuerūt obẜuari legalia.Cōtra: Nondū eratdictū illud Ioh̓. xix.f. Conſūmatum eſt.Sol̓o habet̉ Gal̓. ij.vbi ſunt hęc verba q̨̄hic ſunt. m Solernis: ꝓpter iuge ſacrificium: qꝛ iſtud fiebat in maxīa ſolēnttate: vt phaſe. n¶Erat: Exo. xij. o Qui nouę legis .i. cuius panis ſpēs ē.ẜ GForma ſacr̄i no. le. i. corꝑis chriſti qd̓ eſt ſacramētumvnitatis eccl̓ię. Vel ſic. Panem .i. corꝑis chriſti/ qͥ eſt forma ſacramēti: intrāſitiua ꝯſtructio .i. forma q̨̄ ē ſacramētū.Noue legꝭ .i. vnitatꝭ eccl̓ię. q¶ Rota ī medio rotę. Nouum ē in veteri ꝑ p̨̄figurationē/ vetꝰ ē in nouo ꝑ explanationē⁊ figurarū impletionē: vtrūqꝫ in vtroqꝫ ꝑ veritatis idētitatē.f¶ Ande .i. ꝑ hoc myſteriū apꝑaret ꝙ non ſunt tm̄ tredecimcpie: immo qͣttuordecim. s ¶ PPreſcribit̉: qd̓ ꝯſuetudo eratcius: vt patet in alijs ſuis epiſtolis ꝙ pręmittebat ſalutationem. t ec barnabę. Sed non videt̉ ſufficere hęc ratio:qe ſcd̓m hoc epl̓a Ioh̓is nō eſt Ioh̓is: qꝛ nō p̨̄mittebat ſalutatione aliquā in ea: ⁊ p̨̄terea poterit eſſe cōſuetudo barnabętalicuiꝰ alteriꝰ ꝙ nō p̨̄mittebāt ſalutationē: ⁊ ita nō ſequitur:ergo nec harnabę ⁊cͣ. Et dicēdū ꝙ
neceſſaria. vQuia diligētius .i. ſplendidiore ſtilo. Sedqͥd eſt ꝙ dicit apoſtolum plus valere in lingua ſua/ cum omēsapoſtoli habuerunt noticiam omnium linguarum? Solutio.Plus valere ad redarguendū malos ⁊ ꝓmouēdū bonos: qꝛquilibet melius cognoſcit vitia ⁊ mores patrię ſuę qͣꝫ alienę:ip̄e aūt ſcribit arguēdo ⁊ obſecrando.x Cum naturaleſit vnicuiqꝫ plusvalere: ad loquēdūexpeditiꝰ: Sicut expeditius ſe habet ad.oꝑa virtutis magisexercitatus in eis qͣꝫcui de nouo data eſtgratia. y¶ Quocirca. i. ideo. z¶ Delegꝭ. Legē appellatcerimoniaſ. Et expone. a¶ Atqꝫ/ ꝓ et.Uel ꝑ legeꝫ iudicia:per cerimonias ritūſacrificioꝝ. b. ¶ Subſtituit: ī epiſtola adHebręos. c ¶ reſcripti noīs .i. an̄ſcpͥti. Cōtra: Nōnebene ſciebāt eſſe pauli: ergo ſiue p̨̄ſcriberetur nomē ſiue nōnō legerēt eā. Sol̓o.Ip̄m nomē plus exaſperaſſet eos: velaliqͥ neſciebāt eē pauli. d ¶ De ordine.Quarta pars de cāordinis. e. ¶ Epl̓aꝫem̄ q̨̄ ad corithios. Exil̓ videt̉ h̓ rōOrigen̄. qꝛ potuit d̓corītho ſcripſiſſe romanis an̄qͣꝫ ſcriberecorinthijs: ſed ponitOrigen̄. ꝙ priꝰ ſcripſit corinthijs qͣꝫ veniret ad eos. Sꝫ validior rō pōt ſumi exhoc ꝙ apl̓s/ ſicut habetur ī fine. j. Corꝭ.xvja. monet corīthios ad faciendū collectas pro ſanctis quierāt in hierl̓m. Et infine huius epl̓ę. xv.dicit ſe deferre eas iāfactas: ex qͦ aꝑte ſequit̉ ꝙ apl̓s priꝰ ſcripſit primā ad corithios qͣꝫ iſtā. ſꝘ dicit: cōmēdo vobis. jͣ. xvj. a. S DDequo ſcribēs. jͣ. Corꝭ. j. hHHęc ergo epiſtola. Hęc eſtprima cā .ſ. qͣre p̨̄ponat̉ hęc epl̓a alijs epl̓is difficultas epl̓ę.Scd̓a dignitaſ romanoꝝ. Tertia qꝛ hęc epiſtola eſt ꝯtra opinionē manicheoꝝ. ¶ ¶ Difricilior. Ergo difficilior eſt qͣꝫ illa ad hebręos. Sed nōne loquit̉ ibi de ęternitate ⁊ trinitate etvnitate: ſicut in pͥncipio patet: Qui cū ſit ſplēdor ⁊cͣ. Sed dicendū ſicut ante dictum eſt: quia iſta difficilior eſt profunditate ſententię: illa difficilior eſt rei ꝓfunditate. k ¶ Perfectior. Sed hoc non eſt niſi quia eſt profundior: ergo ſcd̓m hocbeatus hilarius profectior fuit qͣꝫ beatus martinus. Sed dicendum eſt ꝙ anima habet duplicem perfectionem/ in ſciētia⁊ virtute: ſed ꝑfectio ſcientię nō eſt ꝑfectio niſi ſcd̓m qͥd: vndeab ea nō d̓r qͥs ꝑfectꝰ ꝓprie: hic aūt ſit mētio de ꝑfectiōe ſcīę.☞ Unſuerſis
A
jͣ. 16. a.
jͣ. 16. d.
1. Corꝭ. r. b.
a 4