Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Prologusdoctorum

id eſt chriſtus idē in cęnā cuꝫdiſcipulis pa̓ſcha celebransfigurauit. Ibi ētenim lapis reprobus quē gēſſit angulꝰ mi-ra p̨̄ſtās in oculis noſtris/ panē ſuꝑcęleſtē cū typico agnolcōiunxit/ finiens vetꝰ inchoans nouū. Per agnū etem̄ qͥin in veteri lege ſolennis hoſtiaIera̓t: et panē qui nouę legisp ſacramēti foͣrma eſt/ duo teſtamenta figurauit: atqꝫ illa duoꝯiungēs p̨̄dictoꝝ teſtamentorū cōſonantiā declarauit. Eſtq̄ enī rota in medio rotę/ ſicut vidit ezechiel. Ex p̨̄dictis. itaqꝫpatet myſterij euidētiſſima ratio qua epl̓as qͣttuordecim cōſcripſit: et diſtincte decē ad eccleſias: qͣttuor ad ꝑſonas direxit. Un̄ quorundā inſania ꝑcutit̉/ dicētiū epl̓am q̨̄ ad hebreos ſcribitur nō fuiſſe pauli/ ſꝫ barnabę vel clemētis velterculiani vel lucę: qͦs in hūcerrorē occaſio deduxit huiuſmodi: quia nec alutatio eiuss noīe intitulata p̨̄ſcribitur ⁊ lōge facundiore ⁊ ſplendidioreſtilo qͣꝫ cęterę ędita ē. Quibuſſufficiēter rn̄detur hoc mō: qꝛſi ideo non eſt dicenda pauliꝙ nomē eius in titulo nō hatbet: ergo nec barnabę nec alicuius p̄dictoꝝ/ cū nullius eorū noīe p̨̄titulata ſit nec ob idqͦꝫ pauli nō eſſe putāda eſt: qꝛdilige̓ntiꝰ eſt ſcripta/ cum naturale ſit vnicuiqꝫ plus vale-

re in ſua lingua qͣꝫ in peregrina. Illā enī hebraice/ cęteras vero ſcripſit gręce: nomēv̓o ſuuꝫ ideo p̨̄mittere noluit:qꝛ hebręis odioſus erat/ eū legis deſtructorē arbitrātibus.Quocirca de le̓gis atqꝫ cerimoniarū abolitione tractatub rus/ recte nomē ſuū ſubſtituitcne pręſcripti noīs inuidia vtilitatē ſequētis excluderet lectiōis. Eſt itaqꝫ ⁊ illa epiſtolad ꝑauli ſicut et alię. De ordineqꝫ epl̓aruꝫ quęri ſolet: qͣre nōeo ordine ſint diſpoſitę quoab apl̓o ęditę: qd̓ cōſtat nō eēcū epl̓a q̨̄ romanis ſcribiturprima ponatur: quę tn̄ an̄ aliē as oēs nō ē ſcpͥta. Epl̓am em̄ī ad corithios ſcribit̉/ an̄ iſtāſcripſiſſe videt̉: qꝛ hanc de corintho ſcripſiſſe euidēter mōfſtrat̉/ ex eo ꝙ dicit: Cōmēdovobis phebē ſororē nr̄am miniſtrā eccleſię q̨̄ eſt chencris.Chencris enī dicit̉ locus corintho vicinus: immo portusipſius corinthi. Ex hoc gͦ apparet de corintho ſcripta ⁊ exeo ꝙ dicit: Salutat vos Caiꝰs hoſpes meus: de qu̓o ſcribēscorinthijs cōmemorat dicēs:Gratias ago deo meo ꝙ neminē veſtrū baptizaui niſi crih ſpūm ⁊ caium. Hęc e̓rgo epiſtola ad intelligendum cęteiris difficilior: in qua ⁊ apoſtoklus videtur perfectior/ primatum obtinuit in corpore epi-

qͣaiculnl generis: ⁊ tūc ſupponit ꝑſonam / ⁊ eſt idem qd̓ vnꝰ.gupſtantiuū tn̄ inuenit̉ ꝑſonaliter ſumptū ⁊ fęminini generꝭ:cx ira ſumit mercurtꝰ cuiꝰ ſnīa ponit̉ in libro Augꝭ. ꝯͣ quīqꝫpereſes. Monas monadē genuit: ⁊ ī ſe ſuū reflectit ardorē. tcomuſctm̄. Sꝫ dicit̉ ꝙ ibi ſumit̉ improprie fęmininū ꝓ maſculino. Unde idē ē .i. vnꝰvnū genuit. Et ſil̓e dicit Augꝰ. ī. vij. librode trinita. ij. ca. Pater et filiꝰ ſimul vnaſapīa: qꝛ vna eſſētia:⁊ ſigillatim ſapīa deſapīa ſicut eſſentia d̓eſſentia: Ergo eēntiaqmperat eſſetiā Ex d̓iꝙ ibi ſumit̉ eēntiaente/ vt ſit ſēſus: id ēens de ente. Sil̓r etin illo mercurij.cena.h̓. xiij.Lelebras .i. cōens. b Paſcha .i. agnū paſchalem: Math̓. xxvj. b.Figurauit .i. manifeſtauit. ęi AIbi. i.ī cęna. f Capis reprob̓3 .i. chriſtꝰ ſiꝑ lapidē reiſicatū a iudęis.Quē geſſit/ ꝑ fidēpl̓i. h Anl̓ia q̨̄ cōtinet in ſe duos parieEph̓. ij. c. ipaneꝫ inixtiſtātiaſuūEt ē ſūptū de Mat.vj. b. FFiniensvetus. Ergo in cęna finiuit vetus: etita extūc nō debuerūt obẜuari legalia.Cōtra: Nondū eratdictū illud Ioh̓. xix.f. Conſūmatum eſt.Sol̓o habet̉ Gal̓. ij.vbi ſunt hęc verba q̨̄hic ſunt. m Solernis: ꝓpter iuge ſacrificium: qꝛ iſtud fiebat in maxīa ſolēnttate: vt phaſe. n¶Erat: Exo. xij. o Qui nouę legis .i. cuius panis ſpēs ē.ẜ GForma ſacr̄i no. le. i. corꝑis chriſti qd̓ eſt ſacramētumvnitatis eccl̓ię. Vel ſic. Panem .i. corꝑis chriſti/ qͥ eſt forma ſacramēti: intrāſitiua ꝯſtructio .i. forma q̨̄ ē ſacramētū.Noue legꝭ .i. vnitatꝭ eccl̓ię. q¶ Rota ī medio rotę. Nouum ē in veteri ꝑ p̨̄figurationē/ vetꝰ ē in nouo ꝑ explanationē⁊ figurarū impletionē: vtrūqꝫ in vtroqꝫ ꝑ veritatis idētitatē.f¶ Ande .i. ꝑ hoc myſteriū apꝑaret ꝙ non ſunt tm̄ tredecimcpie: immo qͣttuordecim. s PPreſcribit̉: qd̓ ꝯſuetudo eratcius: vt patet in alijs ſuis epiſtolis ꝙ pręmittebat ſalutationem. t ec barnabę. Sed non videt̉ ſufficere hęc ratio:qe ſcd̓m hoc epl̓a Ioh̓is nō eſt Ioh̓is: qꝛ nō p̨̄mittebat ſalutatione aliquā in ea: ⁊ p̨̄terea poterit eſſe cōſuetudo barnabętalicuiꝰ alteriꝰ ꝙ nō p̨̄mittebāt ſalutationē: ⁊ ita nō ſequitur:ergo nec harnabę ⁊cͣ. Et dicēdū ꝙ

neceſſaria. vQuia diligētius .i. ſplendidiore ſtilo. Sedqͥd eſt ꝙ dicit apoſtolum plus valere in lingua ſua/ cum omēsapoſtoli habuerunt noticiam omnium linguarum? Solutio.Plus valere ad redarguendū malos ⁊ ꝓmouēdū bonos: qꝛquilibet melius cognoſcit vitia ⁊ mores patrię ſuę qͣꝫ alienę:ip̄e aūt ſcribit arguēdo ⁊ obſecrando.x Cum naturaleſit vnicuiqꝫ plusvalere: ad loquēdūexpeditiꝰ: Sicut expeditius ſe habet ad.oꝑa virtutis magisexercitatus in eis qͣꝫcui de nouo data eſtgratia. y¶ Quocirca. i. ideo. z¶ Delegꝭ. Legē appellatcerimoniaſ. Et expone. a¶ Atqꝫ/ ꝓ et.Uel ꝑ legeꝫ iudicia:per cerimonias ritūſacrificioꝝ. b. Subſtituit: ī epiſtola adHebręos. c reſcripti noīs .i. an̄ſcpͥti. Cōtra: Nōnebene ſciebāt eſſe pauli: ergo ſiue p̨̄ſcriberetur nomē ſiue nōnō legerēt eā. Sol̓o.Ip̄m nomē plus exaſperaſſet eos: velaliqͥ neſciebāt eē pauli. d De ordine.Quarta pars de cāordinis. e. Epl̓aꝫem̄ q̨̄ ad corithios. Exil̓ videt̉ h̓ rōOrigen̄. qꝛ potuit d̓corītho ſcripſiſſe romanis an̄qͣꝫ ſcriberecorinthijs: ſed ponitOrigen̄. ꝙ priꝰ ſcripſit corinthijs qͣꝫ veniret ad eos. Sꝫ validior rō pōt ſumi exhoc ꝙ apl̓s/ ſicut habetur ī fine. j. Corꝭ.xvja. monet corīthios ad faciendū collectas pro ſanctis quierāt in hierl̓m. Et infine huius epl̓ę. xv.dicit ſe deferre eas iāfactas: ex qͦ aꝑte ſequit̉ ꝙ apl̓s priꝰ ſcripſit primā ad corithios qͣꝫ iſtā. ſꝘ dicit: cōmēdo vobis. jͣ. xvj. a. S DDequo ſcribēs. jͣ. Corꝭ. j. hHHęc ergo epiſtola. Hęc eſtprima cā .ſ. qͣre p̨̄ponat̉ hęc epl̓a alijs epl̓is difficultas epl̓ę.Scd̓a dignitaſ romanoꝝ. Tertia qꝛ hęc epiſtola eſt ꝯtra opinionē manicheoꝝ. Difricilior. Ergo difficilior eſt qͣꝫ illa ad hebręos. Sed nōne loquit̉ ibi de ęternitate ⁊ trinitate etvnitate: ſicut in pͥncipio patet: Qui cū ſit ſplēdor ⁊cͣ. Sed dicendū ſicut ante dictum eſt: quia iſta difficilior eſt profunditate ſententię: illa difficilior eſt rei ꝓfunditate. k Perfectior. Sed hoc non eſt niſi quia eſt profundior: ergo ſcd̓m hocbeatus hilarius profectior fuit qͣꝫ beatus martinus. Sed dicendum eſt ꝙ anima habet duplicem perfectionem/ in ſciētia⁊ virtute: ſed ꝑfectio ſcientię nō eſt ꝑfectio niſi ſcd̓m qͥd: vndeab ea nō d̓r qͥs ꝑfectꝰ ꝓprie: hic aūt ſit mētio de ꝑfectiōe ſcīę.☞ Unſuerſis

A

jͣ. 16. a.

jͣ. 16. d.

1. Corꝭ. r. b.

a 4