Druckschrift 
6 (1501)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca.XXVII

a dn̄s. Iēſus aūt ſtetit ante p̨̄b ſidē: et interrogauit eū pręſesdicēs: Tu es rex iudęoꝝ? DiScit illi iēſus: Tu dicꝭ. Et cumaccuſaret̉ a pͥncipibꝰ ſacerdotū ⁊ ſenioribꝰ/ nihil rn̄dit. Tūcē dicit illi pilatus: Non audisquāta aduerſū te dicunt teſtimonia? Et nō rn̄dit ei ad vllūverbū: ita vt miraret̉ pręſest vęhement̉. Per diē aūt ſolennē cōſueuerat p̨̄ſes dimittere

ppl̓o vnū vinctū quē voluiſg ſēt. Habebat aūt tūc vnū vinctū inſignem qͥ dicebat̉ barrakbas. Cōgrēgatis gͦ illis dixitpilatꝰ: Quē vultꝭ dimittā vobis: barrabā/ an ieſū qui dicit̉l chriſtꝰ? Sciēbat enī ꝙ ꝑ inuiindiam tradidiſſent eum. Sendente aūt illo ꝓ tribunali/ mio ſit ad eū vxor eiꝰ dicēs: Nihiltibi ⁊ iuſto illi: Multa enī paſſa ſum hodie ꝑ viſū ꝓpt̓ eū.

hieremiā: alij ſimplicit̓ per ꝓphetam. Veruntū addit ibidem:ſe verbo ad v̓bū hoc legiſſe in quodā libro hieremię/ ſed apocrypho: ⁊ ſibi potiꝰ videri de zacharia ſumptū ſēſu etſi nō verhis. In Zach̓. enī. xj. c. ita habetur: Appenderūt mercedemmeam triginta argenteis ⁊ ita precium decorum ironice quoappreciatꝰ ſum. Uelpoteſt dici ꝙ duasꝓphetias ſpūſanctoreuelante in vnamꝯiunxit. Eſt aūt hęclr̄a Hiere. xxxij. b.Uenit ad me ananehel filius patrui meiẜm verbum dn̄i adveſtibulū carceris: ⁊ait ad me: Poſſideagrum meum qui eſtin anathot in terrabeniamin: quia tibicompetit hęreditas:et tu ꝓpīquior es vtpoſſideas. Intellexiautem ꝙ verbū dn̄ieſſet: et emi agrū ab ananehel filio patrui mei qui eſt in anathot. Et appendi ei argentū ſeptem ſtatheres ⁊ decem argēteos ⁊cͣ. In hac igitur emptiōe agri matthęus intelligens p̨̄figuratā eſſe emptionē agri a pͥncipibꝰ ſacerdotū factam/ poſuit per hieremiā ꝓphetam. a Ieſus aūt ſtetit ante p̨̄ſidem: docens ſuos ſtare ſecuros ante tyrānos nō cadere ꝑtimorem. sͣ. x. c. Nolite timere eos qui occidūt corpus. Tribulatio enī ⁊ ꝑſecutio ⁊ mors non contra electos ſed pro eisa deo īmittit̉/ velut ſuccurſus ꝯtra amorem p̨̄ſentis vitę: ⁊ velut nuncius gratiſſimꝰ de p̨̄ſenti miſeria vocās ad fęlicitatemęternā: Ideo ſtandū eſt ſecure. b Et interrogauit eump̨̄ſes dicens: tu es rex iudeoꝝ? Lucas. xxiij. a. dicit ꝙduo obiecerāt: ꝙ ꝓhibebat tributū dari cęſari: ⁊ ꝙ dixerat ſeregē. De regno gͦ interrogauit pilatꝰ/ qꝛ neſciebat an̄ eſſet: ſecūdam q̨̄ſtionē nō interrogauit/ qꝛ habuit eam ꝓ nihilo: Audierat igit̉ eum reſpondiſſe: Reddite q̨̄ ſunt cęſaris cęſari. sͣ.xxij. c. c¶ Dicit illi ieſus: tu dicꝭ: nō ego. Uel verum ēqd̓ dicis. Hieroꝰ. Sic tēꝑat reſponſū/ vt ſęrmo eiꝰ calūnię nōpateat et tn̄ verū dicat. Moralit̓/ b Et interrogauiteū p̨̄ſes ⁊cͣ. Ꝙ tā crebro ieſū īterrogat p̨̄ſes/ vt cām eiꝰ dilgenter examinet/ ⁊ ne iniqͣꝫ ſententiā in eū ferat: oēs ꝯfeſſoreset iudices inſtruit/ vt cauſas quas neſciūt diligent̉ inueſtigēt.Ꝙ autē dn̄s reſpondet: tu dicis: inſinuat ꝙ ꝯfitens ſacerdoti interroganti debet confiteri ſimplicit̓ veritatē. d Et cūaccuſaret̉ a pͥncipibꝰ ſacerdotū ⁊ ſenioribꝰ nihil reſpondit. Chryẜ. Quia corruptū iudicium erat. Eſa. liij. cQuaſi agnus coram tondente ſe obmutuit. Thren̄. iij. e. Exore altiſſimi nō egredient̉ neqꝫ bona neqꝫ maia. Ex hͦ accipit̉ꝯſuetudo religioſoꝝ ꝙ qn̄ ꝓclamant̉ ī capitulis ſuiſ nō reſpōdent. Lucas. xxiij. a. dicit ꝙ accuſabāt eū de doctrina: de deſtructione templi: de blaſphemia: qꝛ dicebat ſe eſſe filiū dei.Pręterit autem hic matthęus ꝙ pilatus audito ꝙ galileuseſſet/ eum remiſit ad herodem: ne inconſulto tetrarcha ſuogalileum iudicaret: herodes vero remiſit illū cū veſte alba.e Tūc dicit illi pilatꝰ: nō audis quāta aduerſū tedicūt teſtimonia ⁊c̄. Chryẜ. Etenī admiratiōe dignumerat videre ſilentem qui tot habebat dicere. In hoc aūt docet accuſatiōes ⁊ criminatiōes etiā falſas ſilent̓ ⁊ patient̉ eſſeaudiendas. Hoc enī patientiā ſanctoꝝ reddit mirabilē magꝭqͣꝫ defēſio. Un̄ dr̄: Et nō rn̄dit ei ad vllū ꝟbū ita vtmiraret̉ p̨̄ſes. f Per diē aūt ſolēnē ꝯſueuerat p̨̄ſeſdimittere ppl̓o vnū vinctū ⁊cͣ. In ſignū ⁊ memoriamedūctiōis ſuę de ęgypto. gMHabebat aūt tūc vnū vinctum ꝓpt̓ ſeditionē ⁊ homicidiū: vt Marcꝭ. xv. a. h Iſignem. Chryẜ. diffamatū in malicia. Qui dicebat̉barrabas. Quidam libri habēt barnabas. qd̓ duplicit̓ poteſt componi ia bar qd̓ eſt filiꝰ ⁊ abbas qd̓ eſt pater: vel rob

bi qd̓ eſt magiſter. Moraliter h Inſignem: id eſt ſignatū charactere beſtię: Apocꝭ. xiij. d. Nō ſigno tau: Ezech̓.ix. b. k Congregatis ergo illis dixit pilatꝰ: queꝫvultis dimitta vobis: barrabā an̄ ieſū qͥ dicit̉ chriſtus? Hoc dicit̉ ꝓpter aſſertionē per anticipationē: qꝛ pͥuſ qͣꝫſic quęreret audiuitꝯſilium vxoris ſuę:Quid tibi ⁊ iuſto iſti.Et nota ꝙ magꝭ flagitioſū pręponit eisvt eum petere erubeſcant. MoraliterBarrabas/ vetꝰ homo filius patris: idē diaboli. Ioh̓. viij.f. Vos ex patre diabolo eſtis. Ezech̓.xvj. a. Pater tuusamorręus. Ieſuſ nouus hō. Uterqꝫ ligatꝰ ē. Ille vinculispeccatoꝝ: iſte vinculis pręcęptoꝝ. Bonus pręſes debet abſoluere ⁊ dimittere liberum nouū hominem: ſed populus clamat pro veteri dimittēdo. Et quis ē ille populus qui nouū ꝯdemnari ⁊ veterem hominē petit abſolui? Peccatoris infirmitas/ erubeſcentia/ iuuentus/ nobilitas/ timor pęnitentię/ ſocietas/ confuſio mundi/ carnis voluptas. Et ex parte pręſidis .i. confeſſoris/ ſimilis voluptas/ cupiditas ignorantia/ amor carnalis. Exo. xxiij. a. Non ſequeristurbam ad faciendū malum: nec in iudicio plurimoꝝ acquieſcas. Sciebat enī ꝙ ꝑ inuidiam tradidiſſent eū.Quare ergo non liberabat eum? Chryẜ. Si dicis: non eratei tutum dimittere illum cui imponebat̉ ꝙ faciebat ſe eſſe regem: eſto oportebat ergo demonſtrationes quęrere ⁊ coniecturas: puta ſi exercitū colligebat/ ſi pecunias/ ſi arma. Perinuidiā. Gen̄. xxxvij. g. Fera peſſima deuorauit filiū meūloſeph. Glo. ibi. Fera peſſima: id eſt inuidia. Et dicitur fera:quia facit hominem crudelem. m Sedente autem illo pilato. n Pro tribunali: id eſt ī tribunali. o Miſit ad eum vxor eiꝰ dicēs: nihil tibi ⁊ iuſto illi: multa enī paſſa ſum hodie per viſum propter eū. Diabolus forſitan per gaudiū animarū quę erāt in limbo applaudentium coniecturauit chriſtū ad inferos deſcenſurū: et propter magnam patientiam quā non viderat in alio homine: etquia prędictum erat Eſa. liij. c. Sicut ouis ad occiſionem ducet̉: et qͣſi agnus corā condente ⁊cͣ. timens amittere dominium quod habebat ſuper homines ⁊ animas: conſiderauit ꝙmultipliciter crudelitatem viri poſſet emollire: Vnde immiſit phantaſiam aliquam vxori pilati vt peteret chriſtum nonoccidi. Chryẜ. Cuius gratia pilatus non videt? Qm̄ illa digna erat. Uel forte ipſe non dixiſſet: nec ſimpliciter videt: etſi patitur vt vir eius compellatur ⁊cͣ. Moraliter. Uxorpręſidis pęnitētialis eſt iuſticia: cui toto amore debet coniūgi. Unde Sap̄. j. a. Diligite iuſticiam qui iudicatis terram.Ex hac vxore debet iudex pęnitētialis generare filios rectorum iudiciorum. De quibus Psͣ. Generatio rectorum benedicetur. Hęc vxor mittit ad pręſidem per nunciū: id eſt rectācogitationem pro ieſu liberando/ dicens: Multa paſſa ſūhodie per viſum propter eum. Omnes enim iniquęallegationes ⁊ iniqua iudicia quę fiunt homini in cauſis iacula ſunt quibus iuſticia perfoditur vſqꝫ ad mortem. Et omniapatitur per viſum: quia omnia illa manifeſte fiunt: et nullꝰ īqui clamorem iuſticię exaudiat: nec etiam pręſes. Eſa. lix. c.Conuerſum ē retrorſum iudicium ⁊ iuſticia longe ſtetit: quiacorruit in platęis veritas ⁊ ęquitas non potuit ingredi: et facta eſt veritas ī obliuionem. Spadones vero vel fornicatores reputandi ſunt pręſides: qui hanc vxorem non habent: qͦnon ſobolem rectorum iudiciorum quęrunt ſed voluntatem.Ecc̄j. xx. s. Cōcupiſcētia ſpadonis deuirginauit iuuenculā.¶5 Principes autem

B

Moraliter

Brei. 15. a.ucꝭ. 23. a..18. f.

Moraliter

cl. 15. a..25. 6

Poraliter

Moraliter

Psͣ .111.

g 5