LibriAbacuk
a qu̓ia replebitur terra vt coꝰ gnoſcāt gloriā dn̄i/ qͣſi aquędoꝑientes mare. Uę qui potuͦ dat amico ſuo mittēs fēl ſuūgͦ ⁊ inebrians vt aſpiciat nudihtatē eius. Reple̓tus eſt ignominia ꝓ gloria. Bibe̓ tu qͦꝫī ⁊ cōſopire. Circūdabit te caſꝫ lix dexterę domini: ⁊ vomit̉ignominię ſuꝑ gloriā tuam.S Quia iniquitas libani opēq̄ riet te/ ⁊ vaſtitas aīaliū deterIrebit eos: de̓ ſanguinibꝰ hominis/ ⁊ iniqͥtate terrę ⁊ ciuitatis/ et oīm habitātiū in ea.Quid ꝓdeſt ſculptile: quia
ſculpſit illud fictor ſuus: cōx flatile et imaginē falſā: quiayſperauit in figmēto fictor eiꝰvt faceret ſimulacra muta.⁊ Uę qui dicit ligno/ exꝑgiſcere: ſurge lapidi tacenti. Nūe quid ipſe docere poterit? Ecce iſte cooꝑtus eſt auro ⁊ ard gento: et omnis ſpiritus nōtͦ eſt in viſceribus feorū. Dog minu̓s autem in templo ſanh cto ſuo: ſileat a facie eiꝰ omnis terra.¶ Oratio Abacuk ꝓphetęꝓ ignorātijs. ¶ Ca. III.A d ¶ Omine audiui audi-
I
Myſtice K
D
Al̓. reiuEtitūAl̓. rleteu
A
Psͣ. .21.
Hyſtice
Ad litterā
G