LibriNaum
a Ecce̓ ego ad te dic̄ dn̄s exerb cituū: et ſuccendam vſqꝫ adS r ſūmū quadrigas tuas: ⁊ leūēculos tuos comedet glādiꝰ.f Et extermīabo de terra pręgdam tuam: ⁊ nō audie̓t̉ vltravox nūcioꝝ tuoꝝ. ¶ Ca. IIIEciuitas ſanguinumvvniuerſa mēdacij dim laceratiōe plena. Nōrecedet a te rapina. Uox flapͦ gelli et vox impetꝰ rotę ⁊ equifremētꝭ ⁊ quadrigę feruentiset equitis aſcēdētꝭ ⁊ micantꝭgladij ⁊ fulgurātꝭ haſtę ⁊ multitudinis interfectę ⁊ grauisq̇ ruinę: nec eſt finis cadauerū.ę Et corruēt ī corꝑibꝰ ſuis ꝓpt̓multitudinē fornicationū me̓ſ retricꝭˣ ſpēcioſę ⁊ gratę ⁊ habē
tis maleficia: quę vendidit gēfꝫ tes ī foͣrnicatiōibꝰ ſuis/ ⁊ famiclias in maleficijs ſuis. Eccex e̓go ad te dic̄ dn̄s exercituū: ⁊f reuelabo pudēda tua in facieg tua: ⁊ dͦſtēdā ī gētibꝰ nuditatētuā ⁊ regnis ignominiā tuā.h Et ꝓijciā ſuꝑ te abomīatiōeſi et ꝯtumelijs te afficiā: ⁊ ponāk te ī exēplū. Et erit: oīs qͥ viderit te reſiliet a te ⁊ dicet: Uaſtai ta eſt niniue: quis cōmouebitin ſuꝑ te caput? Un̄ q̨̄rā ꝯſoͣlatonrē tibi? Nunqͥd melior es ale§ xandria ppl̓oꝝ q̨̄ habitat ī fluminibꝰ? Aquę ī circūitū eiꝰ:q̄ cuius diuitię mare: aquę murri eiuſ. Ęthiopia fortitudo eiꝰs et ęgyptꝰ: ⁊ nō eſt finiſ. Aphrit ca ⁊ libyeſ fuer̄t ī auxilio tuo:
H
Al̓. ⁊fumū
B
Eſa .47.a.
AEzech̓. 24. b.A bacuk. 2. c.
Oyſlice
Al̓. rſpacioſe
Ad litterar
ꝓrſūſ