Prologus in Naum Libri Naum
qui populū iſrl̓ captiuū in ſuam regionē trāſtulerat/ fuiſſehebręoꝝ traditio ꝯfirmat. Sia qͥdē in finē huiꝰ lectionis p̨̄dibcti regꝭ aduētū idē ꝓph̓a ane nūciare mōſtrat̉. Sed cū habitatoreſ niniue iona interitūciuitatꝭ p̨̄dicāte: ne diuina iradenūciatū interitū ſuſtinerēt:pctōꝝ ⁊ impietatꝭ pęnitentiāęgiſſent/ accepta dei miſcd̓iagrauioribꝰ ſe criminibꝰ implicuerūt. Qua de cauſa memoratꝰ ꝓph̓a ſpūſctō plenꝰ iudiciū dei ānūciās/ ita locutꝰ eſt:Deꝰ c̨elās ⁊ vlciſcēs dn̄s eſt⁊cͣ. Iam enī decē tribꝰ ab aſſyrijs ductę fuerāt ī captiuitatēſub ezechia rege iuda: ſub qͦetiā nūc in ꝯſolatiōe ppl̓i trāſmigrati: aduerſū niniuē viſiocernit̉. Nec erat parua ꝯſolatio/ tā his qͥ iā aſſyrijs ſeruiebāt: qͣꝫ reliqͥs qͥ ſub ezechia detribū iuda ⁊ beniamin ab eiſdē hoſtibꝰ obſidiebant̉: vt audirent aſſyrios qͦꝫ a chaldęiseſſe capiēdos: ſic̄ ī ꝯſequētibꝰlibri huiꝰ demōſtrabit̉. Sciēdū aūt ꝙ niniue ī nr̄a linguade hebręo ſpecioſam ſonat̉.Specioſus aūt h̓ mūdus d̓r.Un̄ et apud gręcos coſmosab ornatu nomē accepit. Etqͥcqͥd nunc aduerſus niniued̓r: d̓ mūdo figuralit̓ p̨̄dicariſētiamꝰ. Ꝙͣ ob cauſā ⁊ aſſūptio quā ſeptuagīta īterp̄teſ dicūt προσληίν: apud hebręos ⁊ maſſa ponit̉ .i. graue on
eo ꝙ eā aduerſus quā ꝓphetat̉ pͥmat: nec ſinat eleuare ceruicē. Simulqꝫ hͦ attēdēdū ꝙhęc ipſa vel aſſūptio vel onꝰvel pondus ꝓphetę viſio ſit.Nō enī loquit̉ ꝓph̓a ī extaſi:vt mōtanꝰ ⁊ pͥſcilla maxillaqꝫdelyrāt: ſed qd̓ ꝓphetat libereſt viſiōis intelligētꝭ vniuerſa q̨̄ loquit̉: ⁊ pondus hoſtiūfacientꝭ ſuo ppl̓o viſionē. Deꝯſūmatione itaqꝫ mundi ẜmanagogen̄ ī ꝯſolationē ſctōꝝꝓphetia texit̉: vt q̨̄cūqꝫ ī mūdo vidēt/ qͣſi p̨̄tereūtia ⁊ caduca ꝯtēnāt: ⁊ p̨̄parēt ſe ad iudicij diē. Ubi vltor aduerſū veros aſſyrios futurꝰ ē dn̄s.¶ Explicit Prologus¶ Incipit ArgumentūAum ꝯſolator orbisn interp̄tat̉. Increpat ciuitatē ſanguinū ⁊ poſteuerſionē illiꝰ loquit̉: Ecce ſuper montes pedes euāgelicātis ⁊ annūciantꝭ pacem.¶ Explicit Argumentū.¶ Incipit liber Naumprophetę. ¶ Capi. I.cNus niniue-Liber viſiōis naumohelcheſęi. Dominꝰk ęmulator ⁊ u̓lciſcēsi dn̄s/ vlciſcens dn̄s ⁊ habensin furorem: ulciſcēs dn̄s in honſtes ſuos: et iraſcens ipſe inigͦ micis ſuis. Dominꝰ pa̓tiens
B
4. Regꝭ. 18. b.
r. jͣ. 3. a.
rjͣ. z. in fine
A
De pedil.3. c. Naum
Al̓. rmaſec
Pxſt