LAVII

Udhūc ignis ī domo impijthēſauri iniqͥtatꝭ: ⁊ mēſura mitͦ nor irē plena. Nunqͥd iuſtifigͦ cabo ſtatherā impiā: ⁊ ſaccelhli pondera doloſa? In quibꝰdiuites eiꝰ rēpleti ſūt īiqͥtate:ſ et habitātes in ea loquebant̉mēdaciū ⁊ lingua eoꝝ frauduplenta ī ore eoꝝ. Et ego gͦ cępiFꝑcutere te perditiōe ſuꝑ pctīſs tuis. Tu̓ comedes ⁊ nō ſaturaberꝭ: ⁊ humiliatio tua ī mēxdio tui. Et app̄hēdes ⁊ nō ſaluabis: ⁊ qͦs ſaluauerꝭ ī gladiTum dabo. Tu̓ ſemīabis ⁊ nōa metes: tu calcabis oliuā ⁊ nō

b vngerꝭoleo: ⁊ mu̓ſtū/ et nō bicbes vinū: ⁊ cuſtodiſti p̨̄cęptaamri ⁊ oē opꝰ domꝰ achab etd aͦmbulaſti ī voluptatibꝰ eorūᵉͦ vt dārē te ī ꝑditionē ⁊ habitāhͦ tes ī ea ī ſibilum: ⁊ opprobriūppl̓i me̓i portabis. ¶ Ca. VII.¶ ¶Emihi: qꝛ factꝰ ſū ſic̄kv qͥ colligit ī autūno rācemos vindemię. Nōhͦ eſt botrꝰ ad comedēdū: p̨̄cō̓qͣs ficus deſiderauit aīa mea.Perijt ſctūs de terra: ⁊ rectꝰ īs hoībꝰ nō eſt. Oēs ī ſanguīe īt ſidiāt̉: vir fratrē ſuū venat̉ adv mortē. Malū manuū ſuarū

B

A16. q. 7. c. ethoc diximus

ut̓. 28. d.ggel .1. b.

Myſtice

Lucꝭ. 19. f.I

Matth̓. 25. d.

G 3