Ca.IIII

Hōīes ⁊ iumēta ⁊ boues etd pecora nō guſtēt quicqͣꝫ necpaſcant̉: et aquā nō bibāt: ettͦ oꝑiant̉ ſacͣcis homīes et iumēta ⁊ clamēt ad dn̄m ī fortis titudine: ⁊ cōuertat̉ vir a viah ſua mala: ⁊ ab iniqͥtate q̨̄ ē inmanibꝰ eoꝝ. Quis ſcit ſi cōuertat̉ ⁊ ignoſcat deꝰ: ⁊ reuertat̉ a furore irę ſue ⁊ nō perikbimꝰ. Et vidit deꝰ oꝑa eorūqꝛ cōuerſi ſūt de via ſua malla: et miſertꝰ ē deꝰ ſuꝑ maliciā quā locutꝰ fuerat vt faceret eis ⁊ nō fecit. ¶ Ca. IIII.T afflictꝰ eſt ionas afflictiōe magna ⁊ iratꝰIeſt et orauit ad dn̄m ⁊n dixit: Obſecro dn̄e: nūquidnō hoc eſt verbū meū cū adhuc eſſem ī terra mea? Proo pter hoc p̨̄occupaui vt fugeprē in tharſis. Scio em̄ qꝛ tudeꝰ clęmēs et miſericors es:patiens ⁊ multę miſeratiōis⁊ ignoſcens ſuꝑ malicia. Etq nūc dn̄e tolle q̨̄ſo aīam meāa me: qꝛ melior ē mihi morsr̄ qͣꝫ vitā. Et dixit dn̄s: Putaſne bn̄ iraſceris tu? Et egreſſus ē ionas de ciuitate: et ſedit ꝯira orientē ciuitatis. Et

s fecit ſibimet vmbraculū ibi:⁊ ſedebat ſubter illud in vmbra donec videret qͥd accidetret ciuitati. Et p̨̄parauit dn̄sdeꝰ hēderā ⁊ aſcēdit ſuꝑ caput ionę vt eſſet vmbra ſuꝑcaput eiꝰ: ⁊ ꝓtegeret eū. Laborauerat em̄. Et lętatꝰ ē ionas ſuꝑ hedera lęticia mav gna. Et ꝑauit deꝰ vermemaſcēſu diluculi in craſtinū: ⁊ꝑcuſſit hederā ⁊ exaruit: etcū ortꝰ fuiſſet ſol p̨̄cępit dn̄sx vētō calido ⁊ vrēti: ⁊ ꝑcuſſity ſol ſuꝑ caput ionę/ et ęſtuabat. Et petijt aīe ſuę vt moreret̉. Et dixit: Meliꝰ ē mihimori qͣꝫ viuere. Et dixit dn̄sz ad ionā: Putas ne bn̄ iraſcerꝭ tu ſuꝑ hederā? Et dixit:a Bn̄ iraſcor ego vſqꝫ ad morbtē. Et dixit dn̄s: Tu̓ dolesſuꝑ hederā in qͣ nō laboraſtineqꝫ feciſti vt creſceret/ q̨̄ ſub̓vna nocte nata ē et ſub vnanocte perijt: ⁊ ego nō parcāniniue ciuitati magnę: ī qͣ ſūtplꝰ qͣꝫ cētū vigīti milia hoīmc qͥ neſciūt qͥd ſit inter dexterā⁊ ſiniſtrā ſuā et iumēta ml̓ta.¶ Explicit Ionas ꝓpheta.

R

Z

C

hel̓. 2. c.

o. 19. b.

A

D

egꝭ. 19. a.

Myſtice

Psͣ .30.Lucꝭ. 23.5.

Prō̄ 2.1.

F 4