a nr̄ę: ⁊ fecit nobiſcū ẜm ſuammiſcd̓iā: Det nob̓ iocūditad tē cordis: et fieri pacē ī diebꝰē nr̄is ī iſrl̓ ꝑ diēs ſempit̓ nos:ſꝫ credere iſrl̓ noͣbiſcū eſſę miſericordiā dei: vt liberet nos īh diebꝰ ſuis. Duas gētes oditaīa mea: tertia aūt nō eſt gēsn quā oderim: Qui ſedent inImōte ſeir et philiſtijm ⁊ ſtulptus populus qui hābitat in
q ſichimis. Doctrinā ſapienItię ēt diſciplinę ſcripſit in cōdice iſto/ ieſus filius ſiracht hieroſolymita: qui renouavuit ſapientiam de corde ſuo.x Beatus qͥ in iſtis verſat̉ boynis: qui ponit illa in cordez ſuo/ ſapiens erit ſemper. Sigͦ enim hęc fece̓rit/ ad oīa vaIlebit: quia lūx dei veſtigiumeiꝰ eſt.
Ca.tris nr̄ę .i. cōſeruauit ⁊ compleuit. a ¶ Et fecit nobiſcūAẜm ſuā miſericordiā: in vita ꝯſeruādo: bona tꝑalia cōferēdo: pctā dimittēdo: ad pęnitētiā patiēter expectādo: pęnitētes clęmēter ſuſcipiēdo. bOet nobis ⁊cͣ. Qm̄ on̄dit auecātes: ideo or̄onē ſuā adtor deū eē talē qͥ libēter exaipſū dirigit/ dicēs: b¶ Det ille .ſ. qͥ talis eſtc ¶ Nobis iocūditate cordis/ interiꝰo Et det/ fieri pacēin diebus nr̄is iniſrl̓. Det etiam pedies ſempit̓nos .i.ſꝑ: fi Credere iſrl̓. i.det vt ppl̓us iſraeliticꝰſemꝑ credat ī deū. Etdet g ¶NNobiſcū eēmiſcd̓ia dei/ vt liberet nos in diebꝰſuis .i. qͥs nobis dedit ad ſibi ſeruiēdum.Qui aūt illi ſint hoſtes a quibꝰ liberari petit auctor ꝯſequēter on̄dit/ dicēs: h ¶ Duas gētes odit aīa mea: idumęos ⁊ philiſteos: qͥ corꝑaliter infeſtabāt filios iſrl̓. i ¶ Tertiaaūt nō eſt gens quā oderī. Sic ꝯſtrue: Tertia gēs .ſ.ſichimitę: nō eſt/ gens: quā oderim/ reſpectu aliaꝝ duaꝝ:qꝛ nō facto vel bello/ ſed tm̄ verbis et detractiōibꝰ infeſtabeos. Poſtea oſtēdit q̨̄ ſint illę tres gentes. m ¶ Qui ſedētmōte ſeir .i. idumęi qͥ habitāt in mōte ſeir: qͥ iudęos reuertētes de ęgypto nō ꝑmiſerūt trāſire ꝑ terrā ſuā: ſed cū infinitaml̓titudine armatoꝝ occurrerūt eis: ſic̄ legit̉ Nūeri. xx. d. Etetiā īſultauerūt iudęis: qn̄ captiui ducti ſt̓ a chaldęis. Etiā ꝑſonalit̓ ꝑſecuti ſt̓ ſępe: Nā ꝯͣ eos ꝓphetauit Ezech̓ .xxxv. ca. ꝑtotū. Et Eſa. xxj. c. Onꝰ duma ad me clamat̉ ex ſeir ⁊cͣ. Sūtaūt ſeir/ edom eſau nomīa ſinonima pͥmi filij iſaac: cuiꝰ timore fugit iacob in meſopotamiā/ adhuc patre ſuo iſaac viuēte:Gen̄. xxviij. a. Et ex illo tꝑe ſꝑ odioſi fuerūt ſibijnuicē iudęiqͥ de iacob: ⁊ idumęi/ qͥ de edom nati ſūt. nEEt philiſtijm.Hęc ē ſecūda gens odioſa ⁊ aduerſa iudęis: q̨̄ ſemꝑ ꝑſecuta ēeos: vt patet a qͣrto capl̓o. j. Regꝭ. vſqꝫ ad finē tertij. o ¶ Etſtultꝰ ppl̓us qͣ habitat in ſichimis. Eſt tertia gēs minus odioſa .i. ſichimitę: qͥ dicunt̉ ſtultꝰ ppl̓us: qꝛ deſcēderūt aſichē qͥ ſtultus fuit/ cū rapuit dinā filiam iacob: quapropt̉ interfecti fuerūt fere oēs ſichimitę a filijs iacob: Gen̄. xxxiiij. d.Uel ideo: qꝛ elegerūt ſibi ī regē abimelech ſpuriū interfectislegitimis filijs hieroboal: qͥ abimelech poſtea pl̓imos ſichimitaſ occidit: ⁊ ml̓ta mala fec̄ eiſ. Un̄ ioathā minimꝰ filiꝰ hieroboal qͥ euaſerat/ paradigma ꝓpoſuit ſichimitꝭ de lignis ſiluaꝝ: q̨̄ eleger̄t ſibi rhamnū ī regē: Iudic̄. ix. Ul̓ iō ſtultꝰ ppl̓sdr̄: qꝛ baal colebāt: vl̓ qꝛ ſe circūciderūt ꝓpt̓ ſichē/ vt ducere.dinā: ꝓpt̓ qd̓ etiā forte dr̄ hic: Nō ē gēs quā oderim. q DDoctrina ſapīę ⁊cͣ. Tertia ꝑs capl̓i vbi auctor ad ſtudiū ſapīinuitat/ cōmēdās opꝰ ſuū/ ⁊ on̄dens qͣꝫ vtile ſit legēti/ meditāti vel oꝑanti/ dicēs: ¶ Doctrinā ſapīę/ de diuinis: r ¶diſciplinę/ de terrenis: ⁊ Scripſit in codice iſto ieſfiliꝰ ſirachhieroſolymita qͥ renouauit ſapiētiā obliuiōe antiqͣtā: vDe corde ſuo .i. ꝑ ſtudiū cordis ſui. Un̄sͣ. xxxiij. c. Ego nouiſſimꝰ euigilaui: ⁊ qͣſi qui colligit acinospoſt vindemiatores: ī bn̄dictiōe dei ⁊ ipſe ſꝑaui. x. Beatꝰqͥ ī iſtis v̓ſat̉ bonis/ legēdo ⁊ relegēdo. yQui ponitilla ī corde ſuo/ meditādo ⁊ diligēdo: Papiēs erit ſꝑcū ea oꝑe impleuerit. Tūc em̄ incipiūt ſapere res iuxta ſaporē ꝓpriū: bona bene ⁊ mala male. a Si em̄ hęc fecerit .i.ꝑfecte impleuerit oꝑe: b ¶ Ad oīa valebit/ ſibi neceſſariaacqͥrenda. Ul̓ ad oīa valebūt ei: qꝛ oīa cedēt ad eiꝰ vtilitatē:bona ꝑ cōgratulationē: mala ꝑ patiētiā vel cōpaſſionē. Ro.viij. e. Scimus qm̄ diligentibꝰ deum oīa cooꝑant̉ in bonūhis qͥ ẜm ꝓpoſitū vocati ſūt ſancti. Vel libor ad oīa valebit/ ei qͥ fecerit hęc q̨̄ in eo ſcripta ſunt. c¶ Quia lux dei. i.ſapiētia quę in eo cōtinet̉: d ¶ Ueſtigiū eiꝰ eſt .i. via ducens ad cęlum.
nr̄o .i. virtutes ⁊ ſpūales mētis illumīatiōes: De quibꝰPsͣ. Et dies pleni inuenient̉ ī eis. Eſa. xxxviij. b. Adijciā ſuꝑdies tuos qͥndecim annos .i. dabo tibi ſuꝑ virtutes ⁊ virtutūoꝑa veteris ⁊ noui teſtamēti ītelligētiā. a Et fecit nobiſcū ẜm ſuā miſcd̓iā: noſtrā miſeriā aſſumēdo: et ſuā gloriānobis cōicando. Ipſeqͥ talis ē: b ¶ Det nobiſ iocūditatē cordis/ q̨̄ ē area beatitudinis: vidēs om̄e gaudiū tēporale. sͣ. xxx. c.Nō eſt oblectamentūſuꝑ cordis gaudiū. Et.jͣ. d. Iocunditas cordis hęc ē vita hoīs: ⁊exultatio viri ē longanimitas. d EEt fieripacem in diebus.noſtris in iſrael: ideſt in populo chriſtiano vidente iam ꝑ fidēdeū: ⁊ tandē viſuro ꝑ ſpeciē. Et det e ¶ Per dies ſempiternos credere iſrael .i. toto tꝑe vitę p̨̄ſentis: Nam finita vita p̨̄ſenti/ tranſibimꝰ de viſiōe fidei ad viſionē ſpeciei:qꝛ cum venerit qd̓ ꝑfectū ē/ euacuabit̉ qd̓ ex ꝑte eſt j. Eorꝭ.xiij. c. Et det g ¶ Nobiſcū eſſe miſericodiā dei vt liberet nos in diebꝰ ſuis .i. in diebus iudicij: quādo dieserūt ſui: qꝛ cū accęꝑit tp̄us ipſe iuſticias iudicabit. h ¶ Duasgentes ꝗdit aīa mea: iudęos blaſphemos/ ⁊ gētes idolatras. ¶ ¶ Tertia .ſ. hęretici: k ¶ Nō ē gēs/ vna .ſ. ſed ml̓tiplex diuerſis īuoluta erroribꝰ: ¶ Qua oderim .i. quā odiui. Hę ſūt vulpeculę ſanſonis/ q̨̄ faciēs qͥdē diuerſas habēt: ſꝫcaudas colligatas: Iudicꝭ. xv. a. Poſtea ſpecificat. m Quiſedēt ī mōte ſeir .i. iudei ſuꝑbi ⁊ hiſbidi. n Et philiſtijm.i. gētiles potiōe ph̓ię cadentes. o ¶ Et ſtult ppl̓us qͥ habitat ī ſichimiſ .i. hęretici ī magno labore poſiti .ſ. īani. Ul̓alit̓. h ¶ Duas gētes odit aīa mea .i. ſuꝑbos ⁊ auaros.i ¶ Tertla nō ē gēs quā oderim: ſꝫ imago gētis .i. hypocritę: Qui reuera nō ſūt hoīes ſed ſimulacra hoīm: De qͥbꝰPsͣ. Simulacra gētiū argētū ⁊ auꝝ/ oꝑa manuū hoīm: Similes fiāt illis qͥ faciunt ea: ⁊ oēs qͥ ꝯfidūt ī eis .i. p̨̄lati qͥ ꝯfer̄teis bn̄ficia. m¶ Qui ſedēt ī mōte ſeir .i. ſuꝑbi ⁊ ambitioſi⁊ hiſpidi ⁊ piloſi. n ¶ Et philiſtijm .i. auari potiōe cadētesaurei calicis babylōis: Hiere. lj. a. o ¶ Et ſtultꝰ ppl̓us .i.hypocrita: p Qui habitat ī ſichimis .i. ī labore. Hiere.ix. b. Vt iniq̄ agerēt laborauerūt. ¶ Doctrinā ſapīę/ dediuinis: r. Et diſciplinę/ de hūanis: s Scripſit ī cōdice iſto iei filiꝰ ſirach hieroſolymita. Cōtra Amb̓.ſuꝑ Beati īmaculati. In libro ſapīę ſirach. Rn̄ſio. Nomīepris accipit filiū. t ¶ Qui renouauit ſapīam de cordeſuo .i. īgenio ſuo. x¶ eatꝰ qͥ ī iſtis vſat̉ bonis/ legēdomeditādo/ oꝑādo. y ¶ Qui ponit illa ī corde ſuo/ memorit̓ retinēdo. Bapiēs erit ſemꝑ. Apocꝭ. vlt̓. b. Beatꝰqͥ cuſtodit ꝟba ꝓph̓ię libri huiꝰ. a Si em̄ hęc fecerit adoīa valebit intelligēdo. cQQ iux dei .i. ſapīa: di Ueſtigiū eiꝰ ē .i. dux ⁊ via. Prouer. vj. c. Mādatū lucerna: etlex lux. Moralit̓ aūt ꝑ ſimonē ſignificat̉ obediētia: qd̓ patetex noīs īterp̄tatiōe. Un̄ qͦt īuenies ſimōes ī biblia: tot inuenies genera obediētiaꝝ. Simon magꝰ: Act̉. viij. b. Simonleproſus: Matth̓. xxvj. a. Simō ſcarioth: Ioh̓. vj. g. Simōchanauęꝰ: Matth̓. x. a. Simon cyreneus: Lucꝭ. xxiij. d. Simon bariona. xvj. c. Simon iohāna: Ioh̓. j. f. Simō petrꝰ:Ioh̓. xxj. b. Simon onię filiꝰ hic. Hęc eſt vera ⁊ ꝑfecta obediētia qͣ oībꝰ etiā malis obedit̉ in his q̨̄ nō ſūt ꝯͣ deū. Oniasinterpretat̉ īutilis dn̄s. j. Pet̓. ij. c. Serui ſubditi eſtote ī oītimore dn̄is: nō tm̄ bonis ⁊ modeſtis/ ſed etiā diſcholis.Onfitebor tibi ⁊cͣ. Oſtēſa ¶ Expo. Ca. LI.c Ivtilitatē libri ſui/ ponit or̄onē: in qͣ gr̄as agit de oībꝰbn̄ficijs ſibi a deo collatis. Refert̉ aūt hęc or̄o meliꝰ ad totā eccleſiā qͣꝫ ad vnā ꝑſonā: qꝛ ī ea multę tribulatiōes⁊ diuerſaꝝ ꝯſolationū genera cōtinenō vni ꝑſonę cōueniūt. Et hęc eſt
G I
MyſticePsͣ. 27.
Al̓. τeos
Psͣ. 74.
Psͣ .113.
Moraliter
Q 4