GapientieLibri
gͦ titē de dn̄o in bonitate: et inc ſimplicitate cordiſ q̨̄ritē illū:d qm̄ inuēnitur ab his qͥ none temptāt illū: apparet aūt eisf qͥ fidē habēt in illū. Peruerſꝫ ſę e̓nī cogitatiōes ſeparāt adeo: ꝓbata aūt virtꝰ corripiti inſipiētes. Qm̄ in maliuolā
animam non introibit ſapiinentia: nec habitabit in corpore ſubdito peccatis. Spin ritu̓s enim ſanctus diſciplionę effugiet fictum: et auferetſe a cogitationibus quę ſuntp ſine intellectu: et corripieturq a̓ ſuperueniente iniquitate.
Libriet īueſtigabiles vię eiꝰ. b ¶ Et ī ſimplicitate cordis q̄ritę illū .i. ī humilitate. Humilibꝰ enī ſe reuelat ſapīa. Un̄Lucꝭ. x. d. Cōfiteor tibi pr̄ dn̄e cęli ⁊ terrę/ qͥ abſcondiſti hęca ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea ꝑuul̓. Et hęc ſimplicitaſſiue humilitas ī hͦ ꝯſiſtit: vt voluntati dei ꝑ oīa nos ſubijciamus: ⁊ qd̓ ſuꝑ intellectū nr̄m ē/ temere nondiſcutiamꝰ. Vn̄ Eccͣjiij. c. Altiora te ne q̨̄ſieris. Uel ſic: a¶ Sentite de dn̄o inbonitate .i. qd̓ nō intelligitꝭ de deo/ nec ꝓbari pōt/ pie credite.Niſi enī credideritisnō intelligetꝭ: Eſa. vijb. ẜm aliam ęditionē.b ¶ Et ī ſimplicitate cordis .i. ſimplici corde nō duplici: c ¶ Quęrite illū.Simplicitas cordis in hͦ eſt: vt qd̓ intellectꝰ ītelligit: hoc affectus diligit vl̓ odit .i. qd̓ ore ꝓmittit/ oꝑe oſtēdit. Duplicitasaūt cordis in hoc ē: ꝙ intellectꝰ ⁊ affectꝰ ad diuerſa ferunt̉: etꝙ bonū qd̓ dr̄ vel docet̉/ oꝑe nō implet̉. De tali corde dic̄ auctoritas: Cor diuiſum nō impetrat. Et Eccͣj. ij. c. Uę duplici corde. Et Oſee. x. a. Diuiſum ē cor eoꝝ/ nūc interibūt. Bn̄dico: In ſimplicitate cordis q̨̄rite illū: alioqͥn nō inuenietis. Sic aūt īuenietꝭ: d Qm̄ īuenit̉ ab his qͥ nō tēptāt illū .i. qͥ non p̨̄ſumūt de ingenio ſuo: vel qͥ nō dubitantde eiꝰ potentia: vel qͥ ſine duplicitate ⁊ dolo q̨̄rūt eū idē habentes in corde ⁊ in ore ⁊ in oꝑe. Nam vt dicit Glo. ſuꝑ Psͣ.lxxvij. Temptare eſt cum ī verbis eſt ſimplicitas ⁊ in cordeē malicia. Hęc tēptatio ꝓhibet̉ Deut̓. vj. c. Et Mat. iiij. b.Nō tēptabis dn̄m deū tuū. e ¶ Apparet̉ aūt eis qͥ fidēhabēt in illū .i. iuſtis: qꝛ iuſtꝰ ex fide ſua viuit: Abacuk. ij. aFidē aūt habet ad deū: qui credit eū remuneratorē eē bonorū ⁊ punitorē maloꝝ. Un̄ Heb̓. xj. b. Credere oportet accedentē ad deū qꝛ eſt: ⁊ inqͥrentibꝰ ſe remunerator ſit. Notādūaūt ꝙ dn̄s triplicit̓ debet q̨̄ri ſiue ſapīa: veracit̓/ feruent̓/ ꝑſeuerant̉. Veracit̉ .i. vera fide. Un̄ Iaco. j. a. Qui īdiget ſapīapoſtulet a deo: qͥ dat oībꝰ affluent̓ et nō improꝑat ⁊ dabit̉ ei:Poſtulet aūt ī fide nihil hęſitās. Feruēt̓ .i. feruēti aīo. Un̄. jͣvj. b. Clara ē ⁊ q̨̄ nūqͣꝫ marceſcit ſapīa: ⁊ facile videt̉ ab hiſdiligūt eā ⁊ īuenit̉ ab hiſ qͥ q̨̄rūt illā. Perſeuerāt̉ .i. firma ſpe.Un̄ Psͣ. Quęrite dn̄m ⁊ ꝯfirmamī: q̨̄rite faciē eiꝰ ſꝑ. De histribꝰ dicit̉ Matth̓. vij. a. Petite ⁊ dabit̉ vobis: q̨̄rite ⁊ inuenietꝭ: pulſate ⁊ aꝑietur vob̓. Propt̓ hęc tria d̓r Soph̓. ij. a.Quęrite dn̄m oēs māſueti terrę: q̨̄rite iuſtū: q̨̄rite manſuetūFides q̨̄rit dn̄m/ ſpes iuſtū/ charitas māſuetū. f ¶ Perueſę enī cogitatiōes. q. d. apparet dn̄s his qͥ fidem habēt inillum. g ¶ Enim/ ꝓ ſed. f ¶ Peruerſę .i. penitus auerſęh ¶ Cōgitatiōes ſeꝑant a deo. q. d. non ſolū impediuntad habendū: ſed auferūt habitū. Nam q̨̄ ſocietas luci ad tenebras: aut q̨̄ ꝯuētio chriſti ad belial. ij. Corꝭ. vj. c. Peruerſęenī cogitatiōes dicunt̉ cogitatiōes infideliū/ hęſitātiū/ ſimulantiū ꝯtentioſoꝝ/ ſuꝑboꝝ/ inuidoꝝ/ auaroꝝ/ luxurioſoꝝ. Deꝑuerſis cogitatiōibꝰ īfideliū ⁊ hęſitātiū circa fidē/ dicit beatꝰBern̄. in. v. li. de cōſideratiōe. In his aūt q̨̄ fidei ſūt oīno cauēda ē ꝯfuſio: ne aūt īcertū opiniōis fideſ figat: aut qd̓ firmūfixūqꝫ fidei eſt opinio reuocet in q̨̄ſtionē. Fides ſi habet hęttationē infirma ē: opinio ſi hꝫ aſſertionē temeraria ē. De alijꝑuerſis cogitatiōibꝰ q̨̄ a deo ſeꝑant: dicit̉ Eſa. lix. a. Iniqͥt.tes vr̄ę diuiſerūt inter vos ⁊ deū vr̄m: et peccata vr̄a abſcōderūt faciē eius a vobis. i ¶ Probata autem virtusid eſt vera fides operans per dilectionē: k ¶ Corripit inſipientes: id eſt expellit omnē inſipientiā. Fide enim purgat̉ ſiue purificat̉ cor: vt dicit̉ Actꝭ. xv. b. Cor autē vere purificatū ſapit res ẜm ſaporem proprium: et ideo veram habet ſapientiam ⁊ nullā inſipientiā. Et ideo Gregꝰ in moral̓.primo dicit/ ꝙ fides eſt ſapientia. l¶ Quoniam in maliuolam animam non introibit ſapientia. q. d. vere ꝑ-
SapiLi.uerſę cogitatiōes ſeꝑant a deo: Qm̄ in maliuolaꝫ aīamnō introibit ſapīa/ a ſapore dicta/ q̨̄ eſt virtus. De qͣ dicit̉Iaco. iij. d. Sapīa q̨̄ deſurſū ē: primū qͥdē pudica ē: deindepacifica/ modeſta/ ſuadibilis bonis ꝯſentiēs/ plena miſcd̓ia ⁊fructibꝰ bonis: iudicās ſine ſimulatiōe: Nō a ſapore/ q̨̄ ē ſcientia. Maliuola aīadr̄ aīa cōtradicēs ꝟo:quę ſemꝑ parata ē cōtradicere ꝟitati. Cuidicit̉ Ecc̄j. iiij. d. Nōꝯtradicas verbo veritatis vllo modo: ⁊ demendacio ineruditio-nis tuę ꝯfundere. Ueaīa maliuola dicit̉ aīa Deinuida: quā refugit ſa int̓ hpientia ⁊ omne bonū.Unde. jͣ. vj. d. Ponain lucem ſcientiā tuam ⁊ non p̨̄teribo veritatē: neqꝫ cum inuidia tabeſcente iter habebo: quoniā talis homo non erit particeps ſapientię. Et Iaco. iij. d. Ubi c̨elus ⁊ contētio: ibi incōſtantia ⁊ omne opus prauū. Et de pallade legitur: quādovenit ad domū inuidię/ conſtitit ante fores: nec enī ſuccederetectis fas habet. m ¶ Nec habitabit in corpore ſubdito peccatis: id eſt in hoīe qui ſubiacet peccatis carnalibus: qui corpus dicit̉/ nō ſpiritꝰ: vt dic̄ Glo. Vnde. j. Corꝭ.ij. d. Aīalis homo nō ꝑcipit ea quę ſpiritꝰ dei ſūt: id eſt nō ꝑfecte capit: quia nec affectu tenet nec opere implet. Vnde ſequitur ibi. Stulticia enī eſt illi/ ⁊ nō poteſt intelligere/ qꝛ ſpiritualiter examinat̉. Sciendū aūt ꝙ non ſolum anima dicit̉habitaculū ſpūſſancti ſiue dei: ſꝫ etiā corpꝰ. Un̄. j. Corꝭ. vj.d. An neſcitis qm̄ mēbra veſtra templū ſūt ſpūſſācti qͥ ī vob̓ē? Primo dixit: In maliuolā aīaꝫ nō ītroibit ſapīa.Poſt addidit: Nec habitabit ī corꝑe ſubdito pctīs:ſuggillans duo genera peccatorū .ſ. ſpiritualia ⁊ corporalia.Corporalia duo .ſ. gulā et luxuriā. Spiritualia qͥnqꝫ. Inanēgloriam/ inuidiam/ iram/ accidiam/ auariciam. Hęc duo genera pctōꝝ: tā ſapientiā creatā virtutū: qͣꝫ ſapiētiā increatā:id eſt chriſtū: qui habitat ī nobis ꝑ gr̄am/ nō ſinūt habitare īnobis. Etiā ſapientiā ſcientiā expellūt a nobis/ et ſi nō oīnorqꝛ vt dicit Rab̓. Soli mūdi corde ſapientiā dei poſſūt accipere. Et vere in maliuolam animā non introibit ſapientia:n ¶ Spūs enī ſanctꝰ diſciplinę effugiet fictū: Qd̓duobꝰ modis exponi poteſt. Primo ſic: ni Spūſſciūsdator diſciplinę/ effugiet fictum/ hominem .i. illū quialiud dicit ⁊ aliud facit. Vel ſic: n ¶ Spūſſctūs effugietdiſciplinę fictum .i. illum qui fingit ſe habere diſciplinamcum nō habeat. Diſciplina autem eſt ordinata moꝝ correctio: quę fit duobꝰ modis/ verbis ⁊ v̓beribꝰ. o ¶ Et auferetſe/ ſpūſſanctꝰ/ a cogitatiōibꝰ q̨̄ ſūt ſine intellectu .i. acordibꝰ q̨̄ volūtarie mala cogitāt: q̨̄ ſunt ſine intellectu: qꝛ intus nō legūt vel ſuꝑficialit̓ mala q̨̄ cogitāt ꝯſiderāt. Si enimattēderēt qualia intus ſūt/ nō ea cogitarēt. De hiſ cogitationibꝰ dicit Psͣ. Dn̄s ſcit cogitatiōes hoīm qm̄ vanę ſūt. EEſa. lv. c. Sic̄ exaltant̉ cęli a terra: ſic exaltatę ſunt vię meę avijs vr̄is: ⁊ cogitatiōes meę a cogitationibꝰ vr̄is dicit dn̄s.Nō ſolū fictos effugiet ſpūſſctūs: ſed etiā illos hęſitātes ī fide: Illoꝝ etenī cogitatiōes ſt̓ ſine ītellectu. Etenī fides nihūthabet dubiū/ ſic̄ nec ītellectꝰ: habet tn̄ aliqͥd ī volūtate qd̓ nōhabet intellectꝰ: vt dic̄ btūs Bern̄. in li. de ꝯſidera. v. vbi ſicdeſcribit. Fides ē volūtaria q̨̄dā ⁊ certa p̨̄libatio/ nōdū ꝓpalatę veritatꝭ: Intellectꝰ ꝟo ē rei cuiuſlibet inuiſibilis certa etmanifeſta noticia. Sequit̉: p ¶ Et corripietur hō fictꝰ ſaſuꝑueniēte īiqͥtate .i. cū dies retributiōiſ venerit/ a ſupniudice puniet̉ ꝓpt̓ iniqͥtatē ſuā. Vel p ¶ Corrpiet̉ .i. arguea dn̄o dicēte: Eſuriui ⁊ nō dediſtꝭ mihi māducare ⁊cͣ. Mal.xxv. d. Et a ꝓpria ꝯſcīa. Un̄. jͣ. iiij. d. Uenient in cogitatioipctōꝝ ſuoꝝ timidi ⁊ traducēt illoſ ex aduerſo iniqͥtates ip̄oꝝ.Uel ſic: p ¶ Et corripiet̉/ ſpūſſctūs .ſ. expellet̉: q Aſuꝑueniēte iniqͥtate .i. ſuꝑ ipſū veniēte. Nūqͣꝫ enī recedit̉ atanima fideli ſpūſſanctus
Hiere. 4. d.
i5 Bi. q. l. c. ꝑ eiae et. q. 3.c.ſaluator.It̓.D. oe. plixj.int̓ hec hireDe cōſe. diſ.4. c. oſteret. c. quō
Tripliciter dn̄sdebet queri
Psͣ. 104.
Ps. 55